Δευτέρα, Ιουλίου 30, 2007

Ενας Δεκάλογος πρόληψης πυρκαγιών

Δυστυχώς τα τελευταία post δεν είναι ευχάριστα. Γενικά τα post είναι σκέψεις προβληματισμών μας, όλων μας, είναι σκέψεις που μας απασχολούν, και αυτές σπάνια μπορεί να είναι ευχάριστες.
Το Θέμα μου πάλι εδώ είναι τα καμένα δάση, αυτός ο πλούτος που μέρα με τη μέρα χάνουμε και που πολύ πιθανόν ούτε τα παιδιά μας ούτε τα εγγόνια μας πρόκειται να ζήσουν για να θαυμάσουν τον πλούτο αυτόν, γιατί εμείς οι άμυαλοι οι άνθρωποι, το πιό επικίνδυνο ον που εμφανίστηκε ποτέ σε αυτόν τον πλανήτη, δεν συνειδητοποιήσαμε ποτέ οτι, ότι βρήκαμε το είχαμε δανειστεί από τους προηγούμενους που πέρασαν, και οτι οφείλαμε να το παραδώσουμε όπως το πήραμε αν όχι καλύτερο. (δεν το λέω εγώ αυτό, το έχουν πει αιώνες πριν οι Ινδιάνοι, που η Φύση για αυτούς υπήρξε ισοδύναμο του Θεού)

Μεταφέρω λοιπόν κάποιες ωραίες προτάσεις για την πρόληψη των πυρκαγιών όπως τις διάβασα στις Επιστολές των ΝΕΩΝ από τον συγγραφέα και σύμβουλο βιολογικής-δυναμικής γεωργίας Κον Γαβριήλ Πανάγο.
Ετσι λοιπόν

  1. Από τον Απρίλιο ως τον Νοέμβριο να απαγορέυεται οποιαδήποτε φωτιά στην ύπαιθρο (ψησταριά σκουπίδια με αυστηρές ποινές, ακόμη και αν δεν προκληθεί πυρκαγιά)
  2. Τα υπολείμματα συγκομιδής στα χωράφια (σιτοκαλαμιές κα) να ανακυκλώνονται στο έδαφος. Ετσι τα χωράφια θα εμπλουτίζονται και θα γίνεται οικονομία νερού. Οι παραβάτες θα πληρώνουν πρόστιμο τουλάχιστον όση η αξία της έκτασης που καίνε.
  3. Οι εμπρηστές να διώκονται για κακούργημα με βαριές, μη εξαγοράσιμες ποινές. Τόσο οι τελικοί δράστες όσο και οι ηθικοί αυτουργοί.
  4. Κάθε δασική ημιδασική έκταση που κάιγεται (ακόμη και διεκδικούμενη) να κατάσχεται, αν είναι ιδιωτική και να γίνεται δημόσια δασική για 100 χρόνια. Να χαρτογραφείται, να οριοθετείται και να απαγορεύεται η βόσκηση μέχρι να αναδασωθεί πλήρως με αυστηρές ποινές, τουλάχιστον όση η αξία του κοπαδιού. Στα όρια της καμένης έκτασης που αναδασώνεται να δημιουργούνται αντιπυρικές ζώνες εις βάρος ιδιοκτησιών που συνορέυουν μ'αυτές.
  5. Ολες οι εκκλησιαστικές και μοναστηριακές δασικές εκτάσεις να γίνουν δημόσιες μιά για πάντα. Και να αναδασωθούν αν έχουν αποψιλωθεί.
  6. Μα μην ισχύουν πλέον χρησικτησία και τίτλοι από την τουρκοκρατία. Ετσι θα αποφευχθούν πολλές καταπατήσεις, διεκδικήσεις και να γίνει επι τέλους το Δασικό κτηματολόγιο
  7. Ολοι οι δήμοι να υποχρεωθούν χωριστά ή σε ομάδες ή σε επίπεδο επαρχίας να οργανώσουν σχέδιο κατάργησης των χωματερών και να στραφούν στην ανακύκλωση συγκεντρώνοντας τα σκουπίδια χωριστά κατά κατηγορίες. Οι υπάρχουσες χωματερές να επιτηρούνται με παρουσία πυροσβεστικών μέσων.
  8. Ολα τα ηλεκτροφόρα καλώδια που περνούν από τα δάση και γενικά εκτάσεις με βλάστηση να γίνουν υπόγεια. Τα εναέρια σε τελική ανάλυση κοστίζουν περισσότερο.
  9. Οι αναδασώσεις να γίνονται με πρόγραμμα, με διάφορα είδη που δεν καίγονται τόσο εύκολα και με αντιπυρικές ζώνες.
  10. Κατά τις επικίνδυνες περιόδους οι δασικές εκτάσεις να επιτηρούνται από τον Στρατό και από εθελοντές αλλά επίσης μέσω δορυφόρων για έγκαιρα εντοπισμό εστιών φωτιάς και εμπρηστών, ακουσίων και εκουσίων.

Τρίτη, Ιουλίου 24, 2007

Βατράχια στην...κατσαρόλα

Η ζέστη των ημερών μου θύμισε το γνωστό με τον βάτραχο και το ζεματιστό νερό.

" Αν έναν βάτραχο τον πετάξεις μέσα στο ζεματιστό νερό ξαφνικά, θα πηδήξει έξω απ'τη κατσαρόλα να σωθεί.
Αν όμως τον βάλεις μέσα στο δροσερό νεράκι και του ανεβάζεις σιγά σιγά τη θερμοκρασία, μπορείς και να τον μαγειρέψεις χωρίς να καταλάβει τίποτα"

μήπως μοιάζουμε λιγάκι στο τηγάνι της Αθήνας?

Τρίτη, Ιουλίου 17, 2007

Φωτιά! στη...Φωτιά της εξουσίας!

έπεσε στα χέρια μου το παρακάτω ενδιαφέρον κείμενο προκύρηξης...

Η Αττική ήταν κάποτε ένας πλουσιότατος φυσικός τόπος, του οποίου τα τελευταία δέιγματα καταστρέφονται τώρα. Ενάμισι αιώνα πριν, οι κοτζαμπάσηδες και οι δυτικοθρεμμένοι αστοί, μασόνοι της φιλικής εταιρίας και αυλοκόλακες λόγιοι, που συνομώτησαν πίσω από τις πλάτες των λαών της Ελληνικής χερσονήσου για να συστήσουν εθνικό κράτος, έφεραν εδώ τους γερμαναράδες μονάρχες και τους τεχνοκράτες τους.
Αυτοί αφού σχεδίασαν την πρώτη χωροταξική δομή της νέας κεφαλαιοκρατικής μητρόπολης, φύτεψαν ανάκτορα, μέγαρα, οδικούς άξονες, περιχαράκωσαν τις πιό όμορφες περιοχές για πάρτη τους και οργάνωσαν τους μηχανισμούς ελέγχου.
Εκτοτε ο κύβος έχει ήδη πέσει. Στα χρόνια που πέρασαν από τότε, ανά εποχές συνέρρεαν στην Αθληνα πλήθη ανθρώπων, άλλοτε εξορισμένων από τους παλιότερους τόπους τους (μετανάστες της Μ.Ασίας, διωγμένοι και κατατρεγμένοι του εμφυλιόυ, πολιτικοί πρόσφυγες των προηγούμενων δεκαετιών) και άλλοτε πιστών στο όνειρο της αστικής εφημερίας (ντόπιοι και ξένοι εργασιακοί και οικονομικοί μετανάστες).
Η πόλη επεκτάθηκε σε όλη την Αττική.Η βλάστηση ελαχιστοποιήθηκε, τα ζώα εξοντώθηκαν. Τα ποτάμια έγιναν λεωφόροι. Η πόλη επεκτάθηκε σε πλάτος και ύψος. Οι συγκεντρωμένοι στη μητρόπολη του κεφαλαίου εργαζόμενοι, καθηλωμένοι πλέον στην εξάρτησή τους από τις κατακτητικές διαδικασίες του συσσωρευμένου κεφαλαίου μέσω της αγοράς εργασίας και της αγοράς τεχνητών αναγκών, στιβάχτηκαν σε απαίσιες σκοτεινές οικοδομικές κυψέλες και επένδυσαν τη ζωή τους σ'αυτά τα τσιμέντα.
Η πόλη χρειάζεται να επεκταθεί και γιά να επεκταθεί έκαψε τον Υμηττό, έκαψε τη Πεντέλη και τώρα την Πάρνηθα. Οι εμπρηστές δασών δεν είναι τίποτα μυστήριοι τύποι που κρύβονται σε υπόγεια. Στα υπόγεια κρύβονται η μιζέρια μας και τα όνειρά μας. Οι εμπρηστές δασών είναι τα καθάρματα οι δικαστές, οι οποίοι θησαυρίζουν εξοντώνοντας ανθρώπους στις φυλακές της δημοκρατίας, οι δημοσιογράφοι, κοράκια του έθνους και της τάξης, απολογητές του εγκλήματος της κρατικής εξουσίας, οι υποκριτές καλλιτέχνες και άλλες ευγενείς τάξεις των οποίων οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί καταλαμβάνουν δάση.
Εμπρηστές δασών είναι επίσης οι κατασκευαστικές και οι τουριστικές εταιρείες, η πρωτοπορία της σύγχρονης αστικής ανάπτυξης, που απλά κάνουν τη δουλειά τους. Εμπρηστές δασών είναι και οι πολιτικόι, οι οποίοι έχοντας της ευθύνη της εποπτείας και της καθοδήγησης της κεφαλαιοκραατικής εκμετάλλευσης και καταστροφής,ενισχύουν θεσμικά και πρακτικά το παρα πάνω έργο, όταν δεν εκπονούν οι ίδιοι τα σχέδια της χωροταξικής ανάπλασης. Πότε πότε κάνουν και καμιά ζημιά για να χρεώσουν ο ένας τον άλλον ως άχρηστο. Ενα καμένο δάσος είναι καλό χαρτί στην αγορά του πολιτικού θεάματος.

Η πόλη επεκτάθηκε σε βάθος. Οι υπήκοοι λιμπίζονται μιά μικρή έπαυλη στα περίχωρα της πόλης. Ο αποικιακός εκσυγχρονισμός και το μανιακό όνειρο του αριστικρατικού ευδαιμονισμού και της θεαματικής μεγαλοπρέπειας, που υλοποιούνται στο ψευδοβίωμα της κατοχής και της προβολής του εμπορεύματος, συνεργούν στην ερημοποίηση της γης, στην ερημοποίηση της ζωής, στην ερημοποίηση της κοινωνίας, στην υποκατάσταση της φυσικής επαφής μέσα στον κόσμο από τα νεκρά δίκτυα του τεχνοκρατικόυ πολιτισμού.
Η Πάρνηθα αφέθηκε να καίγεται για να μην στερηθούν οι ψηφοφόροι τον τεχνητό κλιματισμό τους.
Επίσημος ισχυρισμός.
Το δάσος είναι προσωρινό. Η ατμόσφαιρα είναι προσωρινή!
Οι αποστειρωμένοι τάφοι στους οποίους φυλακίζουμε τους αυτιστικούς μικρόκοσμούς μας είναι το μέλλον.!

Κι ύστερα έρχονται οι συνετοί διαχειριστές της μακάβριας πολιτείας, να μετριάσουν την παραγωγική καταστροφικότητά της, ανοίγοντας καινούργιες αγορές για βιομηχανικά λόμπι, πράσινες, καινούργια πεδία ελέγχου, την αστυνόμευση των δρυμών και της υπαίθρου γενικότερα, καινούργια πεδία κατανάλωσης, ήπιος τουρισμός και φυσιολατρικά σπορ, αποστασιοποιημένη συλλογή τοπίων και εναλλακτική παραγωγή και εκτόνωση αδρεναλίνης και ενδορφινών. Μέχρι την επόμενη εμφανή καταστροφή. Ενάντια σε ποιούς θα αστυνομέυσει την ύπαιθρο η αγροφυλακή του γλοιώδη υπουργού? Ενάντια στους εμπρηστές του? Ή ενάντια σε εκείνο το κομμάτι των κυνηγών που εκκινούνται από την ίδια πολιτισμική αγριότητα με τους κυβερνώντες και από τους οποίους τα κόμματα κυνηγάνε ψήφους? Ποιούς προστατεύει αυτός ο οποίος επέτρεψε τον εμπρησμό της Πάρνηθας, συγκαλύπτει τα ατομικά βασανιστήρια, στηρίζει κάθε τρομοκρατική απόφαση του ευρωπαικού διευθυντηρίου και του αμερικανικόυ για την διάχυση του κοινωνικόυ ελέγχου, και απαιτεί από τα όργανα τουνα είναι αποτελεσματικά απέναντι σε όσους ορθώνουν το ανάστημα τους πολεμώντας την εξουσία?

Μέσα από τις φλόγες της μηχανής που τρώει τις ψυχές των δέσμιών της, αναδύεται η οργή που θα την κάψει.
.......

το κείμενο τελειώνει κάπου εδώ, και δεν λέει παντελώς ψέματα, έστω και με χαρακτηριστικά καυστικό και ακραίο τρόπο......

Πέμπτη, Ιουλίου 12, 2007

Ενά ώραίο καλοκαιρινό απόγευμα από την Δάφνη στην Πλάκα και...πάλι πίσω

Βόλτα λοιπόν στην Αδριανού, εκεί στο ιστορικό πλακόστρωτο χαμηλά απέναντι απ'το Θησείο. απ'τους αγαπημένους μου πεζόδρομους, ειδικά με το δειλινό.
Καθόμαστε στο αγαπημένο μας στέκι με την καλή μουσική υπόκρουση, καλό fingerfood και προπαντώς ποτά τιμές και εξυπηρέτηση (είναι να μην κολλήσει κάποιος με ένα μέρος) Γκαλερί το λένε (και με live jazz σχήμα παρακαλώ, πρωινά Κυριακών αν θυμάμαι καλά)
Το τραινάκι με τους τουρίστες περνάει ακριβώς δίπλα από τα τραπεζάκια, ο κόσμος επίσης. Πλήθος πολύχρωμο και μωσαικό ηλικιών και ενδυματολογίας!!. Μέρος της διασκέδασης και η παρακολούθηση του.
Πέφτει ο Ηλιος και το δροσερό αεράκι (επιτέλους) της νύχτας που έρχεται μας χαιδέυει το πρόσωπο.
Από όλα τα μαγαζάκια σαν μετά από σύνθημα πετάγονται τα γκαρσόνια έξω, και με σβέλτες κινήσεις επεκτείνουν την σειρά των τραπεζιών ακόμα μιά σειρά προς τα έξω. Λέω μέσα μου- μάλλον το τραινάκι έκανε το τελευταίο δρομολόγιο. Το τραινάκι όμως ξαναπέρασε μετά από λίγο και σε πείσμα της κατάληψης του χώρου και του αυξανόμενου πλήθους τουριστών κατάφερε να κάνει ακόμη μιά βόλτα τους τουρίστες του.

και ξαφνικά....
έτσι όπως τα τραπεζάκια με τις καρεκλίτσες απλωθήκανε, ακόμα γρηγορότερα σε χρόνο ρεκόρ μαζευτήκανε.
"Μας την πέσανε" μου ψιθυρίζει το γκαρσόνι που με θυμότανε από παλιά και που θυμότανε ακόμα και πώς πίνω την τεκίλα μου.
Να σου λοιπόν οι τύποι-μάλλον του Δήμου με το χαρακτηριστικό γαλάζιο πουκάμισο μέσα από την ζώνη και μα διακριτικά στους ώμους. Γρήγορο βήμα με σπουδή, ορμάνε κατ'αρχήν μέσα στα μαγαζιά, κάρι λένε στους υπεύθυνους. Μετά από λίγο βγαίνουν και άρχισαν να μας κοιτάνε εμα΄ς που καθόμασταν ειδικά στην εξωτερική σειρά των τραπεζιών- μήν έχουμε ξεφύγη από την νοητή γραμμή του παλιού πεζοδρομίου (από εποχής που κυκλοφορούσαν ακόμα αυτοκίνητα στην Αδριανού). Εγώ λόγω του καροτσιού μου, ήμουνα ολοκληρωτικά έξω-ολοκληρωτικά μέσα δεν χώραγα λόγω συνωστισμού αλλά και μισός πάνω μισός κάτω πάλι δεν γινότανε. Με κοιτάξανε λίγο παρά πάνω αλλά ευτυχώς δεν μου είπανε τίποτα, αλλά ούτε και στα γκαρσόνια -όχι αν θέλανε ας λέγανε.
Τέλος πάντων μετά από μερικά περισπούδαστα πάνω κάτω και πηγαινέλα, βγάζουν και μιά μεζούρα και αρχίζουν σαν τοπογράφοι να μετράνε αποστάσεις της χωροκατάκτησης σε μήκος και πλάτος.

Ολα καλά, καλοί και οι έλεγχοι, ειδικά σε τέτοιες εποχές που αυξάνεται η τουριστική κίνηση. Και τα τραπεζάκια έξω με μέτρο και κατα πόσο δικαιούται ο καθένας, αλλά να περνάει το πλήθος με άνεση μαζί με το τουριστικό τραινάκι. Ομως μου φάνηκε ότι ο ζήλος τους ήταν από ένα σημείο και μετά υπερβολικός μέχρι γέλιου μερικές στιγμές. Κάνανε μπαμ από μακριά.
Ωπα και σιγά ρε παλληκάρια. Εκεί είναι τα μαγαζιά δεν φέυγουν. Ηρεμα θα πάθετε και τίποτα μέσα στην ζέστη και την λαύρα του καλοκαιριού.

Η άλλη εικόνα τώρα
Εκεί κάπου στα μεσάνυχτα παίρνουμε το μετρό να γυρίσουμε. Στάση Δάφνης και αμέσως μόλις βγαίνουμε από το ασανσέρ, καφετέρια μπαρ που είναι και στα χαι της τελευταία, έχει απλώσει καναπεδάρες με τραπεζάρες και έχει καταλάβει ΟΛΟ το πεζοδρόμιο!! Γραμμή τυφλών φυσικά έχει εξαφανιστεί επίσης!!
Αν δεν υπήρχε χώρος ανάμεσα στους καναπέδες, έπρεπε να κατέβω στον δρόμο για να περάσω.
Λοιπόν αυτά στο σταθμό Δάφνης εκεί που Δημοτική Αστυνομία αλλά και η κανονική Αστυνομία μου έχουν δώσει κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα, παραβλέποντας τα τρία χαρακτηριστικά αναπηρικά σήματα που τοποθετώ σε τέτοιες περιπτώσεις στο μπροστινό παρμπρίζ και στα πλαινά μπροστινά!

Τετάρτη, Ιουλίου 11, 2007

δεν με πειράζει τόσο η υψηλή θερμοκρασία. κάθε καλοκαίρι για χρόνι τώρα τα ίδια έχουμε, τα ίδια λέμε.
αυτό που μου τη δίνει είναι ότι τα τελευταία χρόνια και μάλιστα πολύ έντονα φέτος, είναι που η θερμοκρασία δεν λέεει να πέσει κάτω από τους 32-33 τα βράδια, έτσι να αναλάβει το σώμα και το πνέυμα.

αυτό είναι το εξαντλητικό με τη ζέστη.
και σκεφτόμαστε να βγούμε έξω και το βράδυ.

αμ δε... εγώ θα βγώ
θα πάω στην παλιά Πλάκα κάτω από την Ακρόπολη και το Θησείο εκεί που η Ενέργεια είναι θετική και την νοιώθω!!

Κυριακή, Ιουλίου 08, 2007

Να καούν τα λεφτά...ή το δάσος?

Διάβασα στο "Ε" ότι ειπώθηκε:
-...ευτυχώς που δεν κάηκε το Καζίνο της Πάρνηθας...

καλά οι άνθρωποι έχουν χάσει την μπάλα και δεν ξέρουν τι λένε. Μάλλον πρόκειται για επικίνδυνους!!

σημ.
...εγώ θα προτιμούσα να καιγόταν ΜΟΝΟΝ το Καζίνο. Θα ήταν από όλες τις απόψεις πιό υγιές!!

σημ δεύτερη (από το ίδιο περιοδικό)
"Μόνον όταν το τελευταίο δέντρο έχει πεθάνει και το τελευταίο ποτάμι έχει δηλητηριαστεί και το τελευταίο ψάρι έχει πιαστεί, θα καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να φάμε τα χρήματα
(προφητεία των Ινδιάνων της Φυλής Κρι)

Τετάρτη, Ιουλίου 04, 2007

Η τάξη του 1978 (σχέδον 30 χρόνια μετά)

Ετος αποφοίτησης από το Πρώτο Πλάκας-σωτήριον-1978.

Σχεδόν 30 χρόνια πριν. Αλλη εποχή, άλλα παιδιά τα τότε, αλλιώς μεγαλωμένα. Μεγάλη διαδρομή έχουμε τραβήξει από τότε ο καθένας μας, αλλά εμένα εκείνα τα χρόνια της δικιάς μου αθωότητας είναι προσεκτικά κρυμμένα βαθιά μέσα μου και πάντα αναπολούσα και αναρωτιόμουνα τι να γίνονται όλα εκείνα τα παιδιά, πώς να είναι, αν έχουν αλλάξει, αν ζουν καλά ,και τόσα άλλα. Αν βρισκόμουνα με κάποιον έστω και για λίγο πόσα δεν θα λέγαμε. Το πιθανότερο να διατηρούσαμε επαφή τακτικότερη από εδώ και μπρος. Θα κάναμε δηλαδή αυτό που δεν κάναμε τότε. Γιατί τότε τελειώνοντας κάπου μέσα μας θεωρούσαμε ίσως ότι θα ήταν δεδομένη η επαφή μας και μακριά από τα θρανία. Πόσο όμως γελαστήκαμε!!
Μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα από μήνες έως μερικά χρόνια, ο καθένας μας έχοντας τραβήξει το δρόμο του μέσα σε νέους κύκλους γνωριμιών, φίλων ,σχέσεων, γάμων και προβλημάτων, έθαψε τις παλιές φιλίες.
Ομως, να που εδώ και ένα περίπου μήνα ο μοναδικός μου φίλος από τότε που διατηρώ σε επαφή με πήρε και μου είπε, ότι κάποιος άλλος που έιχε φύγει για μεγάλο διάστημα στην Αμερική, γυρνάει αυτό το καλοκαίρι (δεν ξέρω άλλες λεπτομέρειες) και έχοντας την ίδια κρυφή νοσταλγία θέλει να μαζέψει όσους πιό πολλούς μπορέσει από την τάξη του 1978, -του δικού μας τέλους Εποχής.
Κάπου έχω και εγώ κάποια τηλέφωνα νομίζω να ψάξω να ανακοινώσω την συνάντηση 30 χρόνια μετά. Εχει κανονιστεί σε μαγαζί στου Ψυρρή στις 25 Αυγούστου.
Αν και μπορεί να λείπω στο εξωτερικό να κοιτάξω να γυρίσω κανα δυό μέρες νωρίτερα και να μπορέσω να είμαι. Θα λυπηθώ αν δεν είμαι, αλλά αν δεν μπορέσω τελικά τουλάχιστον θα ελπίζω για την επόμενη που είμαι σίγουρος οτι θα γίνει του χρόνου.

Τέλος πάντων δεν είναι εκεί το θέμα
Το Θέμα έχει να κάνει ότι ο φίλος μου βρήκε το τηλέφωνο κάποιου από εκείνη την τάξη-Φαρμακοποιός (συνάδελφος δηλ) σε ακριβό παραλιακό προάστειο.
Τον παίρνει λοιπόν για να του το ανακοινώσει.
-Εε Μμμ να δούμε, δεν θυμάμαι κανέναν τόσα χρόνια μετά, που να τρέχεις! δεν θα είναι όλοι από το τμήμα μου....
...και άλλα τέτοια μασήματα, χωρίς ίχνος ενθουσιασμού και στο τέλος μου λέει το φιλαράκι ισα που δεν τούκλεισε και το τηλέφωνο.

Λες και το ζητούμενο θα ήταν τα παιδιά του ίδιου τμήματος, ή η τάξη μιάς ολόκληρης αποφοίτησης ενός συγκεκριμένου ιστορικού σχολείου, ή αν θυμάται λεπτομέρειες η κούτρα του.
Θα τα θυμόταν όλα σιγά σιγά!!

Τουλάχιστον θα μπορόυσε πιό κομψά να πει ότι θα έλειπε διακοπές ή ότι θα προσπαθούσε παρόλα αυτά.
Ο κύριος συνάδελφος όμως που ασκεί ένα κοινωνικό λειτούργημα περί την Υγείαν, και που απαιτεί ιδιαίτερες ευαισθησίες, φαίνεται ότι έχει σβήσει οριστικά το παρελθόν του και ασχολείται μόνο με το ευήμερο παρόν, μιάς άλλης αλλοτριωμένης εποχής.

Αλλοι ψάχνουν από την ξενιτειά το παρελθόν τους με μεγαλύτερη λαχτάρα από εμάς, και άλλοι δεν θέλουν ούτε καν να το θυμούνται.

Τρίτη, Ιουλίου 03, 2007

Το ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

...είμαι που λέτε στην Πολωνία (γιαυτό χάθηκα γι' αυτούς που μπορεί να αναρωτήθηκα), και παρακολουθώντας το μόνο κανάλι που μπορείς να δεις σε χώρα με γλώσσα ζόρικη, δηλ το CNN, διαβάζω στα σύντομα ειδησομηνύματα στο βάθος της οθόνης, λίγο μετά που είχα επικοινωνήσει με Ελλάδα, και μου είχαν πει τα φοβερά νέα για την φωτιά στο "Μεγάλο Βουνό"

.... γιά μία και πλέον μέρα μαίνεται ανεξέλεγκτη η φωτιά, και κατακαίει το Μητροπολιτικό Πάρκο της Αθήνας!!

Ουάου, Πως τα λένε έτσι βρέ παιδί μου !! Και πως να το φανταζόταν άραγε αυτό το Μητροπολιτικό Πάρκο, ένας ξένος έτσι όπως διαβάζει αυτές τις γραμμές.
Να το φανταζόταν λέω γιατί απλά ουσιαστικά ΔΕΝ υπάρχει πιά,(πότε υπήρξε δηλαδή μεταξύ μας) Και αν έμεινε λίγο προς την μεριά που κοιτάζει την δύσμοιρη πόλη, έχουμε μπόλικο καλοκαίρι μπροστά μας να το κάψουμε και αυτό!!

Εβαλα πολλά γέλια εκείνη την στιγμή, γιατί το Μητροπολιτικό Πάρκο της Αθήνας, απλά είναι ένα ανέκδοτο, σαν το ποτάμι που είχε κάααποτε και που τώρα είναι οχετός, σαν τις όμορφες μονοκατοικίες που υπήρχαν πριν τις φάνε τα κοράκια οι εργολάβοι, σαν σαν σαν σαν....

Που την σφίξαν, και την καταράστηκαν να περιοριστεί μέσα στην λεκάνη που περικλείουν τα τρια βουνά της, δεν πα να μείνουν εκει μέσα άλλοι τόσοι και όλη η Ελλάδα αν μπορούσε να γίνει, .... αλλά όχι ρε φίλε εκεί να πήξετε όλοι να μην μπορείτε να κουνηθείτε.
Ετσι θέλετε εσείς? Πάρτε τις φωτιές οι άλλοι, να ξεφύγουνε στις πλαγιές και ακόμη παραπέρα αν μπορέσουνε να αναπνέυσουν λιγάκι, να μπορέσουν να κυκλοφορούν τα SUV τους και τα άλλα τους , δεν πα να βλέπουν γυμνούς βράχους εκεί που παλιά υπήρχαν πράσινα πευκοδάση που πάλευαν αποτελεσματικά με τον λίβα των τσιμέντων και με το αφόρητο βρωμοκλάσιμο του καταλύτη.
Δεν βαριέσαι μωρέ. Καμμένη γή να χτίσω την τσιμεντένια βιλάρα μου

Ακου λέεει Μητροπολιτικό Πάρκο της Αθήνας!!!
Χα Χα Χα!!!
ΘΑ ήταν.

Μόνο αν τα βουνά δεν περίκλειαν την Πόλη, αλλά ήταν ΜΕΣΑ στην πόλη και όμορφα οικοδομημένα.
Μόνο τότε δεν θα έπιαναν ΠΟΤΕ φωτιά από τάχατες υπερθεμασμένους πυλώνες και από άλλες τέτοιες θεωρίες και φαντασιώσεις.
Γιατί απλά η ίδια η πόλη θα φρόντιζε και θα είχε κάνει δικά της τα βουνά αυτά και θα πονούσε ό καθένας κάτοικος του δάσους την ιδιοκτησία του που ΘΑ υπήρχε μέσα.

Τώρα δεν έμεινε τίποτα!!! ΤΙΠΟΤΑ
Μόνο η σιγουρια της επερχόμενης ερημοποιήσης και των πλημμυρών.
Εκεί,! να καιγόμαστε στους 60 βαθμούς αποτέλεσμα μετάλλαξης του πιό όμορφου μικροκλίματος που ήμασταν περήφανοι....
...κάποτε

(για την Πολωνία και τί έγινε.... άλλη φορά που θα έχω κέφια, γιατί τώρα πενθώ!! )

Τρίτη, Ιουνίου 19, 2007

ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ, "ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ".....

σήμερα μόλις μπόρεσα και διάβασα όλη την πονεμένη ιστοριά της όμορφης ηρωίδας, της Αμαλίας που δεν υπάρχει πια.

συγκλονιστικές μαρτυρίες και απίστευτες καταστάσεις ντροπής!! Θέλω όμως εδώ, να μεταφέρω αυτό που προσωπικά με συγκλόνισε και που η ίδια ένοιωσε να μας περιγράψει σαν Κύκνειο Ασμα και λίγο πριν το καντηλάκι της σβήσει.

Τέρμα τα βασανά σου Αμαλία.
Αλί σε εμάς που μένουμε πίσω!! Συγχώρα μας!!

Saturday, April 07, 2007

ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ, "ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ".....

Έχω πονέσει αφόρητα, έχω νιώσει τον πανικό νιώθοντας τον ανυπέρβλητο πόνο να έρχεται, έχω σκεφτεί αμέτρητες φορές ν'αυτοκτονήσω λόγω του πόνου, έχω περάσει άπειρες ώρες στο κρεββάτι ουρλιάζοντας απ'τον πόνο, έχω χρειαστεί για μεγάλα διαστήματα τη βοήθεια των άλλων, έχω καταστραφεί οικονομικά, έχω καταστρέψει οικονομικά την οικογενειά μου, έχω υπάρξει βάρος για την οικογένειά μου, έχω υπάρξει βάρος για τους φίλους μου, έχω υποστεί το όποιο ρίσκο δεκάδων χειρουργικών επεμβάσεων, έχω κάνει τραύματα κατακλίσεως, έχω χάσει απολαύσεις αμέτρητες, έχω στερηθεί διασκεδάσεις , έχω διακόψει τις σπουδές μου πάνω από τρεις φορές, έχω χάσει εκδρομές, έχω στερηθει ταξίδια, έχω στερηθεί την ξενοιασιά στις κινήσεις λόγω του πόνου ή του φόβου του πόνου, δεν έπαιξα επαγγελματικά βόλλευ, δε φόρεσα ποτέ μίνι φούστα λόγω της ατροφίας-λόγω του πόνου, αντιμετώπισα την αμφισβήτηση του πόνου μου από τους γιατρούς, αντιμετώπισα την αμφισβήτηση του πόνου μου από τους γονείς μου ήδη πριν από την εφηβεία μου μεχρι τα 25 μου, το παιδικό μου παιχνίδι έχει διακοπει έξι φορές από άμεση εισαγωγή στο νοσοκομείο με μεταφορά από ασθενοφόρο, έχω νιώσει ντροπή για την εικόνα του σώματός μου, έχω αντιμετωπίσει παραλογη γραφειοκρατεία, έχω υπάρξει θύμα οικονομικής εκμετάλλευσης από γιατρούς, έχω υπάρξει υποψήφιο θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης από γιατρό, έχω νοσηλευθεί σε βρώμικα νοσοκομεία με αδιάφορους γιατρούς και νοσοκόμες, έχω νοσηλευθεί σε καθαρά νοσοκομεία οπου ήμουν πελάτισσα και το βλέμμα ήταν πάντα στην τσέπη που μπορούσε και όχι στο πόδι που πονούσε,έχω δει την τύχη της υγείας μου να εξαρτάται από αδιάφορα πρόσωπα και αμόρφωτους "επιστήμονες", έχω περιμένει άπειρες ώρες σε ουρές νοσοκομείων ή ΙΚΑ για μια σφραγίδα, έχω υπάρξει άθυρμα του κάθε αμόρφωτου δημοσιοϋπαλληλίσκου, τις ώρες του πόνου έχω νιώσει τους γιατρούς όχι δίπλα μου αλλά απέναντί μου, έχω καλλιεργήσει ήδη από την παιδική μου ηλικία κυνισμό και έλλειψη εμπιστοσύνης στο κράτος και τον κάθε "αρμόδιο", έχω ζητήσει βοήθεια από ανθρώπους που ούτε θα καταδεχόμουν να κοιτάξω επειδή με λύγισε ο πόνος, δε μπόρεσα ποτέ να θέσω την εργασία μου σε μακροπρόθεσμες βάσεις λόγω της ασταθούς υγείας μου, συχνά οι σεξουαλικές μου επαφές υπήρξαν επώδυνες, έχω κάνει άπειρα ξενύχτια λόγω του πόνου,υπήρξα θύμα κατηγοριών από την οικογένειά μου επειδή δεν ακολουθούσα τις (άσχετες) οδηγίες των γιατρών, έχω αντιμετωπίσει σηψαιμία, έχω "δει" και άλλες φορές το θάνατο δίπλα μου, έχω δει τον πόνο των αγαπημένων μου όταν με βλέπουν να λιώνω, έχω δει το πρόβλημά μου να γίνεται πηγή ευτυχίας για άλλους (γιατρούς, ιδιοκτήτες κλινικών,φυσιοθεραπευτές, ορθοπεδοτεχνικούς που μού έφτιαξαν το τεχνητό μέλος,κλπ) , έχω χάσει την πλήρη αυτονομία μου, δεν εργάζομαι κανονικά εδώ και τρία χρόνια, έχω προσπαθήσει πολύ σκληρά για να δεχτώ τη νέα εικόνα του σώματός μου, έχω αναγκαστεί να μάθω τουλάχιστον τα στοιχειώδη ιατρικά ζητήματα για να αναπληρώσω την άγνοια των γιατρών και ιδίως των ανεπιβλεπτων ειδικευομένων, έχω χάσει αρκετές φορές τα μαλλιά μου αναγκαζομενη έτσι να ανέχομαι τα ηλίθια βλέμματα πολλών περαστικών (επειδή αποφάσισα να μη χαροποιήσω με τον καρκίνο μου ΚΑΙ αυτούς που πουλούν περρούκες), και η πιο απλή μου κίνηση απαιτεί μεγάλη προσπάθεια, ενίοτε και ανοχή πόνου, έχω περάσει εφιαλτικές ώρες ως δέσμιο κομμάτι κρέας χωρίς καν φωνή σε εντατικές, συχνά θέλω συνοδό ακόμη και για να κατεβω τις σκάλες του σποτιού μου, κάποιες φορές έχω παραλύσει πλήρως λόγω του πόνου, κάποιες άλλες φορές έχω χάσει εντελώς τη φωνή μου λόγω των κοντινών όγκων και νιώθω και το βάσανο της στέρησης της επικοινωνίαςείμαι αναγκασμένη να φροντίζω και για την ψυχολογία των γύρω μου ώστε να μπορέσουν να χειριστούν την παρούσα κατάστασή μου ή και τον επικείμενο θάνατό μου, τις περισσότερες φορές δε μπορώ να γελάσω γιατι με πιάνει ελεεινός βήχας που εξελίσσεται σε εμέτους, δε μπορώ να θυμώσω πολύ γιατί έτσι κλείνει η φωνή μου για τουλάχιστον μια ημέρα, έχουν κορεστεί οι αισθήσεις μου όλες από τις συνεχεις επισκέψεις σε νοσοκομεία,από τις ατέλειωτες εξετάσεις, από τα αμέτρητα φάρμακα κι έχω αρχίσει να έχω πλέον ψυχοσωματικά συμπτώματα, αποφεύγω τη συναναστροφή με παιδιά όπως πχ τα λατρεμένα μου ανήψια ώστε να μη τους λείψω πολύ αν πεθάνω σύντομα, αδιαφορώ για τους πόνους και τις ταλαιπωρίες των άλλων επειδή έχω κουραστεί τόσο που μόλις και μετά βίας αντέχω τις δικές μου, πρέπει να συναναστρέφομαι μόνο τους μη έχοντες μεταδοτικά νοσήματα λόγω του αδύναμου πλέον ανοσοποιητικού μου, η μόνη προγραμματισμένη εξέλιξη στη ζωή μου είναι η ανά 21 ημέρες ταλαιπωρία της χημειοθεραπείας, ακόμη κι όταν η φυσική μου κατάσταση είναι σχετικά καλή το να βγω κάποια βόλτα είναι ρίσκο λόγω του φόβου των εμέτων και τον αιμοπτύσεων, έχω νιώσει το "μαρτύριο" του να είμαι πλέον συνοδηγός στο δικό μου αυτοκίνητο, παρατάω τα φλερτ μου "στη μέση" επειδή δε μπορώ να υποσχεθώ τίποτα, δε μπορώ να πάρω αγκαλιά ένα μωρό, έχω στερηθει για μεγάλα χρονικά διαστήματα και πλέον δια παντός τη μεγάλη μου αγάπη,το χορό , έχω ακούσει τρεις φορές (λόγω ακτινοβολιών) το εφιαλτικό "κρακ" που κάνει ένα οστό όταν σπάζει, αναγκάζομαι συχνά να παρηγορώ τους γύρω μου κάθε που παίρνω στα χέρια μου μια βιοψία ή κακά αποτελέσματα άλλων εξετάσεων πράγμα που έχω βαρεθει, έχω δει αμέτρητες απλές απολαύσεις να με προσπερνούν, δε μπορώ να ουρλιάξω....

...ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ, "ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ"
# posted by amalia kalyvinou @ 1:50 PM 563 comments

Κυριακή, Ιουνίου 17, 2007

Ποιός πεθαίνει πρώτος από ένα μουσικό συγκρότημά?
Ο ντράμερ

(γιατί?)
....γιατί έχει το πόδι του στην κάσα!...

....αν εχει και τα δύο του στις κάσες έ, τότε δεν του μένει και πολύ!!!

Πέντε λεπτά, σκαμπιλο-μαρτύριο!!!

από το Ελληνικό σκακιστικό φόρουμ-λίστα Ελλήνων σκακιστών- πήρα το γνωστό video που ανέβασαν με τον γνωστό τρόπο τα ελληνικά ειδησιογραφικά κανάλια, και που δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, να μου το θυμηθήτε-αλλά ίσως μπορούμε εμείς να ταράξουμε τα νερά λίγο.
Πάρτε το και διαδώστε το παντού όχι μόον σε Ελληνες bloggers αλλά και σε όσους ξένους μπορείτε, έτσι για να μάθουν όλοι τι ρεμάλια κρύβει η Ελληνική ασφάλεια.

Χρήστος Πιλάλης
Αηδιαστικά και μεθοδικά βασανιστήρια σε δύο μετανάστες κατηγορούμενους για κλοπή μέσα σε ελληνικό αστυνομικό τμήμα.
Ας σημειωθεί ότι έχουμε καμιά δεκαριά παρόμοια κρούσματα σε όλη την Ελλάδα το τελευταίο δεκαπενθήμερο. Και σε κανένα δεν έχει ακόμα επέμβει αυτεπαγγέλτως εισαγγελέας! Ούτε έχουμε ακούσει τον λαλίστατο και «λατινοαμαθή» κύριο Πολύδωρα ή τους «συνδικαλιστές» αστυνομικούς
Εδώ τουλάχιστον «ευτυχήσαμε» να έχουμε ένα βίντεο, που προφανώς το τράβηξε ένα από τα κουτσαβάκια-φραπεδόμαγκες για να το δείξει στην καλή του και στους φίλους του και «ως εκ θαύματος» διέρρευσε...
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ! ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!
ΣΤΕΙΛΤΕ ΠΑΝΤΟΥ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ!
ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΑΠΟ ΤΟ YOUTUBE
Dispeakable and very methodical torture of two immigrants accused of stealing, in a Greek police station.
The chief-torturer with the stick obliges his victims to beat each other, giving them numbers and inventing each time a new game. At the end they have to beat each other and repeat Im an asshole… other policemen around are participating and having a great time!
Notice that about ten incidents of this nature occurred these last 15 days.
Two weeks ago, a mentally weak person arrested for making noise in a pub has been transferred from Kallithea 's police station in Athens to the hospital almost dead after a savage beating up. He is still in coma.
Same story with an Iraqi immigrant who went to the police headquarters of Chania-Crete in order to depose an application for asylum and has ended badly beaten up and thrown out the building.
Neither of these cases has drown the attention of a trial examiner or a public prosecutor
No self-appointed process yet, just internal so called "administrative" investigation of the incidents.
Not a word coming from the very eloquent polices minister mr. Polydoras who adores misusing Latin proverbs to praise Greek policemen as the true representatives of the law.
At least in this case there is a video, obviously taken by a show-off pig who wanted to impress his fiancιe...
STOP THE GREEK FASCIST-RACIST POLICE!
STOP ORDINARY TORTURE AGAINST IMMIGRANTS AND OTHER CITIZENS!
SHARE THIS VIDEO WITH PEOPLE YOU KNOW, IT MIGHT BE REMOVED VERY SOON FROM YOUTUBE!
Torture abominable et trθs mιthodique de deux immigrιs accusιs de vol dans un commissariat de police en Grθce.
Le chef tortionnaire avec le bβton samuse ΰ obliger ses victimes de se coller des gifles, ΰ les numιroter et ΰ inventer de nouveaux « jeux ». Vers la fin de la vidιo, les deux malheureux sont encore forcιs ΰ se gifler tout en rιpιtant « je suis un gros connard ». Les autres policiers assistent la scθne, participent et sιclatent…
Notez bien qu'on a eu environ une dizaine d'incidents pareils ces derniers 15 jours.
Il y a 2 semaines une personne perturbιe, placιe en garde ΰ vue dans le commissariat de Kalithea ΰ Athθnes pour une simple engueulade dans un cafι, ι ιtι transfιrι ΰ l'hτpital dans un ιtat critique aprθs un passage ΰ tabac sauvage. Il est toujours dans le coma...
Mκme histoire pour un immigrι iraquien qui s'ιtait rendu ΰ la prιfecture de police de Chania (Crθte) pour dιposer une demande d'asile : il a fini par κtre jetι dans la rue sauvagement battu…
Pourtant aucun de ces deux cas na attirι lattention dun juge dinstruction ou dun procureur ; pas denquκte doffice, juste un examen interne dit « administratif »…
Pas un mot de la part du ministre trθs ιloquent de la police M. Polydoras qui ne manque pas doccasion de se servir de son mauvais latin pour louer les policiers grecs dκtre les « vrais » reprιsentants de la loi…
Lΰ au moins, nous avons une vidιo que nous devons sans doute ΰ un salaud vantard qui voulait ιpater sa fiancιe…
HALTE ΐ LA POLICE GRECQUE FASCISTE ET RACISTE ! HALTE ΐ LA TORTURE !
Partagez cette vidιo avec vos amis, elle risque dκtre bientτt enlevιe de youtube !
Angelique
http://www.youtube. com/watch? v=gCc7xc8hxDQ&NR=1



σίγουρα τα καημένα τα παιδιά, θα έχουν πρόβλημα ακοής μετά από τόσα σκαμπίλια, και ποιός ξέρει τι άλλο που δεν είδαμε.
Αλλά του ασφαλίτη, με το μαγικό ραβδάκι, και το βαρύ χέρι, τί τιμωρία του αξίζει. ?
Περιμένω σχόλια και ιδέες για τη τιμωρία του.....

Παρασκευή, Ιουνίου 15, 2007

ΤΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ

που βλέπω όλο και πιό πολλές μικρές ελίτσες να φυτεύονται μέσα στην Αθήνα. Από διακοσμητικές ζαρντινιέρες σε πεζοδρόμια και πλατείες, μέχρι μικρά μπαλκονάκια και μεγάλους ταρατσόκηπους. Ευλογημένο δέντρο της αρχαίας Αθήνας και της Θεάς Αθηνάς. Μην το ξεχνάμε.

Natalia said...

Μου αρέσει που είδα αρκετούς και τάιζαν τα αδέσποτα ζώα....
Κάποιες πολυκατοικίες καινούριες που είχαν πολλά χρώματα.....

Η διεθνής έκθεση αυτοκινήτου στο παλιό Ανατολικό αεροδρόμιο. Καιρό είχα να επισκεφτώ μιά τόσο οργανωμένη έκθεση και με τεράστιο πάρκινγκ μέσα στην παλιά πίστα. Πολύς ο κόσμος αλλά πολύς και ο χώρος, οπότε κανένα πρόβλημα. Επισκεφθήτε την και με τα παιδιά σας, γιατί όχι . Δύο καφετέριες ένα restaurant κλπ αν χρειαστείτε. Ασε που μπριζώθηκα και φτιάχτηκα με τα υβριδικά της Toyota (Prius) kai της HONDA (Civic Hybrid). Λές? Μπορεί !!¨-)

...ναι τελικά όπως είπαμε, μπόρεσε και μπόρεσα να το κάνω, και τώρα μου αρέσει που απολαμβάνω το καινούργιο μου του -του, σαν μικρό παιδί το νέο του παιχνίδι.
Καλό καλοκάιρι να έχουμε και καλές και χαρούμενες αποδράσεις σε όλους...:-)


στείλτε μου και εσείς τι σας αρέσει να τα μαζέψουμε όλα εδώ, δεν έχει πόσο ασήμαντο μπορεί να είναι γιά κάποιους, αρκεί να είναι σημαντικό για εσάς.