Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκοσμιοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκοσμιοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, Ιουνίου 09, 2013

Το ΛΕΞΙΚΟ της παγκόσμιας κρίσης


Ο καπιταλισμός δεν είναι καπιταλισμός . Είναι η οικονομία της ελεύθερης αγοράς 
Ο ιμπεριαλισμός είναι....παγκοσμιοποίηση 
Οι βομβαρδισμοί λαών είναι...προληπτική δράση 
Οι δολοφονίες αμάχων....είναι παράπλευρες απώλειες 
Η απόλυση και η ανεργία είναι....εργασιακή εφεδρεία, είναι διαθεσιμότητα , καμία φορα είναι και κινητικότητα .
Η μισοανεργια, είναι ....απασχολησιμοτητα.
Ο εργασιακος μεσαίωνας είναι...εκ περιτροπής εργασία 
Οι μίζες είναι...χορηγίες 
Το κουκούλωμα της αρπαχτής, της λαμογιάς, και της διαφθοράς ,είναι....κάθαρση 
Το ξεπούλημα του δημοσίου πλούτου είναι ...αξιοποίηση ,ασε που συνήθως είναι και ..επένδυση
Η ιδιωτικοποίηση είναι...μετοχοποίηση 
Η μετατροπή της χώρας σε ενεχυρο και σε υποθήκη είναι....εμπραγματη εγγύηση 
Η καταστροφή κεφαλαίου ή.ληστεία ακόμα και των καταθέσεων όπως έγινε στη Κύπρο είναι...κούρεμα 
Η στάση πληρωμών είναι ...πιστωτικό γεγονός 
Η πτώχευση είναι...επιλεκτική χρεοκοπία .
Το " δεν πληρώνω " όταν το λέει το κράτος στον πολίτη είναι ...τακτοποίηση οφειλών Εν αναστολή 
Το λουκέτο στα σχολεία είναι...συγχωνεύσεις 
Η αποδιοργάνωση των νοσοκομείων είναι ...αναδιάρθρωση 
Η κτηνωδία να στερούνται καρκινοπαθειςτα φάρμακα τους είναι...εξορθολογισμος 
Οι επιστρατευσεις είναι...ομαλή δημοκρατική λειτουργία 
Ο φασισμός της ανεξέλεγκτης δράσης των ναζιστικων συμμοριών, ο ρατσισμός , ο εκφασισμος των στρατοπέδων συγκέντρωσης, είναι....επανακαταληψη των πόλεων 
Η εκμετάλλευση των ανθρώπων, η διάλυση του κοινωνικού ιστού, η φτωχοποιηση του λαού, οι περικοπές σε μεροκάματα και συντάξεις είναι ....προσαρμογή 
Η κινεζοποιηση των μισθών, είναι ...ανταγωνισμός 
Η επιστροφη του κρατικομονοπωλειακου Λαοκοοντα στην εποχη της Ουλεν, της Παουερ, και του Τομ Πάπας ,είναι....επιχειρηματικότητα 
Η λύκο συμμαχία εντός της ΕΕ είναι...εταιρική σχέση
Το χαράτσι είναι...τέλος ηλεκτροδοτουμενων επιφανειων 
Τα Μνημόνια είναι...ευλογία 
Οι παρακεντεδες του Τύπου και των ΜΜΕ , η ενσωματωμένη δημοσιογραφία στο κλαμπ των εφοπλιστών των εργολάβων και των πετρελαιαδων είναι....Ελευθεροτυπία 
Η πλύση εγκεφάλου των σοβαροφανων του γκεμπελισμου απο κοινού με το πολιτικό κατιναριο, που καθημερινα περιφερει τη γελοιοτητα και τη καφριλα του στα τηλεστασιδια, είναι....διάλογος .

Αυτο είναι το " λεξικό" του καθεστώτος της ημετερσς και παγκόσμιας " δημοκρατίας" . Ειδικα στην Ελλάδα , όμως μπορούμε να είμαστε περήφανοι . Εδω έχουμε τη Ν.Δημοκρατια , έχουμε το ΠΑΣΟΚ , έχουμε τη ΔΗΜΑΡ . 
Εδω δηλαδή, έχουμε μια συγκυβέρνηση που τα κόμματα που την απαρτίζουν με τόση προϋπηρεσία στο " αλλα λέω, αλλα πιστεύω και αλλα κάνω " δεν θα μπορούσαν παρα να έχουν αναγάγει σε επιστήμη το διασυρμό των εννοιών μέσα απο τη αποκολοκυνθωση των λέξεων .
Να, όμως που ακόμα και για τα κόμματα της εγχώριας Τροικας , όση εμπειρία κι αν διαθέτουν ,είναι πολυ δύσκολο να γίνει η υπέρβαση κάποιων οριων . 
Έτσι, οι κύριοι που κυβερνούν και η τάξη που τους χρησιμοποιεί για να κυβερνούν , θα έχουν - αργα η γρήγορα, να αναμετρηθούν με ένα λαό που κανένα καθεστωτικο " λεξικό" , και καμία πλύση εγκεφάλου δεν θα του αλλάξει άποψη για τις έννοιες που κρύβουν λέξεις όπως ....
.Τσιπα 
. Φιλότιμο 
. Αξιοπρέπεια 
Όσο μάλιστα πιο κρίσιμες αναδεικνύονται οι ώρες που διανύουμε , όσο πιο βαρειά δένεται ο τόπος στο μαγγανοπηγσδο της δυστυχίας και της ανασφάλειας , με τόσο μεγαλύτερη σφοδρότητα , με τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα πρέπει να πεταχτούν στα αζήτητα ,εκει που τους αξίζει , όσοι χωρίς τσιπα και χωρίς φιλότιμο προσβάλλουν την αξιοπρέπεια και κατα δυναστεύουν τη ζωη του λαου . 

Του Νίκου Μπογιοπουλου 
Unfollow 

Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2011

Μια ιστορία ... γαΐδάρων για να περιγράψουμε την «κρίση».

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΪΔΑΡΩΝ

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας
άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα
παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό
πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα
γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100
ευρώ και μάλιστα μετρητά.

Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο,
αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι
προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι
με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο
στα χείλη.

Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την
επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για
κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι
περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα
τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300
ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα
απούλητα με αποτέλεσμα και οι
τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα
γαϊδούρια τους.

Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν
έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και
ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε
μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει
οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι …
500 ευρώ!! Και αποχώρησε.

Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον
συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων
που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο
ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα
στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.

Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα
να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη
εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4
φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε
πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό,
αναγκάστηκαν να ζητήσουν ΔΆΝΕΙΟ από
την τοπική τράπεζα.

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι
δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε
έναν φορολογικό παράδεισο της
Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού
βρέθηκαν υπερχρεωμένοι,
απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια
στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον
τίποτα.

Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να
πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα
χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η
τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια
και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην
ιδιοκτήτες τους.

Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του
χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν
ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε
δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και
κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το
κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που
είχε με τον δήμο.
 Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να
αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει
λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να
καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον
τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως …
ήταν κουμπάρος του δημοτικού
συμβούλου…

Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού
ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το
χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος
του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα
βήμα πριν την πτώχευση.
 Βλέποντας τα χρέη να
πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος
από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε
βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους.
Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική
απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν
υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς
τους γαιδάρους!!...

Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο
την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να
μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα
λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο
του χωριού, για την δημοτική αστυνομία,
κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων,
της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης
για καινούρια έργα υποδομών… Αυξήθηκε
η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν
οι περισσότεροι υπάλληλοι του
δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και
αυξήθηκαν οι φόροι.

Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν
με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να
βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου,
να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να …
ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

Η ιστορία άρχισε να γίνεται
ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο
επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι
ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί
κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και
αγόρασαν … με τον ιδρώτα τους.
Ονομάζονται οικογένεια
Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με
μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να
χρηματοδοτήσουν την εκλογική
εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της
περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει
τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι
έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες
στην θέση τους? Τι θα κάνεις εσύ?

 (Μετάφραση από το ιταλικό κείμενο το
οποίο ήταν μετάφραση του γαλλικού και
πάει λέγοντας. Φυσικά τα κείμενα αυτά
είναι μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες
γιατί ως γνωστό στην ιστορία αυτή
εμπλέκονται επιχειρηματίες,
τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και
φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου
καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους
«κανόνες της αγοράς» … των γαιδάρων