Τετάρτη, Απριλίου 22, 2009

Μούρθε μιά ιδέα για σήμερα.
πετώντας εδώ και εκεί ουσιαστικά δίχως σκοπό έτσι για να περάσει η ώρα, πέφτω στο youtube, σε δύο μουσικά αποσπάσματα (γιά το ίδιο θέμα), ενος θρυλικού κοματιού απο κείνα των μεγάλων συνθετών του παρελθόντος (εδώ του Μίμη του Πλέσσα-να ζήσει χίλια χρόνια ο άνθρωπος) που έντυναν ταινίες σταθμούς του Ελληνικού Κινηματογράφου.
Πρόκειται για το "Ηλιε Φονιά" ή αλλιώς "Σκοτώσανε το Σταυραητό" βασικό κομάτι στην ταινία "Αστραπόγιαννος"
Η ταινία είναι ένα επικό αριστούργημα, που για τους λάτρεις του είδους παραμένει αξέχαστο και αξεπέραστο. Εμπεριέχει πολλά ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία μιά κοινωνίκής δομής που δεν υπάρχει πιά. Οι άνθρωποι όμως σε όποια εποχή και αν ζουν με τον ίδιο τρόπο δρουν και αντιδρουν και τα ίδια πάθη εκδηλώνουν στις σχέσεις τους.

Προσωπικά το μουσικό κομμάτι μου αρέσει για τους εξής λόγους.
Πρώτον γιατί είναι ένα βαρύ ζειμπέκικο που ντύνει τον στίχο που παραπέμπει στην αρχαία τραγωδία. Το ζειμπέκικο είναι ένας χορός που πρέπει να χορέυεται κατα μόνας, κάτι σαν προσωπική υπόθεση. Σχεδόν ποτέ δεν είναι χαρούμενος χορός. Δεν θα επεκταθώ άλλο στο ζειμπέκικο. Θα αφιερώσω στο μέλλον.
Δεύτερον γιατί αναφέρεται στον στίχο ότι "Σκοτώσανε τον Σταυραητό...." (γνωστή η συναισθηματική μου σχέση με το εν λόγω αρπακτικό)

Ενας ακόμη λόγος που με έκανε να μοιραστώ το τραγούδι εδώ είναι η συγκλονιστική εμφάνιση που πέτυχα της Ξανθίππης Καραθανάση (που ίσως θυμούνται οι παλιότεροι), σε γνωστή εκπομπή της τηλεόρασης.
Βάζω δίπλα δίπλα και την αυθεντική εκτέλεση της ταινίας που τραγουδήθηκε από την Καίτη Αμπάβη

αφιερωμένα!!






Ο αυθεντικός στίχος έλεγε
"Παρασκευή Μεγάλη σκοτώσαν τον Χριστό" αλλά επειδή Παρασκευή έπεφτε και η 21-Απρ-1967 λογοκρίθηκε και αντικαταστάθηκε με το
"Κάτω στο σταυροδρόμι σκοτώσανε τον Νιό"

4 σχόλια:

panagiota είπε...

Σταραυετέ με ταξιδεψες!!!
Πίσω, πολύ πίσω..
Η ταινία άπαιχτη!
Η Καιτη Αμπάβη τζαμαρία συναισθημάτων!
Η Ξανθιππη????
Τι να πω γι αυτην?
Την είδα στα καλοκαιρινά πανηγύρια της Χαλκιδικής να τραγουδάει "Γιαννη μου το μαντήλι σου" και την "ιτιά την λουλουδισμένη"
Την απόλαυσα στην πίστα του ARIGATO στην Θεσ/νικη να σαρώνει τα τραγούδια της Μαρινέλας...και με σαγήνευσε με τον απλοϊκό της και συνάμα ιλιγγιώδη τρόπο εκφρασης, όταν την γνώρισα προσωπικα το 1975.
(ειναι ξαδέλφη του 2ου μεγάλου έρωτα της ζωής μου)
Καραθανάσης και το επίθετο αυτού αλλά....απο φωνή ως προς τραγούδι μηδεν!! Κόρακας...
Σκακι έπαιζε όμως...
Κι έχετε και παρεμφερή επαγγέλματα!
Σακη μας, φοβερή ανάρτηση για αναμνήσεις!!!!
Σε φιλώ

Sakis είπε...

Παν μου
δεν ξέρω γμτ ώρες ώρες σκέφτομαι εμείς είμαστε κολλημένοι με το παρελθόν και τις αξίες του ή σήμερα ΄όλο και σπανίζουν οι ποιότητες. και εννοώ αυτά που σε ακουμπάνε μέσα στα τρίσβαθα που λέμε και σε κάνουν και βουρκώνεις.
δεν ξέρω

Σευχαριστώ
τόξερα οτι θα ανταποκρινόσουνα.

Και οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο, μην το ξεχνάς
(Μάρω Βαμβουνάκη ΠΥξ ΛΑξ σε τραγούδι) προσωπική σου αφιέρωση έτσι επειδή κάτι σου θύμισα .

Φιλιά πολλά

panagiota είπε...

Σακη μας
Οι παλιές αγάπες ζούνε στις καρδιές μας! Μονο οταν θα μπορέσουμε να τις τοποθετήσουμε και να ζήσουμε μέσα στες θυμησες τους!Τότε θα μαγευτούμε ξανά μέσα σε αγκαλιές και φιλιά που δεν μας πρόδωσαν ,άσχετα αν μας έκαναν να σκουπίσουμε άφωνα, πικρά δάκρυα.
Αν ήξερες πόσο έκλαψα οταν εκείνη ανέβηκε τα σκαλιά για να συναντήσει εκείνο το μίζερο ανθρωπάκι που έκανε οικονομία στο ηλεκτρικό.Που τόσο λαχταρούσε να ξαναβρεί μέσα πλάνη του μυαλού της.
Ούτε καν στον Παράδεισο την έστειλε ο μαραζωμένος ανέραστος αποστάτης της ζωης...

Ειμαστε όντως κολλημένοι με το παρελθόν!
Αλλά δίκαια και σωστα!
Αυτό μας βοηθάει να έχουμε δύναμη για το αύριο!
Εχω άδικο συνοδοιπόρε μου?

Μια καληνύχτα και φιλιά.....

Sakis είπε...

ολα τα δίκια δικά σου παναγιώτα μου.
και εγώ χειροκροτώ. και συμφωνώ!