Κυριακή, Οκτωβρίου 31, 2021

50 ρήσεις και δόγματα του Αριστοτέλη Ωνάση

 «Αριστοτέλης Ωνάσης του Σωκράτη. Έλληνας εφοπλιστής.»

Έτσι συνήθιζε να συστήνεται ο ίδιος, στις γυναίκες κυρίως. Μέσα από λιγοστές συνεντεύξεις, περισσότερες βιογραφίες, φράσεις που μπορούν να σου αλλάξουν τη ζωή, προσπαθούμε να αποστηθίσουμε με κάθε αφορμή τα σοφά λόγια ενός πρωταγωνιστή που γεννήθηκε το 1906 και υπήρξε πάντοτε μπροστά από την εποχή του.

Θυμάστε την ταινία με τίτλο «Στο μυαλό του John Malcovich»; Στο μυαλό του Αριστοτέλη Ωνάση, λοιπόν.

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης

Ο Aristo Onassis, ο Ari, ο διασημότερος πλούσιος του πλανήτη, πολύ πριν από τον Elon Musk και τον Bill Gates, θα μπορούσε να είναι, εκτός των άλλων, ένας σύγχρονος γκουρού της ευτυχίας. Σαν ένας πιο πληθωρικός και απόλυτος Deepak Chopra.

Το βιβλίο του Αριστοτέλη Ωνάση

Ο Ωνάσης πέρα από τον μύθο, επιχειρηματίας και διαπραγματευτής, ο άνθρωπος των γρήγορων αποφάσεων, ο πολυμήχανος Οδυσσέας, ο γίγαντας που άλλαξε την όψη της ναυτιλίας, θαλασσομάχος και θαλασσοκράτορας, μαζί με όλα τα κλισέ, σκηνοθέτησε -χωρίς καν να το γνωρίζει- ένα all-time classic podcast με Μαθήματα Ευτυχίας και Επιτυχίας. Ας το «ακούσουμε», on repeat.

1. «Ένας τρόπος για να γίνεις διάσημος είναι να ελέγχεις τα παιχνίδια των ανθρώπων.»

2.«Η αγαπημένη μου χώρα είναι εκείνη που χορηγεί την μέγιστη ανοσία στους φόρους, στους περιορισμούς και στους κανόνες.»

3.«Στη δουλειά σου πρέπει να είσαι σοβαρός αλλά στη ζωή σου πρέπει να είσαι τρελός.»

4.«Αν δεν υπήρχαν γυναίκες, δεν θα είχαν νόημα όλα τα χρήματα του κόσμου.»

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης για τις γυναίκες

5.«Μην ξεκινάτε ποτέ μία δουλειά, μια μάχη ή μία ερωτική σχέση, αν ο φόβος της ήττας επισκιάζει την προοπτική της επιτυχίας.»

6.«Φροντίστε το σώμα σας. Να είστε όσο καλοί μπορείτε μαζί του. Μην ασχολείστε με λεπτομέρειες. Κοιτάξτε εμένα. Δεν θυμίζω Έλληνα Θεό, αλλά δεν σπατάλησα ποτέ χρόνο κλαίγοντας για τις άσχημες εκδοχές του εαυτού μου. Μην ξεχνάτε πως τα πράγματα είναι τόσο άσχημα όσο θέλεις να τα βλέπεις.»

7.«Κάθε κέρδος είναι μία αδικία σε κάποιον.»

8.«Το μυστικό στην επιχειρηματικότητα είναι να γνωρίζεις κάτι που δεν γνωρίζει κανένας άλλος.»

9..«Ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες.»

10.«Να είστε είτε πλούσιοι, είτε εχθροί των πλουσίων. Τα κατανοώ και τα δύο, αλλά μην ζηλεύετε ποτέ τους πλούσιους ενώ την ίδια στιγμή προσπαθείτε να τους ευχαριστήσετε.»

Το Town&Country για τον Αριστοτέλη Ωνάση

11.«Μετά από ένα σημείο, τα χρήματα δεν έχουν σημασία. Δεν αποτελούν πλέον στόχο, το παιχνίδι είναι το μοναδικό που σε ενδιαφέρει.»

12.«Για να είστε χαρούμενοι, βεβαιωθείτε ότι είστε ηλιοκαμένοι, ζείτε σε ακριβά κτίρια, ακόμη κι αν πρέπει να μένετε στη σοφίτα. Να πηγαίνετε σε ακριβά εστιατόρια, ακόμη κι αν μπορείτε να πάρετε μόλις ένα ποτό κι αν πρέπει να δανειστείτε, δανειστείτε πολλά χρήματα.»

13.«Η κρίση γεννά Κροίσους.»

14.«Δεν έχω φίλους ή εχθρούς, έχω ανταγωνιστές.»

15.«Στις πιο σκοτεινές στιγμές μας πρέπει να συγκεντρωθούμε για να δούμε το φως.»

16.«Θα καταλάβεις πως αν κάνεις τα πράγματα πιο εύκολα για τους άλλους, θα αρχίσουν να σε συμπαθούν.»

17.«Αν κάποιος είναι μέτριος, θα περάσει απαρατήρητος. Αν είναι εξωφρενικά πετυχημένος, τότε είναι ύποπτος.»

18.«Για να είσαι πετυχημένος, πρέπει να δρας με μεγαλείο, να σκέφτεσαι μεγαλεπήβολα, να μιλάς με μεγάλα λόγια.»

19.«Νόμος για μένα στην επιχειρηματικότητα είναι να είμαι εγώ εκείνος που αγοράζει, όχι που πουλάει.»

20.«Όσο περισσότερα έχεις, τόσο περισσότερα ξέρεις ότι δεν έχεις.»

21.«Έκανα ένα μεγάλο λάθος. Δεν πίστεψα ποτέ πως στον κόσμο που ζούμε, τα συναισθήματα μπορούν να ξεπεράσουν κάθε λογική στον κόσμο των επιχειρήσεων.»

Ο γάμος του Ωνάση με την Jackie Kennedy

22.«Οι καλύτερες συμφωνίες και το καλύτερο σεξ συμβαίνουν εκτός ορίων.»

Οι κατακτήσεις του Ωνάση

23.«Μην κοιμάστε πολύ. Αν κοιμάστε τρεις ώρες λιγότερο κάθε βράδυ για έναν χρόνο, θα έχετε κερδίσει ενάμιση μήνα για να πετύχετε.»

24.«Βρείτε έναν παπά που καταλαβαίνει αγγλικά και δεν μοιάζει με τον Rasputin.»

25.«Απεχθάνομαι την όπερα. Μάλλον κάτι θα φταίει με το αυτί μου. Όσο κι αν προσπαθώ να συγκεντρωθώ, εξακολουθώ να νομίζω ότι ακούω μία ομάδα από Ιταλούς σεφ που ανταλλάζουν συνταγές για ριζότο ουρλιάζοντας.»

26.«Στη business κόβουμε λαρύγγια. Αλλά κάθε τόσο, καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι και συνετιζόμαστε για το καλό των κυριών.»

27.«Υπήρξα μια μηχανή που έβγαζε χρήματα. Σα να πέρασα τη ζωή μου μέσα σε ένα χρυσό τούνελ αναζητώντας την ευτυχία. Όμως το τούνελ συνεχίζεται. Μετά τον θάνατο μου δεν θα έχει μείνει τίποτα.»

28.«Τα εκατομμύρια δεν συμβάλλουν πάντοτε σε όλα όσα χρειάζεται ένας άνθρωπος στην ζωή του.»

29.«Καθώς είμαι γνωστός στον κόσμο ως πλούσιος, νιώθω ότι πρέπει να δίνω φιλοδώρημα τουλάχιστον 5 σεντς κάθε φορά που δίνω το παλτό μου στη γκαρνταρόμπα. Εκτός αυτού, θα έπρεπε να φοράω ένα εξαιρετικά ακριβό παλτό, και θα έπρεπε να είναι ασφαλισμένο. Χωρίς πανωφόρι λοιπόν γλιτώνω τουλάχιστον 20.000 δολάρια τον χρόνο.»

30.«Πρέπει να σταματήσουμε να ζούμε με την ελπίδα ότι η θάλασσα θα ηρεμήσει κάποια στιγμή. Πρέπει να μάθουμε να σαλπάρουμε με δυνατό άνεμο.»

31.«Δεν είσαι στα αλήθεια πλούσιος μέχρι τη στιγμή που βγάζεις χρήματα ακόμη και όταν κοιμάσαι…»

32.«Να ασκείστε και να παραμένετε σε φόρμα. Προτείνεται η γιόγκα, τόσο για το σώμα όσο και το πνεύμα. Αν κάνετε τζούντο για μια ώρα ή δύο την εβδομάδα, θα διώξετε όλα τα κόμπλεξ σας.»

33.«Δεν μου αρέσει να χάνω.»

Η ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση

34.«Στο δικό μου μυαλό, ο κόσμος είναι μικρός. Δεν χρειάζομαι πανεπιστημιακό δίπλωμα. Mία μέρα θα σας εκπλήξω.»

35.«Για να πετύχεις είναι σημαντικό να κάνεις τους άλλους να δουν τα πράγματα όπως τα βλέπεις εσύ.»

36.«Να περιμένετε να βραδιάσει, και μην γιορτάσετε μέχρι τη στιγμή που θα ολοκληρωθούν οι σκέψεις σας. Τότε μπορείτε να απολαύσετε ένα όμορφο δείπνο με φίλους και προσπαθήστε όσο μπορείτε να αποφεύγετε να μιλάτε για δουλειά στο τραπέζι.»

37.«Να τρώτε λίγο και να μένετε μακριά από το κρασί και τα λιπαρά όταν έχετε να εργαστείτε. Όταν περνάτε πολλές ώρες στο τραπέζι στη μέση μιας παραγωγικής ημέρας είναι ο καλύτερος τρόπος να μειώσετε το προσδόκιμο της ζωής σας.»

38.«Είμαι ένας ναυτικός και οτιδήποτε μπορεί να μου συμβεί.»

39.«Μην σπαταλάτε χρόνο σκεπτόμενοι τι έχουν κάνει οι άλλοι…»

40.«Τα πρώτα 5000 δολάρια είναι τα πιο δύσκολα.»

41.«Δεν υπάρχει καμία λογική στον κόσμο του επιχειρείν. Αν ακολουθούσα τη λογική, δεν θα βρισκόμουν εδώ που είμαι σήμερα.»

42.«Η Βενετία είναι η πιο ρομαντική πόλη στον πλανήτη.»

43.«Άλλοι έχουν χρήματα, κι άλλοι τίποτα. Είναι σαν εκείνον που ψάχνει νερό για να ξεδιψάσει και τον άλλον που χτίζει γέφυρα για να περάσει πάνω από το ποτάμι.»

44.«Η μητέρα μου έφυγε από τη ζωή όταν ήμουνα έξι χρονών. Αν είχε ζήσει, ίσως να μην είχα εργαστεί τόσο σκληρά όσο εργάστηκα στη ζωή μου.»

45.«Οι άνθρωποι ξεχνούν γρήγορα.»

46.«Ξυπνάω κάθε μέρα για να είμαι νικητής.»

47.«Κάθε γυναίκα που προσεγγίζω, την πλησιάζω σαν μελλοντική ερωμένη μου.»

Οι διακοπές του Ωνάση δεν ήταν ποτέ μοναχικές

48.«Δεν μπορεί να δικάζεις κάποιον επειδή είναι ευφυής.»

49.«Οι όμορφες γυναίκες δεν αντέχουν τη μετριότητα. Προτιμούν την υπερβολή.»

Η Jackie O’ και ο Aristo Onassis

50.«Κρατήστε τα προβλήματα για τον εαυτό σας κι αφήστε τους άλλους να πιστεύουν ότι ζείτε μια υπέροχη ζωή…»

ΠΗΓΗ


 

Κυριακή, Οκτωβρίου 24, 2021

Κουρδιστό Πορτοκάλι: Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ταινία

 

Τα παρασκήνια των γυρισμάτων, η σημασία του ονόματος, τα... βασανιστήρια στον πρωταγωνιστή και ο... Darth Vader 

Μισός αιώνας συμπληρώνεται φέτος από την ημέρα που το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η πρώτη του προβολή έγινε στη Νέα Υόρκη την 19η Δεκεμβρίου 1971 ενώ στην χώρα μας ήρθε την Πρωτοχρονιά του 1973. Πενήντα χρόνια μετά το δημιούργημα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ (βασισμένο στο βιβλίο του Άντονι Μπέρτζες) παραμένει ένα ορόσημο για το παγκόσμιο σινεμά. Πίσω από την παραγωγή κρύβεται πολύ παρασκήνιο, απρόοπτα ακόμα και απειλές δολοφονίας...

-Το όνομα

Η ταινία πήρε το όνομα του βιβλίου πάνω στο οποίο βασίστηκε. Το «A Clockwork Orange» του Άντονι Μπέρτζες κυκλοφόρησε το 1962 και ο συγγραφέας έχει δώσει διαφορετικές εκδοχές για το πώς κατέληξε στο συγκεκριμένο όνομα.

Ο Μπέρτζες έχει πει ότι άκουσε τη φράση «as queer as a clockwork orange» (τόσο περίεργο όσο ένα κουρδιστό πορτοκάλι) σε μια παμπ στο Λονδίνο το 1945. Τόνιζε ότι από τότε είχε ακούσει κι άλλες φορές τη συγκεκριμένη έκφραση και την «ερωτεύτηκε». «Δεν είναι δικό μου δημιούργημαΤην άκουσα και την ερωτεύτηκαΉθελα να τη χρησιμοποιήσω ως τίτλο του βιβλίου μου. Αναγκαστικά μετά το βιβλίο έπρεπε να της δώσω ένα νόημα. Εννοώ λοιπόν την ένωση κάτι οργανικού, ζωντανού και γλυκού δηλαδή της ζωής με κάτι μηχανικό, ψυχρό και πειθαρχημένο» έχει πει.

Σε μια άλλη εξήγηση του έχει πει ότι χρησιμοποίησε την λέξη orange γιατί το orang στη γλώσσα της Μαλαισίας σημαίνει άντρας. Σε κάποιες άλλες αναφορές του τόνισε ότι είναι απλά μια παρομοίωση που θέλει να δείξει πώς κάτι τόσο ζωντανό, χυμώδες και γλυκό μετατράπηκε σε κάτι μηχανικό. «Ένας άνθρωπος που πλέον δεν έχει ελεύθερη βούληση δεν είναι πλέον άνθρωπος. Είναι ένα κουρδιστό πορτοκάλι» έχει τονίσει επίσης.

Όσο για το όνομα του πρωταγωνιστή ο Μπέρτζες έχει πει ότι ήθελε κάτι διεθνές. «Δεν μπορεί ένα παιδί από τη Βρετανία ή τη Ρωσία να λέγεται Τσακ ή Μπουτς» ανέφερε χαρακτηριστικά.

-To βιβλίο δεν άρεσε στον Κιούμπρικ

Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ διάβασε το βιβλίο ενώ βρισκόταν στα γυρίσματα του «Dr Strangelove». Του το έδωσε ο συνεργάτης του Τέρι Σάουθεν ο οποίος θεώρησε ότι θα αρέσει στον σκηνοθέτη. Το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» όμως δεν άρεσε στο Κίουμπρικ κυρίως λόγω της αργκό γλώσσας που χρησιμοποιούσε ο Μπέρτζες. Τελικά άλλαξε άποψη όταν άρχισε να συγκρίνει τον πρωταγωνιστή με τον Ριχάρδο τον Γ'. Τότε είδε αλλιώς όλη την ιστορία και αποφάσισε να το μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη. Τελικά προσπάθησε η ταινία του να είναι όσο πιο πιστή γίνεται με το πρωτότυπο

-Ο ρόλος του κρίκετ

Ο αρχικός σχεδιασμός των στολών της συμμορίας ήταν διαφορετικός αλλά δεν άρεσε στον Κιούμπρικ. Όταν μια μέρα είδε τον πρωταγωνιστή του, Μάλκομ ΜακΝτόουελ, με στολή κρίκετ του ζήτησε να μην τη βγάλει και να κάνουν κάποια γυρίσματα. Με κάποιες τροποποιήσεις η στολή έγινε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ταινίας.  

-Ή αυτός ή κανείς 

Ο Κιούμπρικ δεν έχει καμία αμφιβολία για τον ποιον ήθελε για πρωταγωνιστή. Είχε δει τον Μάλκομ ΜακΝτόουελ στην ταινία «If...» και τον θεωρούσε όχι απλά ιδανικό για τον ρόλο του Άλεξ αλλά μοναδική επιλογή. Κάποιες πληροφορίες υποστηρίζουν ότι αν ο ΜακΝτόουελ έλεγε όχι ο Κιούμπρικ δεν θα έκανε την ταινία. Πήρε τελικά τον ρόλο χωρίς δοκιμαστικό αλλά χωρίς να γνωρίζει τον Κιούμπρικ. «Στην αρχή τον είχα μπερδέψει με τον Στάνλεϊ Κράμερ. Δεν είχα ακούσει ποτέ το όνομα του», θα πει.

-Singing In The Rain

Στην πιο σκληρή σκηνή της ταινίας ο Άλεξ και η συμμορία του μπαίνουν σε ένα σπίτι, βιάζουν μια γυναίκα και τελικά σκοτώνουν το ζευγάρι. Κατά τη διάρκεια της φρικτής σκηνής ο ΜακΝτόουελ τραγουδά το «Singin In The Rain» του Τζιν Κέλι. Πρόκειται για αυτοσχεδιασμό μετά από προτροπή του Κιούμπρικ να κάνει κάτι εξωφρενικό. «Άρχισαν να τραγουδάω το Singin In The Rain. Γιατί το έκανα αυτό; Γιατί το τραγούδι αυτό είναι το δώρο του Χόλιγουντ στον κόσμο της ευφορίας. Αυτό ένιωθε ο χαρακτήρας εκείνη τη στιγμή» θα πει ο ηθοποιός. Ο αυτοσχεδιασμός άρεσε τόσο πολύ στον Κιούμπρικ που πλήρωσε 10.000 δολάρια για τα δικαιώματα του τραγουδιού.

-Ο γιατρός

Στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι» και συγκεκριμένα στη σκηνή που ο ΜακΝτόουελ φορά τη συσκευή που του κρατά τα μάτια ανοιχτά, συμμετέχει και ένα κανονικός γιατρός. Είχε προσληφθεί από μια οφθαλμολογική κλινική του Λονδίνου για να βάζει συνέχεια κολλύριο στα μάτια του ηθοποιού. Τελικά κάποια πλάνα άρεσαν τον Κιούμπρικ και έτσι ο γιατρός... έμεινε στην ταινία.

-Ο τραυματισμός

Παρά την παρουσία γιατρού όμως ο ΜακΝτόουελ τραυματίστηκε στη συγκεκριμένη σκηνή. Ο Κιούμπρικ επέμενε πως έπρεπε να είναι καθιστός όταν φορά τη συσκευή και όχι ξαπλωμένος, όπως προβλέπεται. Ο ηθοποιός τόνισε ότι το γύρισμα με τη συσκευή ήταν ένα πραγματικό βασανιστήριο και ο πόνος αφόρητος. Τελικά o ΜακΝτόουελ τραυμάτισε τον κερατοειδή του.

-Η σκηνή σεξ

Στην ερωτική σκηνή με τον Άλεξ και τα δύο κορίτσια από το δισκοπωλείο ο Κιούμπρικ έκανε ό,τι μπορούσε για να αποφύγει το φιλμ τον χαρακτηριστικό «ακατάλληλο». Την θάμπωσε και την έβαλε να παίζει πιο γρήγορα. Τελικά δεν κατάφερε κάτι

- Ο Darth Vader

Στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι» συμμετέχει και ο ηθοποιός Ντέιβιντ Πρόουζ. Είναι ο μυώδης άντρας στο σπίτι του συγγραφέα. Ο Πρόουζ είναι ο ηθοποιός κάτω από τη στολή του Darth Vader στην αρχική τριλογία του Star Wars.

-Ψαλίδι...

Ο Κιούμπρικ αναγκάστηκε να προσλάβει βοηθούς για να συμμετάσχουν στο μοντάζ. Η ταινία αρχικά ήταν τέσσερις ολόκληρες ώρες και δεν μπορούσε να βγει έτσι στις αίθουσες. Πολύ από το υλικό που είχε τραβήξει ο Κιούπρικ έμεινε εκτός και μάλιστα ο σκηνοθέτης επέμενε να καταστραφεί κάτι που έγινε.

-Πινγκ Πονγκ

Για δύο εβδομάδες ο Κιούμπρικ και ο ΜακΝτόουελ δούλευαν τα voiceovers της ταινίας. Για να χαλαρώνουν και να ξεφεύγουν από τη ρουτίνα έπαιζαν πινγκ πονγκ. Όταν στο τέλος ο ΜακΝτόουελ πληρώθηκε μόνο τη μια εβδομάδα ο Κιούμπρικ του εξήγησε πως την υπόλοιπη απλά έπαιζαν πινγκ πονγκ και δεν δούλευαν.

-Σε φυσικά τοπία

Μετά την «Οδύσσεια του Διαστήματος» ο Κιούμπρικ είχε κατηγορηθεί ότι μπορεί να φτιάξει ταινίες μόνο με τεράστιο μπάτζετ. Θέλησε στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι» να δώσει μια απάντηση. Χρησιμοποίησε κυρίως φυσικά τοπία τα οποία μετέτρεψε. Λίγες ήταν οι σκηνές που γυρίστηκαν σε στούντιο. Πάντως το διαβόητο Korovo Milk Bar ήταν εξ ολοκλήρου σκηνικό.

-Οι αντιγραφείς

Ο Τύπος άσκησε δριμεία κριτική στο φιλμ για τις σκηνές βίας. Υπήρξαν μάλιστα αναφορές ότι υπήρξαν άτομα που αντέγραψαν τη συμμορία και έκαναν βιασμούς και δολοφονίες, αν και αυτό δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας. Πολλοί ήταν εκείνοι που ζήτησαν να κατέβει το φιλμ από τις αίθουσες της Αγγλίας. Αυτό συνέβη τελικά αλλά για διαφορετικό λόγο. Ο Κιούμπρικ δέχθηκε απειλές για τη ζωή του και τη ζωή της οικογένειας του. Έτσι αναγκάστηκε να αποσύρει την ταινία από τους βρετανικούς κινηματογράφους.



Παρασκευή, Οκτωβρίου 22, 2021

Η «Χριστίνα» (θαλαμηγός) του Ωνάση

 

Η 99 μέτρων μήκους και 11 μέτρων πλάτους θαλαμηγός του μυθικού Σμυρνιού όπου φιλοξενήθηκαν όλοι οι VIPs του 20ού αιώνα, από τον Winston Churchill και την Marilyn Monroe ως τον Frank Sinatra και την Μαρία Κάλλας, έχει δεχτεί εκτεταμένο λίφτινγκ και ενοικιάζεται για κρουαζιέρες
Το θρυλικό γιοτ στα καταστρώματα του οποίου περπάτησαν και χαλάρωσαν δεκάδες σημαίνουσες προσωπικότητες έχει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο luxury σκάφος που διατηρεί την αίγλη του παρελθόντος.
Ο Τσόρτσιλ στην «Χριστίνα» © AP Photo/Murray L. Becke

Η ιστορία της Χριστίνας

Αρχικά ήταν φρεγάτα του καναδικού πολεμικού ναυτικού, συμμετέχοντας σε επιχειρήσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η «Χριστίνα» πέρασε στα χέρια του Αριστοτέλη Ωνάση το 1954 ο οποίος την μετέτρεψε στο πιο πολυτελές ιδιωτικό γιοτ της εποχής.

Φιλοξένησε πλήθος επιφανών καλεσμένων, από τη Μέριλιν Μονρόε και τον Φρανκ Σινάτρα μέχρι τον Τζον Κ. Κένεντι και τον Ουίνστον Τσώρτσιλ.



Μετά το θάνατό του το 1975, η «Χριστίνα», γνώρισε την εγκατάλειψη.

Οικογενειακός φίλος της οικογένειας Ωνάση ανέλαβε μετά από χρόνια το έργο αποκατάστασης του θρυλικού γιοτ, το οποίο ολοκληρώθηκε το 2001.

Πλέον, αντί αδράς αμοιβής όσοι έχουν τη δυνατότητα μπορούν να νοικιάσουν το θρυλικό σκάφος και να απολαύσουν πολυτελή διαμονή και υπηρεσίες εν πλω, με την απήχηση του μοναδικού παρελθόντος.
Σχεδιασμένο στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα από τον Caesar Pinnau, το εξωτερικό της Christina O ξεχωρίζει εύκολα μεταξύ άλλων superyachts στη σημερινή αγορά τσάρτερ.

Το πιο εντυπωσιακό είναι το κεντρικό κατάστρωμα, όπου η πισίνα του Ωνάση έχει αποκατασταθεί με το ψηφιδωτό μωσαϊκό του Μινώταυρου να ξεχωρίζει.
Στο εσωτερικό του σκάφους θρυλικά αντικείμενα από την εποχή Ωνάση διασώθηκαν και αποκαταστάθηκαν.

Στο κεντρικό κατάστρωμα βρίσκεται το «Aris Bar», το οποίο διαθέτει την αυθεντική του μπάρα καλυμμένη με σχοινί και τα σκαμπό από δέρμα φάλαινας. Εκεί βρίσκεται και το μεγαλοπρεπές αίθριο με το εντυπωσιακό μωσαϊκό με το λογότυπο του Ωνάση ένα μεγάλο Ω.
Ξεχωρίζουν το σαλόνι «Μαρία Κάλλας» με το πιάνο και τα πορτραίτα της Ελληνίδας ντίβας της όπερας και η βιβλιοθήκη «Winston Churchill» με πολυτελείς καναπέδες, πολυθρόνες και την προτομή του Άγγλου πολιτικού.
Τα πατώματα είναι στρωμένα με μάρμαρο, ενώ στους τοίχους βλέπεις αυθεντικά έργα των Renoir, Capuzzo, Warhol.

Φυσικά υπάρχει και η Σουίτα του Ωνάση, στο μπροστινό τμήμα του καταστρώματος. Λευκά μάρμαρα Πεντέλης, μια μεγάλη βιβλιοθήκη, το αυθεντικό τζάκι από όνυχα, αυθεντικά κρυστάλλινα φώτα Μπακαρά.
Η σπειρωειδής σκάλα με την επίχρυση κουπαστή συνδέει τη σουίτα του Ωνάση με τις 18 καμπίνες που βρίσκονται στον κάτω όροφο και φέρουν ονόματα ελληνικών νησιών.
Σήμερα, 78 χρόνια μετά την ναυπήγησή του, το «Christina O» όπως πλέον είναι το όνομά του, περιλαμβάνεται στην λίστα με τα 50 μεγαλύτερα γιωτ στον κόσμο. Μπορεί να φιλοξενήσει 34 άτομα σε 18 καμπίνες και 42 άτομα πλήρωμα.

Σύμφωνα με το yachtcharterfleet.com το «Χριστίνα Ο» ενοικιάζεται αντί 560.000 ευρώ την εβδομάδα το καλοκαίρι και αντί 700.000 ευρώ το χειμώνα.
Courtesy Valef Yachts


Ιστορίες από τη Χριστίνα
Στη Χριστίνα έγινε ο γάμος του Αριστοτέλη Ωνάση με την Τζάκι, ενώ σε δημοσιεύματα που φιλοξένησε πρόσφατα το iefimerida, μέσα από διηγήσεις του Νίκου Μαστοράκη, περιέγραψε πώς... μεταμφιεσμένος σε μπουζουκτζής κατάφερε να ανέβει στο γιοτ, να καταγράψει τα όσα γίνονταν εκεί και ακολούθως με το ρεπορτάζ του να αποκαλύψει σε όλο τον κόσμο το ειδύλλιο του κροίσου με την πρώην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 15, 2021

Οι Δουβλινέζοι» του Τζέιμς Τζόις: Ένα μωσαϊκό της ιρλανδέζικης ζωής

 

«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ο Ιησούς Χριστός της λογοτεχνίας» είχε πει σε ανύποπτο χρόνο ο Τζέιμς Τζόις, αλλά, θέλοντας και μη, αυτή ήταν η μοίρα του. Οι σύντομες ιστορίες που άρχισε να γράφει στα εικοσιδύο του, αυτές των «Δουβλινέζων», δεν βρήκαν εκδότη προτού γίνει τριανταδύο, έχοντας στο μεταξύ απορριφθεί δεκάδες φορές.

 

«Δεν πρόκειται για συλλογή τουριστικών εντυπώσεων» εξηγούσε σ΄ έναν υποψήφιο εκδότη ο ίδιος, μ’ επιστολή του που δημοπρατήθηκε το 2004 από τον Christie’s έναντι 48.000 ευρώ. Ο Τζόυς αντιμετώπιζε τους «Δουβλινέζους» ως ένα κεφάλαιο της ιστορίας των ιρλανδέζικων ηθών μέσα από αφηγήσεις αντλημένες από τα παιδικά κι εφηβικά του χρόνια κυρίως, αλλά και από τη δημόσια ζωή όπως την είχε αντιληφθεί.

 

Οι συμπατριώτες του, όμως, τις θεωρούσαν προσβλητικές. Σαράντα εκδοτικοί οίκοι αρνήθηκαν να τις εκδώσουν, πολλοί τυπογράφοι έκαψαν τα χειρόγραφά του, κι εκείνος, ως το 1914 που δημοσιεύτηκε τελικά το βιβλίο, είχε ήδη πάρει την απόφασή του να γυρίσει την πλάτη του στο Δουβλίνο οριστικά.

 

Υπόγεια συνδεδεμένες μεταξύ τους, εικόνες όλες τους μιας πόλης που ο Τζόις ισχυριζόταν πως μισεί, οι δεκαπέντες ιστορίες των «Δουβλινέζων» συγκροτούν ένα μωσαϊκό της ιρλανδέζικης ζωής επί βικτωριανής εποχής κι αποτυπώνουν την ασφυξία, την οργή αλλά και την αλλόκοτη τρυφερότητα που ένιωθε για τη γενέτειρά του ο μετέπειτα δημιουργός του «Οδυσσέα».

 

Οι ήρωες των διηγημάτων, τριαντάρηδες αλλά και μικρά παιδιά, αλήτες, υπάλληλοι, εργένηδες ή παντρεμένοι, άντρες αγριεμένοι κι εκδικητικοί και γυναίκες κουρασμένες, χωρίς ψευδαισθήσεις, παρουσιάζονται παγιδευμένοι μέσα στο αλκοόλ, τη φτώχεια και τον καταπιεσμένο ερωτισμό, τη σκληρότητα της Εκκλησίας και την αναποτελεσματικότητα των πολιτικών, ανήμποροι να μεταβάλουν το πεπρωμένο τους.


Από τα πιο προσιτά έργα του Τζόυς, μιλούν για την παράλυση της θέλησης, της μνήμης και της φαντασίας, όπως και για την υποκρισία, τη μιζέρια, τη δειλία και τη μικρότητα μιας κοινωνίας, στερημένης από πνευματικό σφρίγος, παθητικής.


Γόνος ευκατάστατης και πολυπληθούς οικογένειας που γρήγορα ξέπεσε κοινωνικά, ο Τζέιμς Τζόις (1882-1941) μαθήτευσε μεν πλάι στους Ιησουίτες εντρυφώντας στη φιλοσοφία του Θωμά του Ακινάτη, μελέτησε σε βάθος από τον Αριστοτέλη ως τον Ίψεν κι από τον Δάντη ως τον Μαλαρμέ, αλλά όπως επισημαίνει η βιογράφος του Έντνα Ο΄ Μπράιαν, οι πραγματικές σπουδές του ήταν άλλες: «Οι καβγάδες, οι θάνατοι, η πείνα, τα μόνιμα οικονομικά προβλήματα ήταν το πικρό σχολείο του και τον έκαναν να περιφρονεί την οικογένειά του και τη χώρα του. Σαν τις αγριόχηνες ήθελε να πετάξει μακριά. Να νιώσει Ευρωπαίος».

 

δουβλινέζοι
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ: Τζέιμς Τζόις, Οι Δουβλινέζοι, εκδόσεις Οξύ

Ηφαιστειώδης και βιβλιοφάγος, ευρυμαθής αλλά κι απείθαρχος μαθητής, γεμάτος αποστροφή για τα κηρύγματα των ιερωμένων, τακτικός θαμώνας σε μπαρ και πορνεία, επίδοξος κατά καιρούς τραγουδιστής, ηθοποιός αλλά και γιατρός, ο Τζόις αυτοεξορίστηκε στη Ρώμη, την Τεργέστη, το Παρίσι, τη Ζυρίχη, μοιράστηκε τη ζωή του με την επαρχιώτισσα κοκκινομάλλα Νόρα Μπάρκναλ με την οποία απέκτησε δυο παιδιά, διεκδίκησε και βρήκε οικονομική στήριξη για ν’ αφοσιωθεί στα γραπτά του και υπήρξε ο πρώτος Ιρλανδός καθολικός που κατέστησε τις εμπειρίες και το περιβάλλον του γνωστά στην οικουμένη, προκαλώντας με τις καινοτομίες του ριζικές αλλαγές στον λογοτεχνικό χάρτη του 20ού αιώνα.

 

Όσες επιρροές από τον Τσέχοφ ή τον Φλομπέρ κι αν έχουν εντοπιστεί στους «Δουβλινέζους», παραμένουν αξιοθαύμαστο κατόρθωμα για έναν συγγραφέα που μόλις έχει συμπληρώσει τα είκοσι. Οι ιστορίες του βιβλίου ούτε απλά νατουραλιστικά σκίτσα είναι, ούτε όμως και κατασκευές με σύνθετο συμβολισμό. Από τα πιο προσιτά έργα του Τζόις, μιλούν για την παράλυση της θέλησης, της μνήμης και της φαντασίας, όπως και για την υποκρισία, τη μιζέρια, τη δειλία και τη μικρότητα μιας κοινωνίας, στερημένης από πνευματικό σφρίγος, παθητικής.

 

Εδώ, ο Τζόις αναπτύσσει τη ματαιότητα μιας ζωής εγκλωβισμένης στη συμβατικότητα των ηθών, προσφέροντας ήδη μια γεύση από την τεχνική που θα χρησιμοποιήσει σ’ όλα τα επόμενα έργα του: φράσεις δηλαδή που εκφράζουν πνευματικές αποκαλύψεις, δημιουργώντας ένα αφηγηματικό ύφος που κινείται σε πολλά και διαφορετικά συνειδησιακά επίπεδα.

 

Οι «Δουβλινέζοι» έχουν εκδοθεί στα ελληνικά από διάφορους οίκους, κι ανάμεσα στους μεταφραστές τους συγκαταλέγονται ο Κοσμάς Πολίτης (εκδ. Ζαχαρόπουλος) και η Μαντώ Αραβαντινού (εκδ. Ηριδανός). Πρόσφατα επανακυκλοφόρησαν από τα «24 γράμματα» (μετ. Ανδρέας Κάππα) και από τις εκδόσεις Οξύ-Brainfood (μετ. Θάνος Καραγιαννόπουλος).

 

Το τελευταίο διήγημα της συλλογής, «Ο νεκρός», μεταφέρθηκε τo 1987 στον κινηματογράφο από τον Τζον Χιούστον, αποτελώντας το κύκνειο άσμα του.


ΑΓΟΡΑΣΤΕ τους ΔΟΥΒΛΙΝΕΖΟΥΣ



Πάντα Ιρλανδός, μα και πάντα εξόριστος. Πάντα Δουβλινέζος και Παριζιάνος, μα και πάντα Ευρωπαίος, παγκόσμιος, πέρα από τα όρια του χώρου και, μέσα από το πολυσχιδές έργο του, πέρα από τα όρια του χρόνου. Ο Τζόυς μπόρεσε να κάνει κέντρο του κόσμου μια μικρή κάμαρα, και τον ίδιο του τον μεγαλοφυή εαυτό. Κι από κει, βραδυφλεγώς, να αναστατώσει το σύμπαν, να κατακρημνίσει συμπαγείς πεποιθήσεις και στέρεες βεβαιότητες.

O Τζέημς Τζόυς φωτογραφίζεται από τη Gisèle Freund



Τρίτη, Οκτωβρίου 12, 2021

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

 "Αυτό που έρχεται δεν έχει ήχο ερπιστριας

είναι αθόρυβο κι όμως μας πλησιάζει.

Αυτό που έρχεται δεν το' φτιαξαν οι φόβοι μας

αλλά θα πάρει εκδίκηση, γιατί μας μοιάζει" . 

Ελένη Μπάλιου (Klemm) 

Το όνειρο του καθηγητή Κλήμη

 Ούτε ένα βήμαΟύτε ένα βήμα, λέει ο καθηγητής Κλήμης στους μαθητές του, ούτε ένα βήμα δεν μπορείτε να κάνετε στη ζωή σας, χωρίς την ποίηση με το παράπονο και τη θλίψη των στίχων της, και χωρίς την ακαταμάχητη δύναμη που κρύβουν τα μυθιστορήματα . Η γνώση είναι τυφλή, να ξέρετε, χωρίς αυτά».

Ο καθηγητής κάνει μια μικρή παύση, μετράει τις αντιδράσεις των παιδιών. Ίσως να βιάστηκε λίγο να τους πει την αλήθεια.. Αλλά, όχι, λέει από μέσα του και συνεχίζει.
«Γιατί σ αυτά θα ανακαλύψετε τους κρυφούς πόθους των ανθρώπων, το σκοτεινό και αβέβαιο μέλλον τους, τα τρομερά πάθη τους, και το μεγαλείο ή το σκοτάδι της ψυχής τους»
Ψάχνει τώρα στα βλέμματα των μαθητών του να βρει μια στάλα συμπάθειας, ένα μικρό ίχνος αποδοχής.
Ακούει με προσοχή τη σιωπή τους. Διακρίνει στα πρόσωπά τους ένα φως.. Αυτό του δίνει το θάρρος να συνεχίσει.
« Να μάθετε γράμματα και γράμματα» τους λέει και η φωνή του τώρα είναι πιο αργή πιο ήρεμη, πιο κοντά στην εμπιστοσύνη και την ελευθερία.
«Και τα βιβλία της γνώσης δεν είναι μόνο αυτά που κρατάτε στα χέρια σας. Είναι και τα άλλα που μιλούν για τις αλήθειες της ζωής, για τα ραγισμένα από τη δυστυχία πρόσωπα των ανθρώπων και για τα βάσανα και τους καημούς του κόσμου. Κι αυτά τα βιβλία θέλουν κόπους πολλούς για να τα βρείτε και να το λέει η καρδιά σας»
Ο καθηγητής Κλήμης συνεχίζει. Θέλει να προλάβει το κουδούνι να πει ό,τι είναι να πει.
«Γιατί διαβάζοντας, τότε θα καταλάβετε πως η κακία και το άδικο περισσεύουν στους ανθρώπους και τότε θα νιώσετε πως η αγάπη θέλει θυσίες και πως ο έρωτας είναι φωτιά που καίει και αναμονή και λύτρωση. Και πως όλα αυτά, τα πάθη και οι κακίες, η αγάπη και οι ασίγαστοι έρωτες η καλοσύνη και το μίσος, είναι τα φωτεινά και τα σκοτεινά σημάδια της ψυχής των ανθρώπων και γνωρίζοντας αυτά χτίζετε καλύτερα τη ζωή σας. Γιατί και τη ζωή σας την ίδια θα βρείτε στις σελίδες των άλλων βιβλίων και το ίδιο τον εαυτό σας θ αναγνωρίσετε στο πρόσωπο του ήρωα κι έτσι θα μάθετε καλύτερα ποιοι είστε». .
Ρίχνει μια ματιά στο κουρδιστό ρολόι του. Έχει ακόμα λίγο χρόνο.
«Και η γλώσσα που μιλάτε κορώνα στο κεφάλι σας» τονίζει μ ένα πάθος που δεν τους αφήνει περιθώρια να μην τον πιστέψουν « και είναι το πιο δυνατό φάρμακο για τις πληγές της ζωής και περισσότερο η ίδια η ανάσα της ζωής. Γιατί εκείνος που μπορεί κι ακούει τις μυστικές φωνές της μητρικής του γλώσσας, και που μπορεί να λύνει τους δύσκολους γρίφους των συλλαβών της είναι ο κερδισμένος, γιατί ξέρει ποιος είναι και που πάει».
Απομένουν μονάχα δύο λεπτά και θέλει να ολοκληρώσει τη σκέψη του. Να βιαστεί πρέπει.
«Γιατί με τη γλώσσα πονάμε κι αγαπάμε, γελάμε και φωνάζουμε το δίκιο μας και με τη γλώσσα πάλι τραγουδάμε νανουρίσματα και τραγούδια της αγάπης χαρούμενα ή λυπητερά. Γι αυτό τη γλώσσα και τα μάτια σας, Γιατί οι καιροί είναι χαλεποί και η μοναξιά αβάσταχτη και ο λόγος η μόνη γιατρειά».
Χτυπάει το κουδούνι. Τα παιδιά σηκώνονται. Μοιάζει σαν κάτι να σκέφτονται. Ο καθηγητής Κλήμης , διακρίνει στο βλέμμα τους. ένα φως'.


Από το βιβλίο"Το όνειρο του καθηγητή Κλήμη." του Σταύρου Τσαγκαράκη
Από ανάρτηση στο f.b

Κυριακή, Οκτωβρίου 10, 2021

Edith Piaf / Μια ελάχιστη αναφορά

 

"Αν κάποιος δει τη ζωή της Εντίθ Πιαφ από απόσταση, θα διαπιστώσει πως η ζωή της δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά μια σειρά από θαύματα. Μέσα από τα βάθη της μιζέριας και την κατάπτωση όλων των δεδομένων ηθικής, γεννήθηκε μια απ` τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες όλων των εποχών.
Αν δεν είχαμε τη φωνή της, σαν συγκλονιστικό ντοκουμέντο ζωής, θα πιστεύαμε πως η Πιαφ είναι η κορυφαία ηρωίδα των μυθιστορημάτων του Ντίκενς, αλλά και του Ουγκώ
[...]Αγάπησε τους ξεχασμένους...
Και τους έκανε ιερό τραγούδι, μετατρέποντας σε ύψιστη τέχνη την περιπέτεια, την πτώση και την εξιλέωσή τους.
Μια αγία των δρόμων..."
[ "Εντίθ Πιαφ, Η Αγία των δρόμων", Μ. Δαμασιώτης - Π. Φύτρας, εκδ. Οδός Πανός]
***

Το πασίγνωστο "Padam, padam" είναι ένα τραγούδι της δεκαετίας του '50 σε μουσική του Norbert Glanzberg. Οι στίχοι αναπολούν μια παλιά αγάπη, είναι οι νότες κι ο ρυθμός του που ενεργοποιούν τις αναμνήσεις...
"Παντάμ, παντάμ...
Θυμήσου τις αγάπες σου,
δεν υπάρχει λόγος να μην κλαίς
με τις αναμνήσεις σου στα χέρια
Αυτός ο ρυθμός με στοιχειώνει μέρα και νύχτα
αυτός ο ρυθμός δεν γεννήθηκε σήμερα
έρχεται απο τόσο μακριά,
απο εκεί που έρχομαι εγώ
τον μεταφέρουν χιλιάδες μουσικοί...
Παντάμ...παντάμ...."
Λέγεται πως αυτό το ηχοποιητικό "Παντάμ" προέκυψε κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του τραγουδιού, όταν στην πρόβα η Πιαφ είχε ξεχάσει τα λόγια και συνόδευσε τη μουσική με το επιφώνημα "παντάμ"... Όπως το άκουσε ο συνθέτης , του άρεσε και αποφάσισε να το κρατήσουν..
[Από το μπλογκ μου: https://noteskaielpidamusicart.blogspot.com/

Edith Piaf - "Padam Padam":