Πέμπτη, Μαΐου 15, 2008

ΤΕΛΟΣ....ΑΜΗΝ..

Σήμερα στις 6,30 το πρωί ο γέρος μου Σταυραετός ακούμπησε τη μάνα Γη.
Την ίδια στιγμή η περήφανη ψυχή του φτερούγισε από το άψυχο σώμα του, ελεύθερη στον ουρανό και κατευθείαν μέσα στην καρδιά μου!! Στην καρδιά όλων όσους αγάπησε και τον αγάπησαν.

Ετσι θα συνεχίσει να ζεί για πάντα.
Τέλος... Αμην...

Θέλω να αφιερώσω ένα τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό από το πρωί.
Είναι του αγαπημένου του τραγουδιστή Στέλιου Καζαντζίδη σε στίχους Πυθαγόρα

ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ

Επεσε σαν κεραυνός στη γειτονιά μας το μαντάτο
κι εκλεισαν τα μαγαζιά και τα σπιτάκια πάνω ως κάτω.
Ο καλύτερος ο φίλος, εβασιλεψε σαν ήλιος
της παρέας το στολίδι, πάει σταγύριστο ταξίδι.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, ο αητός και το λιοντάρι.
Τους ωραίους μαύρη μοίρα μας τους παίρνει άπονα
Πάει κι αυτός πάει κι αυτός, κι απ'τον κόσμο αυτόν θα πάρει,
δυό λουλούδια λίγα δάκρυα και πολλά παράπονα.

Δάκρυα, για τον λεβέντη μας το φίλο δεν εγκρίνω.
Πεστε του, τ'αγαπημένο το τραγούδι του εκείνο,
πούλεγε και τραγουδούσε, στη γυναίκα π'αγαπούσε,
στο μεθύσι στο κρασί του, και ξαλαφρωνέ η ψυχή του.

Πάει κι αυτός, πάει κι αυτός, ο αητός και το λιοντάρι.
Τους ωραίους μαύρη μοίρα μας τους παίρνει άπονα
Πάει κι αυτός πάει κι αυτός, κι απ'τον κόσμο αυτόν θα πάρει,
δυό λουλούδια λίγα δάκρυα και πολλά παράπονα.

9 σχόλια:

Suspect είπε...

συλληπητηρια...

καλη δυναμη...

Άβατον είπε...

Ελαφρύ το χώμα να είναι που τον σκεπάζει...

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

ΦΙΛΕ ...συλλυπητήρια...Οτι αγαπάμε ζει πάντα μέσα μας ..πεθαίνει μόνο με την λησμονιά..Να σαι καλά να ..θυμάσαι...

Κούκος είπε...

Συλλυπητήρια.
Να είστε γεροί να τον θυμόσαστε.

Καλό κουράγιο φίλε Σάκη.

ιστός είπε...

Σάκη, μετά από μια περίοδο αποχής από τα blog επιστρέφω και το πρώτο πράγμα που διαβάζω είναι το post σου.

Ο τρόπος που το αντιμετωπίζεις δείχνει τη διάθεση για ζωή.

Καλή συνέχεια.

Sakis είπε...

suspect, αβατον
ευχαριστώ πολύ

περιπλου
πώς μπορεί να είναι διαφορετικά?

κούκε
είσαι πραγματικός συμπαραστάτης

ιστέ
καλώς ήλθες, και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Εχεις δίκιο, πιστέυω στη ζωή και πως μπορείς να παίρνεις τα θετικά από δύσκολες στιγμές που μας ωριμάζουν και μας κάνουν να προχωράμε χωρίς φόβο και με περισσότερη αγάπη για την αξία της ζωής

N.Ago είπε...

Οχ!
Και είμαι αργά, αετέ μου!
Αλλά και τι είναι η αργοπορία όταν αληθινά τον άλλον τον καταλάβεις. Και θέλω, αδελφέ, να ξέρεις πως καταλαβαίνω από πόνο…
Και οι αετοί δεν χάνονται. Αποχωρούν αγέρωχα και είναι πάντα ψηλά στους ουρανούς. Εκεί να μείνει αδελφέ. Ψηλά στον γαλάζιο ουρανό και να ανοίγει τις τεράστιες του φτερούγες στον ορίζοντα. Δύναμη, αετέ μου, δύναμη!

Sakis είπε...

Νίκο
σευχαριστώ .Καθόλου δεν καθυστέρησες.
Θέλω να περιγράψω πως νοιώθω σε τούτον εδώ τον ιστότοπο αλλά από την μέρα της απώλειας δεν μου βγάινει τίποτα. ολα έχουν εγκλωβιστέι μέσα μου και δεν βγαίνει καμμία όρεξη προς τα έξω ,έστω και για κάτι άσχετο.
Το ξέρω είναι ένα είδος παρενέργειας. προσπαθώ να συντονίσω λίγο το μέσα με το έξω μου, και θα επανέλθω με τους φίλους σύντομα.

Συγχαρητήρια και για το νέο σου ξεκίνημα σαν ραδιοφωνικός παραγωγός. Πάντα με δελέαζε μιά τέτοια ιδέα και για ΄μενα αλλά περισσότερο σαμν μουσικός παραγωγός.
ποτέ δεν ξέρεις

πουαντερι είπε...

Να τον θυμάσαι παντα ετσι....
σαν περήφανο αητο που σχιζει τα ουρανια και απο εκει ψηλα βλεπει... να εισαι σιγουρος σταυραετέ βλεπει πολυ καλα.
Να εισαι καλα, θερμά συλλυπητήρια.