Η κυρία Βάσω

Είναι γύρω στα 75.
Εχασε την κόρη της στα 18 και τον άντρα της στα 65.
Παίρνει σύνταξη 620 ευρώ.
Δίνει 400 ευρώ για ένα άθλιο σπίτι και προσπαθεί να ζήσει με 220 ευρώ.
Είναι τυπική ευγενής κει με αποκαλεί "κύριε Φαρμακοποιέ" με μεγάλο σεβασμό.
Πρό ημερών γλύστρισε στο μπάνιο, φώναζε και δεν την άκουγε κανείς, με μεγάλη προσπάθεια βγήκε και άνοιξε την πόρτα και έτσι την βοηθήσανε.
Στην ερώτηση πώς τα καταφέρνει μου απάντησε:
"Πηγαίνω σε μιά νευρολογική κλινική εδώ πιό κάτω και κάνω συντροφιά σε μερικές γυναίκες που έχουν ψυχολογικά προβλήματα, βοηθάω όπου μπορώ και έτσι ο κλινικάρχης μ'αφήνει και κάνω μπάνιο εκεί και πού και πού μου δίνουν και τρώω.!!!"
Η σπιτονοικοκυρά μου είναι πολύ κακιά, μου παίρνει 50 ευρώ για τη θέρμανση που ποτέ δεν ανάβει, άσε που το σπίτι μπάζει από παντού. Πού να ζεσταθώ."
Εχει βγάλει χρόνιο έρπη στο σώμα της και πονάει πολύ. Κάθε φορά ακούω τη φράση." Κύριε Φαρμακαποιέ θα μου περάσει?"
Προ ημερών ήρθε στο φαρμακείο να πάρει Apobacyn σκόνη για τον έρπη, κάθισε στη καρέκλα σκεφτική και με κοιτούσε.
"Κύριε φαρμακοποιέ"
"Ορίστε κυρία Βάσω"

Και εκεί που περίμενα την ίδια ερώτηση για τον πόνο μου λέει:
"Κύριε φαρμακοποιέ.. θα μου κόψουν τη σύνταξη?"

Ενα συνάισθημα αγανάκτησης με πλημμύρισε.
Τί να απαντήσω? Οτι κάποιοι καρεκλοκένταυροι θα σε ρίξουν σε ακόμη χειρότερη ανέχεια?
Κοιτώντας την θυμήθηκα τα περήφανα γηρατειά. Πού πήγαν όλα αυτά τα βαρύγδουπα λόγια?
Της χάιδεψα τα μαλλιά.
"Κυρία Βάσω μη στεναχωριέσαι θα τα καταφέρεις και τώρα"
Με κοίταξε με τα υγρά γαλανά μάτια της και μου απάντησε.
"Αφού το λέτε εσείς κύριε φαρμακοποιέ, που είστε μορφωμένος άνθρωπος, έτσι θα είναι.

Εφυγε και εγώ έμεινα με τη σκέψη ότι αυτή την αξιοπρέπεια, την ευγένεια δεν μπορούν να σου την πάρουν κυρία Βάσω, αλλά ούτε και να την μιμηθούν.

Χρονογράφημα της φαρμακοποιού Ρένας Μπογδάνου (Φαρμακευτικό Δελτιό)

Λιάνα Κανέλλη έξω από τα δόντια ΄στη βουλή

Διατροφή, το έγκλημα της εποχής

Sex machine Remix 2007 - James Brown

Τζίμης Πανούσης - Νεοέλληνας

Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά.

Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του '"εθνάρχη" με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ' τα βαπτίσια του.


Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα.
'Αυτοεξορισμένος' κι αυτός στη Σουηδία.
Δεν ήταν κι άσχημα τελικά.
Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε.
Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί.
Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο λαζός με το καινούριο volvo.

Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία. τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξ! ε στην πόλη και κάαααθονταν.

Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.

Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά.
Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο.
Φθηνά εργατικά χέρια.
Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα.
Δεν κρατούσε πια 'δεξιές' εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο.
Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή.
Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα.
Έδωσε το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη.
Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους από τότε που οργανώθηκε στο κόμμα.

Τον χώσανε οι κολητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο "μεγάλος", ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν 'εξορί! α'. όχι. όχι Μακρόνησο. πιο δύσκολη, στην ξενιτειά. Παρίσια, Σ! τοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν. όπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους.

Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα 'αλλαγή'. Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλοτσέπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να 'σηκώσει' το το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.

Παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι εισαγωγής. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.

Αρχές δεκαετίας του 1990.
Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο.
Από το Γυμνάσιο όμως ήταν 'ενεργός' πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που 'κατέβαινε' στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντού.
Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά α! πό το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τ! έκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.

Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε.
Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου. αργότε! ρα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε. με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.

Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απ' έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας .πρωθυπουργός.

Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με ! κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπα! μπά.
Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε 'αβέρτα' δημόσια έργα.
Τουριστική προβολή Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 . . και πάει λέγοντας.

Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο. ελεύθερη τηλεόραση γαρ.
Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά.
Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρεις τη δουλειά.
Έτσι, ένας δούλευε, δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stage επιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε.
Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.

Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι.
Έτσι κι ο γιος του Σπύρου.
Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη.
Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης. Αριθμός κυκλοφορίας ΑΜΡ-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το 'έβαλε' στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο.
Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.

Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα.
Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε.
Ο μπαρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του.
Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του "δουλεύοντας" το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι.
Πολλά λεφτά!
Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί.
Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ΄ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.
Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα.
Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ.
Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους.
Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο αλλάξαν από το ηρωικό 80.
Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.

Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες ! πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης.
Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα.
Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση.
Έχασε τα πάντα. ο Σημίτη που είχε ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο.
Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.

Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών.
Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια.
Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές. ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς.
Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα.
Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα. αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν 'καμένες' επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.

Κάπου σ' αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του.
Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης.
Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλ! άδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς.
Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.

Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ,
άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων.
Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.

Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.

Καλή σου τύχη Σπύρο.
Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά.

Η ιστορία είναι φανταστική, και μου εστάλη από φίλο στο ταχυρδομείο μου. Είναι καταπληκτική γιατί μπορεί να είναι λίγο μακροσκελής, περιγράφει όμως με πολύ γλαφυρό τρόπο, πώς μετά την μεταπολίτευση κάποιοι (όχι λίγοι δυστυχώς) στερημένοι Ελληνες εκμεταλευόμενοι την χαλαρότητα ,την ανέχεια και την ασυδοσία του Πολιτικόυ ,Πελατειακού συστήματος της χώρας, αναρριχήθηκαν, στα κέντρα αποφάσεων και επηρροών, όχι απαραίτητα μέσα στη Βουλή, και το χειρότερο μεταφύτεψαν τον καρκινικό σπόρο αυτής της νοοτροπίας στην επόμενη γενιά μέσα από τα παιδιά τους, από τα σχολικά ακόμα χρόνια της υποτιθέμενης αθωότητας.
Ετσι έχουμε φθάσει σήμερα να παίρνουν απόφάσεις για κλάδους ευάισθητους και τομείς τέτοιοι απόγονοι που δεν έχουν δουλέψει ποτέ τους, ούτε έχουν γνωρίσει την ανέχεια των παπούδων και γονιών τους και που με τα πλαδαρά γαλακτερά τους χέρια υπογράφουν πίσω από το όνομά τους, τίτλους, όπως L.S.E κλπ
Ο νοών νοήτω.

Από πού είσαι?.... Δεν έχεις τίποτα....Καλά είσαι...

Στη δουλειά συνέβη το εξής περιστατικό χθές.

Ερχεται μιά κυρία που είναι Γαλλίδα και που χρόνια ζεί στην Ελλάδα. Τα ελληνικά της είναι πολύ καλά, αλλά η προφορά της βαρειά. Ξέρετε τώρα αδυναμία σωστής προφοράς του "ρ" και λίγο ασαφής τονισμός των λέξεων.
Τέλος πάντων, έρχεται στο φαρμακείο και μας περιέγραψε πώς συνέβη ένα κλασσικό ατύχημα εντός οικίας, σε αυτήν πριν από λίγες ώρες.
είτε το πιστέυετε έιτε όχι εκεί που είχε ξαπλώσει στον καναπέ του σαλονιόυ της να ξεκουραστεί η γυναίκα, στην κυριολεξία έπερσε το κουρτινόξυλο πάνω στο κεφάλι της. Ευτυχώς την έβγαλε μόνο με μώλωπες, αλλά παραπονιόταν η καημένη ότι την πονούσε σε ενοχλητικό βαθμό το κεφάλι της.
Επειδή τέτοιου είδους χτυπήματα είναι πολύ ύπουλα την συμβουλέψαμε να πάει σε ένα εφημερέυον για εξέταση. Ετσι και έγινε.
Μετά από λίγες ώρες ήλθε πάλι και πιστέψαμε ότι τουλάχιστον ήλθε με κάποια συνταγή φαρμάκων. Αντ'αυτού μας διηγήθηκε το απίστευτο.

Ο γιατρος στα εξωτερικά ιατρέια του νοσοκομείου αντί εξέτασης και άλλων ερωτήσεων εύλογων για την περίπτωσή της όπως πχ, " αν ζαλίζεται, αν έχει διπλωπία, αν αν, ή ακόμα να τη στείλει για εγκεφαλογράφημα ή οποιαδήποτε άλλη εξέταση" τη ρώτησε
-Από που είσαι? !!
-Τι σημασία έχει από που είμαι απάντησε αυτή, είμαι ασθενής με πρόβλημα και θέλω να με εξετάσετε
-Φύγε δεν έχεις τίποτα ένα απλό χτυπηματάκι ήταν ,απάντησε ο γιατρος μετά από σύντομη στιχομυθία και τη έστειλε πίσω στο σπιτι και σε μας.

Η γυναίκα μόνο που δεν έκλαιγε από το παράπονο και τον εκνευρισμό της, λέγοντάς μας ότι τέτοιες συμπεριφορές και νοοτροπίες χαλούν όλη την εικόνα της ΅Ελλάδας και την κρατουν πίσω από εκεί που θα έπρεπε να είναι.
Μείναμε με το στόμα ανοικτό.

Συνήθως οι γιατροί στα εξωτερικά ιατρεία είναι νεαροί εκκολαπτόμενοι επιστήμονες, και αυτό είναι το πιό ανησυχητικό της ιστορίας.

Φανταστήτε να βρεθήτε σε ξένη χώρα της Ενωσης και να σας τύχει περιστατικό ανάλογο με τη Γαλλίδα της ιστορίας μας. Να πάτε στο νοσοκομέιο και να σας συμπεριφερθούν με αυτόν τον τρόπο.
Βέβαια θέλω να πιστέυω πως αν το περιστατικό ήταν σοβαρότερο σίγουρα θα έδειχναν την ανάλογη προσοχή, όμως ο τρόπος της αντιμετώπισης και η στιχομυθία δίνει αφορμή για συμπεράσματα

Δικά σας λοιπόν

Alvaro de Campos

Κοντεύουν μεσάνυχτα κι ακούγεται ησυχία,
από παντού απ’ τα σπίτια που’ ναι το’ να πάνω στ’ άλλο,
απ’ τούς διαφορετικούς ορόφους όπου συσσωρεύεται η ζωή . . .

Σταμάτησαν το πιάνο στον τρίτο όροφο . . .
Δεν ακούω πια βήματα στον δεύτερο . . .
Στο ισόγειο το ράδιο σιώπησε . . .

Όλα θα κοιμηθούν σε λίγο . . .

Μένω μονάχος με το σύμπαν ολόκληρο.
Δεν θέλω να πάω στο παράθυρο :
Αν κοιτάξω, πόσα αστέρια !
Πόσες μεγάλες σιωπές μείζονες έχει εκεί ψηλά !
τι ουρανός αντί-αστικός ! . . . .

Αντί γι’ αυτό, φυλακισμένος
σ’ έναν πόθο να μην είμαι φυλακισμένος,
ακούω με αγωνία τους θορύβους της νύχτας . . .
Ένα αυτοκίνητο -με υπερβολική ταχύτητα !-
τα βήματα των δύο που συζητούν μού μιλούν…
Ο ήχος από μια εξώπορτα πού κλείνει απότομα με πονάει . . .

Όλα θα κοιμηθούν σε λίγο . . .
Μόνο εγώ αγρυπνώ, κοιμισμένος ακούγοντας . . .
Περιμένοντας
κάτι πριν να κοιμηθώ . . .
Κάτι . . .

Πόσο φτωχοί είμαστε; - hamomilaki.gr

Ο ΚΥΚΛΩΠΑΣ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ

Και σαν συνέχεια του προηγούμενου ποστ μου μεταφέρω εδώ το σχόλιο του Κ. Πρετεντέρη που ξεσηκώνω από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.

ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙΟΤΙ εδώ και τρεις µέρες το εθνικό µας ρεπερτόριο έχει ελαφρώς τροποποιηθεί. Σύµφωνα µε την τελευταία εκδοχή, πρωταγωνιστούµε πλέον στη «νέα Οδύσσεια». Κι αυτό παρ’ όλο που έως προσφάτως είχα την εντύπωση ότι παίζαµε τη «νέα Ιλιάδα» όπου αντιπαλεύαµε τους κερδοσκόπους της Τροίας και της οικουµένης.ΠΡΟΦΑΝΩΣ,Η αλλαγή έργου δεν είναι το χειρότερο που µπορεί να µας συµβεί, ιδίως όταν η προσφυγή στο νέο ρεπερτόριο ήταν περίπου αναγκαστική. Αυτό που µε προβληµατίζει περισσότερο είναι η υπόθεση. Και ιδίως η διαφαινόµενη βεβαιότητα ότι µαζί µας πάνω στο πλοίο θα ταξιδεύει και ο Κύκλωπας.

ΑΚΟΥΩΑΠΟ πολλές πλευρές δυο πράγµατα: ΠΡΩΤΟΝ,ΟΤΙ εµείς οι ίδιοι φέρουµε την ευθύνη αυτών που µας συµβαίνουν - πολύ σωστό. Τα παράπονα στον καθρέφτη.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ,ΟΤΙ δεν πρέπει να δαιµονοποιούµε το ΔΝΤ. ΟΜΟΛΟΓΩΟΤΙ αυτή η εκστρατεία ωραιοποίησης του ΔΝΤ µε έχει εκπλήξει. Οχι επειδή δεν ανταποκρίνεται στην πραγµατικότητα - αυτό θα το δούµε και θα το κρίνουµε στην πράξη. Αλλά επειδή δηµιουργεί µια πολύ βασική απορία: αν το ΔΝΤ είναι αυτός ο φιλεύσπλα γχνος και ακριβοδίκαιος οργανισµός που µας περιγράφουν τόσοι έγκριτοι δηµοσιογράφοι και αναλυτές, γιατί δεν τρέχουν όλες οι χώρες να προσφύγουν στο ΔΝΤ και το αντιµετωπίζουν ως λύση έσχατης ανάγκης;

ΑΝ,ΔΗΛΑΔΗ, το ΔΝΤ ήταν η αυτονόητη και καλοδεχούµενη λύση στο πρόβληµά µας γιατί δεν προσφύγαµε σε αυτήν από την αρχή, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, και περιµέναµε να µας γονατίσουν πρώτα τα επιτόκια των κερδοσκόπων;

ΜΕΑΛΛΑ λόγια, αν το ΔΝΤ είναι µια χαρά, γιατί προσπαθήσαµε τόσο πολύ να το αποφύγουµε;

ΔΙΟΤΙΕΓΩ δεν έχω καµία αντίρρηση να δεχτώ τη δυσκολία της κατάστασης και την απουσία ουσιαστικής εναλλακτικής λύσης. Αλλά όχι και να καλωσορίζουµε τον Κύκλωπα στο πλοίο µε πανηγύρια και ξεφωνητά ενθουσιασµού. Ούτε να κοροϊδεύουµε τον κόσµο ότι «εντάξει µωρέ, δεν τρέχει και τίποτα!». Τρέχει και πολύ µάλιστα.

ΚΙΑΥΤΗ είναι η ουσιαστική διαφωνία µου µε τους οργανοπαίκτες και τους πανηγυρτζήδες. Ενας λαός µπορεί να αντέξει πολλές Οδύσσειες όταν έχει σαφή αντίληψη των πραγµάτων και απόλυτη επίγνωση της πραγµατικότητας, όταν ξέρει σαφώς τι θα του συµβεί και τι πρέπει να περιµένει. Κανένας λαός, όµως, δεν αντέχει την κοροϊδία.

ΓΙΑΠΟΛΛΟΥΣ λόγους αλλά και για έναν εξαιρετικά σηµαντικό. ΕΠΕΙΔΗΣΤΗΝ πολιτική η ωραιοποίηση των καταστάσεων έχει κοντά ποδάρια. Αργά ή γρήγορα, η πραγµατικότητα παίρνει πάντα το πάνω χέρι.

ΚΑΙΓΙ’ αυτό, το ταξίδι προς την Ιθάκη µπορεί να αποδειχτεί έτσι ή αλλιώς. Αλλά δεν µπορεί να κάνεις ότι δεν βλέπεις τον Κύκλωπα στο κατάστρωµα.

OKY

Η τώρα ή ποτέ!!

.....ολα μου φάνηκαν επικοινωνιακά στο δελτίο ειδήσεων χθες βράδυ.
Πρώτα η προσπάθεια των ΜΜΕ να μας πούν ότι "επιτέλους βγήκε η απόφαση ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης", τί καραμέλλα κι αυτή Θεέ μου, οπότε ας ηρεμήσουμε τώρα.
Μετά το όμορφο ηλιόλουστο κάδρο στο Καστελλόριζο , και στο οποίο στήθηκε ο Πρωθυπουργός, και που άρχισε να μας μιλάει για την νέα πορεία που αν και φαντάζει δύσκολή σαν Οδύσσεια, την Ιθάκη θα τη βρούμε και έχουμε χαρτογραφήσει τον βυθό, και στο τέλος θα μπούμε στο ήρεμο λιμάνι κλπ κλπ .
Εμένα μου θύμησε τη μαμά που προσπαθεί να καθυσηχάσει το μωρό της που ξύπνησε ταραγμένο μετά από ένα εφιάλτη.

Οχι κύριε Πρωθυπουργέ!!
Πές την αλήθεια στο παιδί σου, ότι ο εφιάλτηε τώρα αρχίζει να το καταλάβουμε όλοι και πάνω από όλα να το καταλάβεις εσύ και οι δικοί σου, ότι επι τέλους σηκώστε τα μανίκια και κάντε τη χώρα να γίνει παραγωγική, ώστε να μπορέσει γρήγορα να βγεί από τη φουρτόυνα που μας μπλεξατε. Να μην αναγκαστούμε του χρόνου να δανειστούμε χειρότερα για να ξεπληρώσουμε αυτά που παίρνουμε σήμερα.
Επι τέλους να κινηθεί κάτι σε αυτόν τον τόπο, να σπάσει αυτή η αγκύλωση της γραφειοκρατίας που τον ταλανίζει δεκαετίες. Σπάστε και τα καρκινώματα της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων!! εχετε τη πλειοψηφία!! Κανένας δεν θα σας κατηγορήσει αν κάτι γίνει και δείξει ότι κινείται προς τα μπρός. Οι Ελληνες δεν είναι τεμπέληδες όπως έχει διαδοθεί στους πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους στο εξωτερικό, Ευκαιρίες ζητάνε να προοδέυσουν και μηχανισμούς που να είναι ευέλικτοι ώστε να μπορούν να αποδώσουν. Κτίστε τους αμοιβάιους δεσμούς εμπιστοσύνης προς τον Πολίτη αλλά και αντίστροφα. Και πολύ απλά αυτό θα γίνει όταν επι τέλους εφαρμοστούν οι νόμοι και αποδίδονται ευθύνες και τιμωρίες σε αυτόυς που παρανομούν.

Κάντε επι τέλους αυτή τη χώρα να λειτουργήσει Ευρωπαικά γιατί μπορεί και γιατί το θέλουν οι πολίτες της. Τόσα χρόνια δεν το έκανε κανένας σας και από τα δύο κόμματα. Τουλάχιστον κάντε το τώρα με το τσεκούρι πάνω απ'το κεφάλι!

το θέλετε ?
Η δεν μπορείτε?

Νίκος Βουλγαρόπουλος

Bring Them Back - Ελληνικά www.bringthemback.org

ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ

Τελικώς (τελικά για τους δημοκράτες), τί έγινε στις 25 Μαρτίου στις Βρυξέλλες? Η Ελλάδα έχασε ή κέρδισε? Και χωρίς υποκρισία, εμείς οι πολίτες (οι καταναλωτές, πιό σωστά) κερδίσαμε ή χάσαμε?
Η απάντηση είναι απλή, αν την κόψεις στα κομμάτια που είναι χωρισμενη. Αν συγκρίνεις την 25η Μαρτίου 2010 με την 25η Μαρτίου 1821, η Ελλάδα είναι χαμένη. Γιατί ένώ τότε ήλπιζε σ'ένα καλύτερο αύριο, σήμερα απλώς ελπίζει να μην χάσει κι αυτά που έχει. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο μαύρα. ενώ το 1821 το σύνθημα ήταν "Ελευθερία ή Θάνατος", το 2010 είναι, "Ελευθερία ή Τζούλια". Γιατί οι δυνατότητες επιλογές είναι πιά πολύ μεγαλύτερες.

Αλλά για να παρακολουθήσει κανείς ένα θεατρικό έργο πρέπει να ξέρει ποιοί παίζουν τους ρόλους. Ετσι η Ευρωπαική Ενωση μπορεί να μοιάζει με μιά ένωση κρατών, αλλά στην πραγματικότητα είναι μιά ένωση αγορών και μάλιστα υπό σκληρούς όρους ενός πολύ συγκεκριμένου συστήματος νοικοκυριού. Οπου όπως στη "Φάρμα των ζώων" του Οργουελ, όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιό ίσα από τα άλλα.

Εδώ, ερχόμαστε στη Γερμανία, η οποία απειλεί κουνώντας το δάχτυλο, αυτούς που ξεφέυγουν από το 3% του δημόσιου ελλείμματος, ενώ η ίδια καλπάζει φέτος με ρυθμό 5%!
Και τί σκοπεύει να κάνει η Γερμανία για να μειώσει το έλλειμμα? Μα, να περικόψει δραστικά τα μελλοντικά εξοπλιστικά της προγράμματα. Σιγά τη θυσία. Γιατί αν τα μειώσει θα μείνει γυμνή απέναντι στην Αυστρία, την Ελβετία, την ολλανδία, το Βέλγιο, τη ΔΑνία, την Τσεχία, την Πολωνία, το Λιχτενστάιν και τις άλλες επιθετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με τις οποίες συνορέυει. Για να μην ξεχάσω και τη Γαλλία.
Αν όμως η Ελλαδα ακολουθήσει το γερμανικό παράδειγμα, τότε το έλλειμμα της καγκελαρίας θα ξανααυξηθεί, δεδομένου ότι πρέπει να βρεί άλλο κορόιδο για τα άρματα μάχης, τα πλοία, τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας, τα Siemens, τα Daimler και το κακό συναπάντημα στη θέση του κορόιδου που λέγεται Ελλάδα.
Το δράμα της Ελλάδας, όμως, είναι ότι δεν συνορέυει με το Λιχτενστάιν, αλλά με την ¨Κατάρα της ανατολής", όπως την περιέγραφε ο αμερικανός πρόξενος Χόρτον, που ήταν αυτότης μάρτυρας και όχι θεωρητικός της δήθεν αριστεροδιεθνιστικής παπαρολογίας από καθέδρας.
Και η Γερμανία δεν εγγυάται βεβάιως τα σύνορα της Ελλάδας, που είναι σύνορα της Ε.Ε, με την Κατάρα της Ασίας. Γιατί αν τα εγγυηθεί για ποιόν να πουλήσει τα όπλα της στην Ελλάδα? Γιά τα Σκόπια ή για την Αλβανία?
Το δέυτερο και χειρότερο δράμα της Ελλάδας είναι οτι αντί να συνορέυει με τη στοιχειώδη σοβαρότητα, συνορέυει με την ¨Κατάρα της Τασίας", όπως γράφει σε κάθε έκθεσή του ο αμερικανός πρέσβυς Κουτόχορτον
Μόνο που το κουτόχορτον το τρώει ο κάθε Ελληνας πολιτικός και ο κάθε Ελληνας πολίτης, που τον πιστεύει τον πολιτικό, τρώγοντας και οι δύο μαζί τον δημόσιο κορβανά και πιστεύοντας ότι μπορείς μιά ζωή να τρώς και να πίνεις με δανεικά, χωρίς να παράγεις τίποτε, έως χέιριστης ποιότητας υπηρεσίες.

Η απόφαση των "16" της ευρωζώνης που προβλέπει μηχανισμό χρηματοδότησης, μόνο σε περίπτωση που ένα κράτος-μέλος πάει για φαλιμέντο (φαλιμέντο σημάινει ότι ένα κράτος λέει στους δανειστές του δε σας πληρώνω...) δεν αφορά την Ελλάδα!
Η Ελλαδα δανέιζεται σήμερα με όσα δανειζόταν και πέρυσι. και τις διόμισυ τελευταίες δεκαετίες δανείζεται για να πλειρώσει τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, τους μισθούς και να αποπληρώνει τα πορηγούμενα δάνεια, χωρίς κανένα μήνα να έχει πληρώσει τον μεθεπόμενο! Οτι δήλαδή γίνεται και σήμερα. Τα ξέρει αυτά ο λαός? Οχι. Ξέρει οτι τα λεφτά των υπαλλήλων του είναι διαρκώς δανεικά και ετεροχρονιζόμενα? Οχι. Τα κονδύλια για όλα τα έργα των υπουργείων και τις δαπάνες τους, πού ξοδεύονται άρπακόλλα? Οχι.
Γιατί αν ήξερε ο λαός πόσο χρυσάφι πληρώνει από τη τσέπη του, τώρα και αύριο, για τις αθλιότητες των πολιτικών, που ψηφίζει για να τον κυβερνάνε, θα τους είχε πάρει με τις πέτρες. αν είναι σοβαρός λαός.
Τώρα βλέπει τις αποδοχές του να μειώνονται και δεν καλοκαταλαβαίνει γιατί? Οπως δεν καταλαβαίνει ότι του χρόνου τέτοια μέρα, θα είναι σε τρισχειρότερη κατάσταση από κάθε πλευρά. Γιατί τώρα, ότι είχε στη τσέπη του πέρυσι ,το έχει ακόμα.

Αν έχει μιά ελπίδα ο ελληνικός λαός να περάσει τον σκόπελο λίγο πιό μαλακά του την έδωσε ο πιό σκληρός ο πιό ανάποδος παράγοντας όλου αυτού του παιχνιδιού. Ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι η Τράπεζα όλων των Ευρωπαίων θα δέχεται και το 2011 τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο, ότι βαθμολογία και να δίνουν στην Ελλάδα οι οίκοι αξιολόγησης (ανοχής).
Ο κύριος Τρισέ λοιπόν, είναι ο πρώτος ισχυρός παράγοντας του διεθνούς χρηματοπιστωτικού παιχνιδιού, που λέει εμπράκτως στους οίκους "άντε και απαυτωθείτε". Εμπράκτως γιατί τώρα οι τράπεζες θα μπορούν να ξαναδανείζονται με χαμηλά επιτόκια από την ΕΚΤ, δίνοντάς της ελληνικά ομόλογα.
Το κακό είναι, ότι οι ελληνικές τράπεζες θα τσεπώσουν το ρευστό, ενώ ο Ελληναςφορολογούμενος θα τσεπώσει να μην πω τί!
Θα πει κάποιος καλοπροαίρετος. Αφού ανασάινει η κυβέρνηση, το κράτος, που θα μπορεί να εκδίδει ομόλογα, θα ανασάνει και ο πολίτης. Σωστό. Οχι μόνο θα ανασάνει αλλά θα βογγάει κιόλας. Γιατί έτσι, οι τράπεζες θα συνεχίζουν την υψηλότερη στην Ευρώπη τοκογλυφική πολιτική τους και τα κόμματα εξουσίας θα συνεχίζουντην καταστροφική σπατάλη και διεφθαρμένη οικονομία τους, αφού το σύστημα δεν θα γκρεμιστεί ώστε ο λαός να τους πάρει με τις πέτρες που λέγαμε.

Καλά όλα αυτά, φταίει το κακό το ριζικό μας φταίει το κεφάλι το στραβό μας, αλλά αν η Ελλάδα έφτασε μέχρι εδώ από το 2002, που μπήκε στην ευρωζώνη, τεράστια ευθύνη φέρνουν αυτοί που σήμερα παριστάνουν τις αθώες περιστερές και της κουνάνε το δάχτυλο σαν τον πατέρα ή τη μάνα, που φοροδιαφέυγουν και νουθετούν το παιδί τους επειδή έκλεψε ένα κινητό.
Ολη η ευρωζώνη ήξερε ότι η χώρα εντάχθηκε με μαιμού στοιχεία και την αποδέχτηκε την απάτη. Ολη η ευρωζώνη ήξερε οτι το ελληνικό Δημόσιο σπατάλαγε τα πολλαπλάσια απ'αυτά που δήλωνε και την αποδεχόταν την απάτη. ολη η ευρωζώνη είχε υπό την επιτήρηση την Ελλάδα το 2004 και 2005 και της έκανε να μην πω τι της έκανε της Ελλάδας.
Και αν το ΠΑΣΟΚ για λόγους βλακώδους ρεβανσισμού δεν ούρλιαζε το φθινόπωρο για έλλειμμα πάνω από 8% σήμερα δεν θα γινόταν η σφαγή αυτή του νηπίου. Γιατί σήμερα τα μεγέθη της χώρας δεν απέχουν πολύ από τα περσινά και τα προπέρσινα.
Απλώς οι συντηριτικότατοι Ευρωπαίοι, που τόσα χρόνια κερδοσκοπούσαν τραπεζικά με την Ελλάδα και έκρυβαν, επίσης, τα ελλέιμματά τους, βρήκαν την ευκαιρία να πουλήσουν πνέυμα και ηθική. Και να παραδειγματίσουν τους υπηκόους τους, μην τυχόν και ζητήσουν τίποτε αυξήσεις.
Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε οι υπήκοοί τους, που δεν τους έχουν πάρει ακόμα με τις πέτρες.

Παπαδόπουλος Τετράδης- Κ.Ελευθεροτυπία

Σχόλιο Σταυραετού

Η ιστορία να μην ξεχνάμε γράφεται όχι από τα πρόσφατα, εν θερμώ γεγονότα, αλλά κοιτώντας πράξεις και γεγονότα δεκαετίες πίσω και ενίοτε λίγα χρόνια πίσω όταν έχουμε άμεσο αποτέλεσμα να δόυμε στο σήμερα.

Και εγώ θα ξεκινήσω από το πρόσφατο παρελθόν μόλις περίπου ένα χρόνο πριν, όπου τότε με την αρχή της "παγκόσμιας κρίσης" τότε που ένας "οίκος,¨ στην άλλη άκρη του Ατλαντικού κάποιων χρυσών αγοριών, αποφάσισαν ότι πρέπει κάτι να κάνουν για να σώσουν το ξεφτιλισμενο νόμισμά τους. Ετσι δήλωσαν "φαλιμέντο" και τότε άρχισαν όλα και έπιασαν στον ύπνο όλο τον πλανήτη. Επρεπε να αναδιανεμηθει το χρήμα αλλά.... μεταξύ τους φυσικά. Ποσώς τους ενδιέφερε ποιοι΄από την μεσάια τάξη και από ποιά χώρα, και ποιά χώρα θα επηρρεαστεί. Ο μεγάλος αντίπαλος το Ευρώ έπρεπε να χτυπηθεί... Αν δεν το καταλάβατε όλο το παιχνίδι εκεί παίζεται.... Και το παραμύθι ότι το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, που παρεπιπτόντως δεν πεθάινει ποτέ!!! , θα ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ το χάψανε/με όλοι. ΑΜΑΝ να σώσουνε οι κυβερνήσεις και οι δική μας η κότα πρώτη από όλες ,τις τράπεζές μας. Ακριβώς εδώ να θυμήσω ότι περίπου 20....μυριάκια ευρώ δεν έδωσε το Δημόσιο στις τράπεζες τότε "για να επιβιώσουν" οι καημένες γιατί δεν χόρτασαν και δεν χορτάινουν από την απίστευτη τοκογλυφία και το υπερπολλαπλάσιο κέρδος που μπαίνει πίσω στα σεντούκια τους μετά από τον υπερδανεισμό όλων αυτών των χρόνων προς τα μεσάια νοικοκυριά? Να μην μιλήσω για τους πλειστηριασμόυς κατόπιν και τα οικογενειακά δράματα που συνεπάγονται αυτών και που κάνεις δεν μιλάει όυτε βλέπουν κανένα φώς δημοσιότητας... Αυτά τα θλιβερά γίνονται στα σκοτάδια....

Λοιπόν που λέγαμε αν δεν κάνω λάθος όλη η φασαρία και για να ανασάνει το γιγαντιαίο και σπάταλο Δημόσιο ΣΗΜΕΡΑ , δεν είναι περίπου καποια 20 μυριάκια. ΛΟΙΠΟΝ? Να τα δώσουν πίσω τώρα λοιπόν οι τοκογλύφοι που στο μεταξύ, τζιράρισαν αλλού τα χρήματα και έβγαλαν και παραπάνω, και να δώσουν και μέρος από τα κέρδη τους. Εντάξει να τους κάνουμε τη χάρη να μοιραστούμε το κέρδος, ΑΛΛΑ να χρηματοδότήσουν ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ το Κράτος ΣΗΜΕΡΑ... Γιατί το χρήμα ουσιαστικά δεν χάθηκε. Απλά λίμνασε αβγάτισε και πρέπει επι τέλους να ξαναμοιραστεί πίσω. Από όποια άλλη πηγή κι αν προσπαθήσει το Κράτος να αντλήσει χρήμα, και εν προκειμένω αναφέρομαι στα δήθεν απαράιτητα μέτρα που ετσι θελίκά μας επέβαλαν αυτοί που μας κουνάνε το δάχτυλό τους, είναι πηγή στερεμένη και φυσικα αναφέρομαι στο πορτοφολάκι του καταχρεωμένου Ελληνα πολίτη της μεσάιας τάξης.
Θα αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα. Το παράδειγμα της αύξησης του ΦΠΑ. Μιά τέτοια άυξηση ίσως θα είχε αποτέλεσμα, αν η αγορά και το εμπόριο είχε δυναμική ανάπτυξης, ή έστω κύλαγε, όπως λέμε πιό λαικά. Σίγουρα σε καμμιά περίπτωση δεν περιμένεις να έχεις έσοδα από μιά τέτοια αύξηση όταν είναι γνωστό ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες κλείνουν τα μαγαζία τους το ένα μετά το άλλο, όταν η οικοδομή πλήττεται, κλπ κλπ. Την επομένη της αλλαγής του ΦΠΑ η αγορά έπεσε πολλαπλάσια και θα παραμείνει εκεί επιταχύνοντας το παραπάνω ντόμινο της πτώσης. Αρα πέφτουν οι τζίροι πέφτουν και τα έσοδα από το ΦΠΑ . Δηλαδή μιά τρύπα στο νερό. Κοντόφθαλαμα περιμένουν να έχουν έσοδα από λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, βενζίνη,>άλλο όργιο εκεί< τσιγάρα ποτά κλπ. Δεν κάνεις οικονομική πολιτική έτσι. Το περιμάζεμα γίνεται με απόφαση και ταχύτητα. Οχι με ημίμετρα και αγκυλωμένο κράτος που κινείται πιο αργά και από χελώνα. Μηχανοργάνωση παντού και ειδικά σε τομείς και υπηρεσίες αδιαφάνειας, Δραστική περιστολή αυτών των καρκινο=υπερεξόδων για τους εξοπλισμούς, διαφάνεια στις προμήθειες των νοσοκομείων, έλεγχος στη συνταγογράφιση των φαρμάκων, αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΟΧΙ με λίστες και άλλες τέτοιες βλακείες αλλά με πραγματικό έλεγχο στο τι, πόσα και προς τα που και γιατί γράφουν οι γιατρόι συγκεκριμένα φάρμακα. Αναφέρομαι εν συντομία εδώ σε μεγάλα προβλήματα δυσλειτουργίας του Δημοσίου αλλά ειδικά στο θέμα Φαρμάκων και υγείας ας μου επιτραπεί να έχω μιά παρα πάνω γνώμη γιατί από την καθημερινή μου δουλεία βλεπω τί γίνεται.
Να κάνω εδώ και μιά παρατήρηση. Ας αφήσουν ήσυχα τα Φαρμακεία και το ποσοστό κέρδους γιατί πλήττουν ανάιτια και ΥΠΟΠΤΑ ένα υγιή μέχρι σήμερα κλάδο επαγγελματιών λειτουργών, που παρόλλη την καθυστέρηση πληρωμών τους απο το.... ΔΗΜΟΣΙΟ, παραμένει φέρεγγυος υγιής και αξιόπιστος προς τους πιστωτές του.
Είναι τόσο μεγάλο το θέμα που θέλω να το κλέισω αλλά το άτιμο σαν την Λερνάια Υδρα γιγαντωνεται στη σκέψη μου και οικονομικά δεν σπούδασα ο καημένος, ένας φτώχος μάχιμος Φαρμακοποιός είμαι....

Θα τελειώσω πηγαίνοντας λίγο πιό πίσω και θα αναφερθώ στα Κοινοτικά κονδύλια που εισέρρεαν τις πορηγούμενες δεκαετίες και πριν μπούμε στη ζώνη του Ευρώ. Με τέτοιο χρήμα κανονικά θα έπρεπε η χώρα μας να είχε τέτοια ανάπτυξη που όμοιά της καμμιά άλλη χώρα της Ευρώπης τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είχε!!! δεδομένης μάλιστα και της Γεωπολιτικής της θέσης. Συγκριτικά θα μπορούσαμε να ήμασταν σήμερα το Ντουμπάι και το Μαιάμι της Ευρώπης, προσέξτε όμως.... για τους ΕΛΛΗΝΕΣ!!!! Με ανάπτυξη ,θέσεις εργασίας, ανάπτυξη τουρισμού, μεσαίας βιομηχανίας.κλπ Αντ'αυτού ουσιαστικά κανείς δεν ξέρει τι έγιναν αυτά τα τεράστια κεφάλαια που εισέρευσαν. Η μάλλον ξέρουμε. Κοντόφθαλμα οι κυβερνήσεις και εν τη γνώσει των εταίρων μπαμπόυλων ή συνενόχων, τα θεώρησαν ένα τύπο δανεισμού για να μπαλώνουν τρυπες από εδώ και από εκεί. Η χαριστική βολή μετά από αυτά τα χρόνια ήλθε και με την ανάληψη της Ολυμπιάδας του 2004, που όσο κι αν μας έκανε περήφανους, ήταν ένα γεγονός που οικονομικά γονάτισε τη χώρα γιατί ποτέ δεν ήταν δυνατόν να είναι έτοιμη να διοργανώσει τέτοιας έκτασης αθλητικό γεγονός. Η μαγκιά μας θα ήταν να πούμε ΝΑΙ θα την αναλάβουμε αλλά θα την διοργανώσουμε ταπεινά και με υποπολλαπλασιο οικονομικό προυπολογισμό από άλλές χώρες και στανταρτς, γιατί κύριοι τόσο μπορούμε.
Οι Ολυμπιακοί επι τέλους, θα ήταν μιά καλή ευκαιρία να γίνουν λίγο περισσότερο ταπεινοί και πιό κοντά στο αθλητικό Πνεύμα. Αυτή θα ήταν μαγκιά, και αν δεν τους άρεσε ,ας βρίσκαν αλλού να τους κάνουνε. Από εκει και ύστερα η ιστορία είναι γνωστή. Ο συνεχής κατήφορος, οικομικών μεγεθών ηθών και αξιών. Παντού λάθη το ένα πίσω από το άλλο που μάλλον είναι μέρος σχεδίου ολοκληρωτικόυ ξεπουλήματος χωρίς αντίκρυσμα. Τα γεγονότα τρέχουν και το κουβάρι ξετυλίγεται, αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να το παρακολουθούμε και τη ψυχή μας δυνατή για να αντιδράσουμε.... όταν χρειαστεί ....

Οσο μπορούμε.....