Πέμπτη, Ιουνίου 03, 2010
Δευτέρα, Απριλίου 26, 2010
Ο ΚΥΚΛΩΠΑΣ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ
Και σαν συνέχεια του προηγούμενου ποστ μου μεταφέρω εδώ το σχόλιο του Κ. Πρετεντέρη που ξεσηκώνω από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.
ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙΟΤΙ εδώ και τρεις µέρες το εθνικό µας ρεπερτόριο έχει ελαφρώς τροποποιηθεί. Σύµφωνα µε την τελευταία εκδοχή, πρωταγωνιστούµε πλέον στη «νέα Οδύσσεια». Κι αυτό παρ’ όλο που έως προσφάτως είχα την εντύπωση ότι παίζαµε τη «νέα Ιλιάδα» όπου αντιπαλεύαµε τους κερδοσκόπους της Τροίας και της οικουµένης.ΠΡΟΦΑΝΩΣ,Η αλλαγή έργου δεν είναι το χειρότερο που µπορεί να µας συµβεί, ιδίως όταν η προσφυγή στο νέο ρεπερτόριο ήταν περίπου αναγκαστική. Αυτό που µε προβληµατίζει περισσότερο είναι η υπόθεση. Και ιδίως η διαφαινόµενη βεβαιότητα ότι µαζί µας πάνω στο πλοίο θα ταξιδεύει και ο Κύκλωπας.
ΑΚΟΥΩΑΠΟ πολλές πλευρές δυο πράγµατα: ΠΡΩΤΟΝ,ΟΤΙ εµείς οι ίδιοι φέρουµε την ευθύνη αυτών που µας συµβαίνουν - πολύ σωστό. Τα παράπονα στον καθρέφτη.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ,ΟΤΙ δεν πρέπει να δαιµονοποιούµε το ΔΝΤ. ΟΜΟΛΟΓΩΟΤΙ αυτή η εκστρατεία ωραιοποίησης του ΔΝΤ µε έχει εκπλήξει. Οχι επειδή δεν ανταποκρίνεται στην πραγµατικότητα - αυτό θα το δούµε και θα το κρίνουµε στην πράξη. Αλλά επειδή δηµιουργεί µια πολύ βασική απορία: αν το ΔΝΤ είναι αυτός ο φιλεύσπλα γχνος και ακριβοδίκαιος οργανισµός που µας περιγράφουν τόσοι έγκριτοι δηµοσιογράφοι και αναλυτές, γιατί δεν τρέχουν όλες οι χώρες να προσφύγουν στο ΔΝΤ και το αντιµετωπίζουν ως λύση έσχατης ανάγκης;
ΑΝ,ΔΗΛΑΔΗ, το ΔΝΤ ήταν η αυτονόητη και καλοδεχούµενη λύση στο πρόβληµά µας γιατί δεν προσφύγαµε σε αυτήν από την αρχή, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, και περιµέναµε να µας γονατίσουν πρώτα τα επιτόκια των κερδοσκόπων;
ΜΕΑΛΛΑ λόγια, αν το ΔΝΤ είναι µια χαρά, γιατί προσπαθήσαµε τόσο πολύ να το αποφύγουµε;
ΔΙΟΤΙΕΓΩ δεν έχω καµία αντίρρηση να δεχτώ τη δυσκολία της κατάστασης και την απουσία ουσιαστικής εναλλακτικής λύσης. Αλλά όχι και να καλωσορίζουµε τον Κύκλωπα στο πλοίο µε πανηγύρια και ξεφωνητά ενθουσιασµού. Ούτε να κοροϊδεύουµε τον κόσµο ότι «εντάξει µωρέ, δεν τρέχει και τίποτα!». Τρέχει και πολύ µάλιστα.
ΚΙΑΥΤΗ είναι η ουσιαστική διαφωνία µου µε τους οργανοπαίκτες και τους πανηγυρτζήδες. Ενας λαός µπορεί να αντέξει πολλές Οδύσσειες όταν έχει σαφή αντίληψη των πραγµάτων και απόλυτη επίγνωση της πραγµατικότητας, όταν ξέρει σαφώς τι θα του συµβεί και τι πρέπει να περιµένει. Κανένας λαός, όµως, δεν αντέχει την κοροϊδία.
ΓΙΑΠΟΛΛΟΥΣ λόγους αλλά και για έναν εξαιρετικά σηµαντικό. ΕΠΕΙΔΗΣΤΗΝ πολιτική η ωραιοποίηση των καταστάσεων έχει κοντά ποδάρια. Αργά ή γρήγορα, η πραγµατικότητα παίρνει πάντα το πάνω χέρι.
ΚΑΙΓΙ’ αυτό, το ταξίδι προς την Ιθάκη µπορεί να αποδειχτεί έτσι ή αλλιώς. Αλλά δεν µπορεί να κάνεις ότι δεν βλέπεις τον Κύκλωπα στο κατάστρωµα.
ΑΚΟΥΩΑΠΟ πολλές πλευρές δυο πράγµατα: ΠΡΩΤΟΝ,ΟΤΙ εµείς οι ίδιοι φέρουµε την ευθύνη αυτών που µας συµβαίνουν - πολύ σωστό. Τα παράπονα στον καθρέφτη.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ,ΟΤΙ δεν πρέπει να δαιµονοποιούµε το ΔΝΤ. ΟΜΟΛΟΓΩΟΤΙ αυτή η εκστρατεία ωραιοποίησης του ΔΝΤ µε έχει εκπλήξει. Οχι επειδή δεν ανταποκρίνεται στην πραγµατικότητα - αυτό θα το δούµε και θα το κρίνουµε στην πράξη. Αλλά επειδή δηµιουργεί µια πολύ βασική απορία: αν το ΔΝΤ είναι αυτός ο φιλεύσπλα γχνος και ακριβοδίκαιος οργανισµός που µας περιγράφουν τόσοι έγκριτοι δηµοσιογράφοι και αναλυτές, γιατί δεν τρέχουν όλες οι χώρες να προσφύγουν στο ΔΝΤ και το αντιµετωπίζουν ως λύση έσχατης ανάγκης;
ΑΝ,ΔΗΛΑΔΗ, το ΔΝΤ ήταν η αυτονόητη και καλοδεχούµενη λύση στο πρόβληµά µας γιατί δεν προσφύγαµε σε αυτήν από την αρχή, τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, και περιµέναµε να µας γονατίσουν πρώτα τα επιτόκια των κερδοσκόπων;
ΜΕΑΛΛΑ λόγια, αν το ΔΝΤ είναι µια χαρά, γιατί προσπαθήσαµε τόσο πολύ να το αποφύγουµε;
ΔΙΟΤΙΕΓΩ δεν έχω καµία αντίρρηση να δεχτώ τη δυσκολία της κατάστασης και την απουσία ουσιαστικής εναλλακτικής λύσης. Αλλά όχι και να καλωσορίζουµε τον Κύκλωπα στο πλοίο µε πανηγύρια και ξεφωνητά ενθουσιασµού. Ούτε να κοροϊδεύουµε τον κόσµο ότι «εντάξει µωρέ, δεν τρέχει και τίποτα!». Τρέχει και πολύ µάλιστα.
ΚΙΑΥΤΗ είναι η ουσιαστική διαφωνία µου µε τους οργανοπαίκτες και τους πανηγυρτζήδες. Ενας λαός µπορεί να αντέξει πολλές Οδύσσειες όταν έχει σαφή αντίληψη των πραγµάτων και απόλυτη επίγνωση της πραγµατικότητας, όταν ξέρει σαφώς τι θα του συµβεί και τι πρέπει να περιµένει. Κανένας λαός, όµως, δεν αντέχει την κοροϊδία.
ΓΙΑΠΟΛΛΟΥΣ λόγους αλλά και για έναν εξαιρετικά σηµαντικό. ΕΠΕΙΔΗΣΤΗΝ πολιτική η ωραιοποίηση των καταστάσεων έχει κοντά ποδάρια. Αργά ή γρήγορα, η πραγµατικότητα παίρνει πάντα το πάνω χέρι.
ΚΑΙΓΙ’ αυτό, το ταξίδι προς την Ιθάκη µπορεί να αποδειχτεί έτσι ή αλλιώς. Αλλά δεν µπορεί να κάνεις ότι δεν βλέπεις τον Κύκλωπα στο κατάστρωµα.
Σάββατο, Απριλίου 24, 2010
Η τώρα ή ποτέ!!
.....ολα μου φάνηκαν επικοινωνιακά στο δελτίο ειδήσεων χθες βράδυ.
Πρώτα η προσπάθεια των ΜΜΕ να μας πούν ότι "επιτέλους βγήκε η απόφαση ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης", τί καραμέλλα κι αυτή Θεέ μου, οπότε ας ηρεμήσουμε τώρα.
Μετά το όμορφο ηλιόλουστο κάδρο στο Καστελλόριζο , και στο οποίο στήθηκε ο Πρωθυπουργός, και που άρχισε να μας μιλάει για την νέα πορεία που αν και φαντάζει δύσκολή σαν Οδύσσεια, την Ιθάκη θα τη βρούμε και έχουμε χαρτογραφήσει τον βυθό, και στο τέλος θα μπούμε στο ήρεμο λιμάνι κλπ κλπ .
Εμένα μου θύμησε τη μαμά που προσπαθεί να καθυσηχάσει το μωρό της που ξύπνησε ταραγμένο μετά από ένα εφιάλτη.
Οχι κύριε Πρωθυπουργέ!!
Πές την αλήθεια στο παιδί σου, ότι ο εφιάλτηε τώρα αρχίζει να το καταλάβουμε όλοι και πάνω από όλα να το καταλάβεις εσύ και οι δικοί σου, ότι επι τέλους σηκώστε τα μανίκια και κάντε τη χώρα να γίνει παραγωγική, ώστε να μπορέσει γρήγορα να βγεί από τη φουρτόυνα που μας μπλεξατε. Να μην αναγκαστούμε του χρόνου να δανειστούμε χειρότερα για να ξεπληρώσουμε αυτά που παίρνουμε σήμερα.
Επι τέλους να κινηθεί κάτι σε αυτόν τον τόπο, να σπάσει αυτή η αγκύλωση της γραφειοκρατίας που τον ταλανίζει δεκαετίες. Σπάστε και τα καρκινώματα της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων!! εχετε τη πλειοψηφία!! Κανένας δεν θα σας κατηγορήσει αν κάτι γίνει και δείξει ότι κινείται προς τα μπρός. Οι Ελληνες δεν είναι τεμπέληδες όπως έχει διαδοθεί στους πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους στο εξωτερικό, Ευκαιρίες ζητάνε να προοδέυσουν και μηχανισμούς που να είναι ευέλικτοι ώστε να μπορούν να αποδώσουν. Κτίστε τους αμοιβάιους δεσμούς εμπιστοσύνης προς τον Πολίτη αλλά και αντίστροφα. Και πολύ απλά αυτό θα γίνει όταν επι τέλους εφαρμοστούν οι νόμοι και αποδίδονται ευθύνες και τιμωρίες σε αυτόυς που παρανομούν.
Κάντε επι τέλους αυτή τη χώρα να λειτουργήσει Ευρωπαικά γιατί μπορεί και γιατί το θέλουν οι πολίτες της. Τόσα χρόνια δεν το έκανε κανένας σας και από τα δύο κόμματα. Τουλάχιστον κάντε το τώρα με το τσεκούρι πάνω απ'το κεφάλι!
Πρώτα η προσπάθεια των ΜΜΕ να μας πούν ότι "επιτέλους βγήκε η απόφαση ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης", τί καραμέλλα κι αυτή Θεέ μου, οπότε ας ηρεμήσουμε τώρα.
Μετά το όμορφο ηλιόλουστο κάδρο στο Καστελλόριζο , και στο οποίο στήθηκε ο Πρωθυπουργός, και που άρχισε να μας μιλάει για την νέα πορεία που αν και φαντάζει δύσκολή σαν Οδύσσεια, την Ιθάκη θα τη βρούμε και έχουμε χαρτογραφήσει τον βυθό, και στο τέλος θα μπούμε στο ήρεμο λιμάνι κλπ κλπ .
Εμένα μου θύμησε τη μαμά που προσπαθεί να καθυσηχάσει το μωρό της που ξύπνησε ταραγμένο μετά από ένα εφιάλτη.
Οχι κύριε Πρωθυπουργέ!!
Πές την αλήθεια στο παιδί σου, ότι ο εφιάλτηε τώρα αρχίζει να το καταλάβουμε όλοι και πάνω από όλα να το καταλάβεις εσύ και οι δικοί σου, ότι επι τέλους σηκώστε τα μανίκια και κάντε τη χώρα να γίνει παραγωγική, ώστε να μπορέσει γρήγορα να βγεί από τη φουρτόυνα που μας μπλεξατε. Να μην αναγκαστούμε του χρόνου να δανειστούμε χειρότερα για να ξεπληρώσουμε αυτά που παίρνουμε σήμερα.
Επι τέλους να κινηθεί κάτι σε αυτόν τον τόπο, να σπάσει αυτή η αγκύλωση της γραφειοκρατίας που τον ταλανίζει δεκαετίες. Σπάστε και τα καρκινώματα της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων!! εχετε τη πλειοψηφία!! Κανένας δεν θα σας κατηγορήσει αν κάτι γίνει και δείξει ότι κινείται προς τα μπρός. Οι Ελληνες δεν είναι τεμπέληδες όπως έχει διαδοθεί στους πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους στο εξωτερικό, Ευκαιρίες ζητάνε να προοδέυσουν και μηχανισμούς που να είναι ευέλικτοι ώστε να μπορούν να αποδώσουν. Κτίστε τους αμοιβάιους δεσμούς εμπιστοσύνης προς τον Πολίτη αλλά και αντίστροφα. Και πολύ απλά αυτό θα γίνει όταν επι τέλους εφαρμοστούν οι νόμοι και αποδίδονται ευθύνες και τιμωρίες σε αυτόυς που παρανομούν.
Κάντε επι τέλους αυτή τη χώρα να λειτουργήσει Ευρωπαικά γιατί μπορεί και γιατί το θέλουν οι πολίτες της. Τόσα χρόνια δεν το έκανε κανένας σας και από τα δύο κόμματα. Τουλάχιστον κάντε το τώρα με το τσεκούρι πάνω απ'το κεφάλι!
το θέλετε ?
Η δεν μπορείτε?
Τετάρτη, Απριλίου 21, 2010
Παρασκευή, Απριλίου 16, 2010
ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ
Τελικώς (τελικά για τους δημοκράτες), τί έγινε στις 25 Μαρτίου στις Βρυξέλλες? Η Ελλάδα έχασε ή κέρδισε? Και χωρίς υποκρισία, εμείς οι πολίτες (οι καταναλωτές, πιό σωστά) κερδίσαμε ή χάσαμε?
Η απάντηση είναι απλή, αν την κόψεις στα κομμάτια που είναι χωρισμενη. Αν συγκρίνεις την 25η Μαρτίου 2010 με την 25η Μαρτίου 1821, η Ελλάδα είναι χαμένη. Γιατί ένώ τότε ήλπιζε σ'ένα καλύτερο αύριο, σήμερα απλώς ελπίζει να μην χάσει κι αυτά που έχει. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο μαύρα. ενώ το 1821 το σύνθημα ήταν "Ελευθερία ή Θάνατος", το 2010 είναι, "Ελευθερία ή Τζούλια". Γιατί οι δυνατότητες επιλογές είναι πιά πολύ μεγαλύτερες.
Αλλά για να παρακολουθήσει κανείς ένα θεατρικό έργο πρέπει να ξέρει ποιοί παίζουν τους ρόλους. Ετσι η Ευρωπαική Ενωση μπορεί να μοιάζει με μιά ένωση κρατών, αλλά στην πραγματικότητα είναι μιά ένωση αγορών και μάλιστα υπό σκληρούς όρους ενός πολύ συγκεκριμένου συστήματος νοικοκυριού. Οπου όπως στη "Φάρμα των ζώων" του Οργουελ, όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιό ίσα από τα άλλα.
Εδώ, ερχόμαστε στη Γερμανία, η οποία απειλεί κουνώντας το δάχτυλο, αυτούς που ξεφέυγουν από το 3% του δημόσιου ελλείμματος, ενώ η ίδια καλπάζει φέτος με ρυθμό 5%!
Και τί σκοπεύει να κάνει η Γερμανία για να μειώσει το έλλειμμα? Μα, να περικόψει δραστικά τα μελλοντικά εξοπλιστικά της προγράμματα. Σιγά τη θυσία. Γιατί αν τα μειώσει θα μείνει γυμνή απέναντι στην Αυστρία, την Ελβετία, την ολλανδία, το Βέλγιο, τη ΔΑνία, την Τσεχία, την Πολωνία, το Λιχτενστάιν και τις άλλες επιθετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με τις οποίες συνορέυει. Για να μην ξεχάσω και τη Γαλλία.
Αν όμως η Ελλαδα ακολουθήσει το γερμανικό παράδειγμα, τότε το έλλειμμα της καγκελαρίας θα ξανααυξηθεί, δεδομένου ότι πρέπει να βρεί άλλο κορόιδο για τα άρματα μάχης, τα πλοία, τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας, τα Siemens, τα Daimler και το κακό συναπάντημα στη θέση του κορόιδου που λέγεται Ελλάδα.
Το δράμα της Ελλάδας, όμως, είναι ότι δεν συνορέυει με το Λιχτενστάιν, αλλά με την ¨Κατάρα της ανατολής", όπως την περιέγραφε ο αμερικανός πρόξενος Χόρτον, που ήταν αυτότης μάρτυρας και όχι θεωρητικός της δήθεν αριστεροδιεθνιστικής παπαρολογίας από καθέδρας.
Και η Γερμανία δεν εγγυάται βεβάιως τα σύνορα της Ελλάδας, που είναι σύνορα της Ε.Ε, με την Κατάρα της Ασίας. Γιατί αν τα εγγυηθεί για ποιόν να πουλήσει τα όπλα της στην Ελλάδα? Γιά τα Σκόπια ή για την Αλβανία?
Το δέυτερο και χειρότερο δράμα της Ελλάδας είναι οτι αντί να συνορέυει με τη στοιχειώδη σοβαρότητα, συνορέυει με την ¨Κατάρα της Τασίας", όπως γράφει σε κάθε έκθεσή του ο αμερικανός πρέσβυς Κουτόχορτον
Μόνο που το κουτόχορτον το τρώει ο κάθε Ελληνας πολιτικός και ο κάθε Ελληνας πολίτης, που τον πιστεύει τον πολιτικό, τρώγοντας και οι δύο μαζί τον δημόσιο κορβανά και πιστεύοντας ότι μπορείς μιά ζωή να τρώς και να πίνεις με δανεικά, χωρίς να παράγεις τίποτε, έως χέιριστης ποιότητας υπηρεσίες.
Η απόφαση των "16" της ευρωζώνης που προβλέπει μηχανισμό χρηματοδότησης, μόνο σε περίπτωση που ένα κράτος-μέλος πάει για φαλιμέντο (φαλιμέντο σημάινει ότι ένα κράτος λέει στους δανειστές του δε σας πληρώνω...) δεν αφορά την Ελλάδα!
Η Ελλαδα δανέιζεται σήμερα με όσα δανειζόταν και πέρυσι. και τις διόμισυ τελευταίες δεκαετίες δανείζεται για να πλειρώσει τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, τους μισθούς και να αποπληρώνει τα πορηγούμενα δάνεια, χωρίς κανένα μήνα να έχει πληρώσει τον μεθεπόμενο! Οτι δήλαδή γίνεται και σήμερα. Τα ξέρει αυτά ο λαός? Οχι. Ξέρει οτι τα λεφτά των υπαλλήλων του είναι διαρκώς δανεικά και ετεροχρονιζόμενα? Οχι. Τα κονδύλια για όλα τα έργα των υπουργείων και τις δαπάνες τους, πού ξοδεύονται άρπακόλλα? Οχι.
Γιατί αν ήξερε ο λαός πόσο χρυσάφι πληρώνει από τη τσέπη του, τώρα και αύριο, για τις αθλιότητες των πολιτικών, που ψηφίζει για να τον κυβερνάνε, θα τους είχε πάρει με τις πέτρες. αν είναι σοβαρός λαός.
Τώρα βλέπει τις αποδοχές του να μειώνονται και δεν καλοκαταλαβαίνει γιατί? Οπως δεν καταλαβαίνει ότι του χρόνου τέτοια μέρα, θα είναι σε τρισχειρότερη κατάσταση από κάθε πλευρά. Γιατί τώρα, ότι είχε στη τσέπη του πέρυσι ,το έχει ακόμα.
Αν έχει μιά ελπίδα ο ελληνικός λαός να περάσει τον σκόπελο λίγο πιό μαλακά του την έδωσε ο πιό σκληρός ο πιό ανάποδος παράγοντας όλου αυτού του παιχνιδιού. Ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι η Τράπεζα όλων των Ευρωπαίων θα δέχεται και το 2011 τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο, ότι βαθμολογία και να δίνουν στην Ελλάδα οι οίκοι αξιολόγησης (ανοχής).
Ο κύριος Τρισέ λοιπόν, είναι ο πρώτος ισχυρός παράγοντας του διεθνούς χρηματοπιστωτικού παιχνιδιού, που λέει εμπράκτως στους οίκους "άντε και απαυτωθείτε". Εμπράκτως γιατί τώρα οι τράπεζες θα μπορούν να ξαναδανείζονται με χαμηλά επιτόκια από την ΕΚΤ, δίνοντάς της ελληνικά ομόλογα.
Το κακό είναι, ότι οι ελληνικές τράπεζες θα τσεπώσουν το ρευστό, ενώ ο Ελληναςφορολογούμενος θα τσεπώσει να μην πω τί!
Θα πει κάποιος καλοπροαίρετος. Αφού ανασάινει η κυβέρνηση, το κράτος, που θα μπορεί να εκδίδει ομόλογα, θα ανασάνει και ο πολίτης. Σωστό. Οχι μόνο θα ανασάνει αλλά θα βογγάει κιόλας. Γιατί έτσι, οι τράπεζες θα συνεχίζουν την υψηλότερη στην Ευρώπη τοκογλυφική πολιτική τους και τα κόμματα εξουσίας θα συνεχίζουντην καταστροφική σπατάλη και διεφθαρμένη οικονομία τους, αφού το σύστημα δεν θα γκρεμιστεί ώστε ο λαός να τους πάρει με τις πέτρες που λέγαμε.
Καλά όλα αυτά, φταίει το κακό το ριζικό μας φταίει το κεφάλι το στραβό μας, αλλά αν η Ελλάδα έφτασε μέχρι εδώ από το 2002, που μπήκε στην ευρωζώνη, τεράστια ευθύνη φέρνουν αυτοί που σήμερα παριστάνουν τις αθώες περιστερές και της κουνάνε το δάχτυλο σαν τον πατέρα ή τη μάνα, που φοροδιαφέυγουν και νουθετούν το παιδί τους επειδή έκλεψε ένα κινητό.
Ολη η ευρωζώνη ήξερε ότι η χώρα εντάχθηκε με μαιμού στοιχεία και την αποδέχτηκε την απάτη. Ολη η ευρωζώνη ήξερε οτι το ελληνικό Δημόσιο σπατάλαγε τα πολλαπλάσια απ'αυτά που δήλωνε και την αποδεχόταν την απάτη. ολη η ευρωζώνη είχε υπό την επιτήρηση την Ελλάδα το 2004 και 2005 και της έκανε να μην πω τι της έκανε της Ελλάδας.
Και αν το ΠΑΣΟΚ για λόγους βλακώδους ρεβανσισμού δεν ούρλιαζε το φθινόπωρο για έλλειμμα πάνω από 8% σήμερα δεν θα γινόταν η σφαγή αυτή του νηπίου. Γιατί σήμερα τα μεγέθη της χώρας δεν απέχουν πολύ από τα περσινά και τα προπέρσινα.
Απλώς οι συντηριτικότατοι Ευρωπαίοι, που τόσα χρόνια κερδοσκοπούσαν τραπεζικά με την Ελλάδα και έκρυβαν, επίσης, τα ελλέιμματά τους, βρήκαν την ευκαιρία να πουλήσουν πνέυμα και ηθική. Και να παραδειγματίσουν τους υπηκόους τους, μην τυχόν και ζητήσουν τίποτε αυξήσεις.
Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε οι υπήκοοί τους, που δεν τους έχουν πάρει ακόμα με τις πέτρες.
Η απάντηση είναι απλή, αν την κόψεις στα κομμάτια που είναι χωρισμενη. Αν συγκρίνεις την 25η Μαρτίου 2010 με την 25η Μαρτίου 1821, η Ελλάδα είναι χαμένη. Γιατί ένώ τότε ήλπιζε σ'ένα καλύτερο αύριο, σήμερα απλώς ελπίζει να μην χάσει κι αυτά που έχει. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο μαύρα. ενώ το 1821 το σύνθημα ήταν "Ελευθερία ή Θάνατος", το 2010 είναι, "Ελευθερία ή Τζούλια". Γιατί οι δυνατότητες επιλογές είναι πιά πολύ μεγαλύτερες.
Αλλά για να παρακολουθήσει κανείς ένα θεατρικό έργο πρέπει να ξέρει ποιοί παίζουν τους ρόλους. Ετσι η Ευρωπαική Ενωση μπορεί να μοιάζει με μιά ένωση κρατών, αλλά στην πραγματικότητα είναι μιά ένωση αγορών και μάλιστα υπό σκληρούς όρους ενός πολύ συγκεκριμένου συστήματος νοικοκυριού. Οπου όπως στη "Φάρμα των ζώων" του Οργουελ, όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιό ίσα από τα άλλα.
Εδώ, ερχόμαστε στη Γερμανία, η οποία απειλεί κουνώντας το δάχτυλο, αυτούς που ξεφέυγουν από το 3% του δημόσιου ελλείμματος, ενώ η ίδια καλπάζει φέτος με ρυθμό 5%!
Και τί σκοπεύει να κάνει η Γερμανία για να μειώσει το έλλειμμα? Μα, να περικόψει δραστικά τα μελλοντικά εξοπλιστικά της προγράμματα. Σιγά τη θυσία. Γιατί αν τα μειώσει θα μείνει γυμνή απέναντι στην Αυστρία, την Ελβετία, την ολλανδία, το Βέλγιο, τη ΔΑνία, την Τσεχία, την Πολωνία, το Λιχτενστάιν και τις άλλες επιθετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με τις οποίες συνορέυει. Για να μην ξεχάσω και τη Γαλλία.
Αν όμως η Ελλαδα ακολουθήσει το γερμανικό παράδειγμα, τότε το έλλειμμα της καγκελαρίας θα ξανααυξηθεί, δεδομένου ότι πρέπει να βρεί άλλο κορόιδο για τα άρματα μάχης, τα πλοία, τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας, τα Siemens, τα Daimler και το κακό συναπάντημα στη θέση του κορόιδου που λέγεται Ελλάδα.
Το δράμα της Ελλάδας, όμως, είναι ότι δεν συνορέυει με το Λιχτενστάιν, αλλά με την ¨Κατάρα της ανατολής", όπως την περιέγραφε ο αμερικανός πρόξενος Χόρτον, που ήταν αυτότης μάρτυρας και όχι θεωρητικός της δήθεν αριστεροδιεθνιστικής παπαρολογίας από καθέδρας.
Και η Γερμανία δεν εγγυάται βεβάιως τα σύνορα της Ελλάδας, που είναι σύνορα της Ε.Ε, με την Κατάρα της Ασίας. Γιατί αν τα εγγυηθεί για ποιόν να πουλήσει τα όπλα της στην Ελλάδα? Γιά τα Σκόπια ή για την Αλβανία?
Το δέυτερο και χειρότερο δράμα της Ελλάδας είναι οτι αντί να συνορέυει με τη στοιχειώδη σοβαρότητα, συνορέυει με την ¨Κατάρα της Τασίας", όπως γράφει σε κάθε έκθεσή του ο αμερικανός πρέσβυς Κουτόχορτον
Μόνο που το κουτόχορτον το τρώει ο κάθε Ελληνας πολιτικός και ο κάθε Ελληνας πολίτης, που τον πιστεύει τον πολιτικό, τρώγοντας και οι δύο μαζί τον δημόσιο κορβανά και πιστεύοντας ότι μπορείς μιά ζωή να τρώς και να πίνεις με δανεικά, χωρίς να παράγεις τίποτε, έως χέιριστης ποιότητας υπηρεσίες.
Η απόφαση των "16" της ευρωζώνης που προβλέπει μηχανισμό χρηματοδότησης, μόνο σε περίπτωση που ένα κράτος-μέλος πάει για φαλιμέντο (φαλιμέντο σημάινει ότι ένα κράτος λέει στους δανειστές του δε σας πληρώνω...) δεν αφορά την Ελλάδα!
Η Ελλαδα δανέιζεται σήμερα με όσα δανειζόταν και πέρυσι. και τις διόμισυ τελευταίες δεκαετίες δανείζεται για να πλειρώσει τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, τους μισθούς και να αποπληρώνει τα πορηγούμενα δάνεια, χωρίς κανένα μήνα να έχει πληρώσει τον μεθεπόμενο! Οτι δήλαδή γίνεται και σήμερα. Τα ξέρει αυτά ο λαός? Οχι. Ξέρει οτι τα λεφτά των υπαλλήλων του είναι διαρκώς δανεικά και ετεροχρονιζόμενα? Οχι. Τα κονδύλια για όλα τα έργα των υπουργείων και τις δαπάνες τους, πού ξοδεύονται άρπακόλλα? Οχι.
Γιατί αν ήξερε ο λαός πόσο χρυσάφι πληρώνει από τη τσέπη του, τώρα και αύριο, για τις αθλιότητες των πολιτικών, που ψηφίζει για να τον κυβερνάνε, θα τους είχε πάρει με τις πέτρες. αν είναι σοβαρός λαός.
Τώρα βλέπει τις αποδοχές του να μειώνονται και δεν καλοκαταλαβαίνει γιατί? Οπως δεν καταλαβαίνει ότι του χρόνου τέτοια μέρα, θα είναι σε τρισχειρότερη κατάσταση από κάθε πλευρά. Γιατί τώρα, ότι είχε στη τσέπη του πέρυσι ,το έχει ακόμα.
Αν έχει μιά ελπίδα ο ελληνικός λαός να περάσει τον σκόπελο λίγο πιό μαλακά του την έδωσε ο πιό σκληρός ο πιό ανάποδος παράγοντας όλου αυτού του παιχνιδιού. Ο πρόεδρος της Ευρωπαικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι η Τράπεζα όλων των Ευρωπαίων θα δέχεται και το 2011 τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο, ότι βαθμολογία και να δίνουν στην Ελλάδα οι οίκοι αξιολόγησης (ανοχής).
Ο κύριος Τρισέ λοιπόν, είναι ο πρώτος ισχυρός παράγοντας του διεθνούς χρηματοπιστωτικού παιχνιδιού, που λέει εμπράκτως στους οίκους "άντε και απαυτωθείτε". Εμπράκτως γιατί τώρα οι τράπεζες θα μπορούν να ξαναδανείζονται με χαμηλά επιτόκια από την ΕΚΤ, δίνοντάς της ελληνικά ομόλογα.
Το κακό είναι, ότι οι ελληνικές τράπεζες θα τσεπώσουν το ρευστό, ενώ ο Ελληναςφορολογούμενος θα τσεπώσει να μην πω τί!
Θα πει κάποιος καλοπροαίρετος. Αφού ανασάινει η κυβέρνηση, το κράτος, που θα μπορεί να εκδίδει ομόλογα, θα ανασάνει και ο πολίτης. Σωστό. Οχι μόνο θα ανασάνει αλλά θα βογγάει κιόλας. Γιατί έτσι, οι τράπεζες θα συνεχίζουν την υψηλότερη στην Ευρώπη τοκογλυφική πολιτική τους και τα κόμματα εξουσίας θα συνεχίζουντην καταστροφική σπατάλη και διεφθαρμένη οικονομία τους, αφού το σύστημα δεν θα γκρεμιστεί ώστε ο λαός να τους πάρει με τις πέτρες που λέγαμε.
Καλά όλα αυτά, φταίει το κακό το ριζικό μας φταίει το κεφάλι το στραβό μας, αλλά αν η Ελλάδα έφτασε μέχρι εδώ από το 2002, που μπήκε στην ευρωζώνη, τεράστια ευθύνη φέρνουν αυτοί που σήμερα παριστάνουν τις αθώες περιστερές και της κουνάνε το δάχτυλο σαν τον πατέρα ή τη μάνα, που φοροδιαφέυγουν και νουθετούν το παιδί τους επειδή έκλεψε ένα κινητό.
Ολη η ευρωζώνη ήξερε ότι η χώρα εντάχθηκε με μαιμού στοιχεία και την αποδέχτηκε την απάτη. Ολη η ευρωζώνη ήξερε οτι το ελληνικό Δημόσιο σπατάλαγε τα πολλαπλάσια απ'αυτά που δήλωνε και την αποδεχόταν την απάτη. ολη η ευρωζώνη είχε υπό την επιτήρηση την Ελλάδα το 2004 και 2005 και της έκανε να μην πω τι της έκανε της Ελλάδας.
Και αν το ΠΑΣΟΚ για λόγους βλακώδους ρεβανσισμού δεν ούρλιαζε το φθινόπωρο για έλλειμμα πάνω από 8% σήμερα δεν θα γινόταν η σφαγή αυτή του νηπίου. Γιατί σήμερα τα μεγέθη της χώρας δεν απέχουν πολύ από τα περσινά και τα προπέρσινα.
Απλώς οι συντηριτικότατοι Ευρωπαίοι, που τόσα χρόνια κερδοσκοπούσαν τραπεζικά με την Ελλάδα και έκρυβαν, επίσης, τα ελλέιμματά τους, βρήκαν την ευκαιρία να πουλήσουν πνέυμα και ηθική. Και να παραδειγματίσουν τους υπηκόους τους, μην τυχόν και ζητήσουν τίποτε αυξήσεις.
Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε οι υπήκοοί τους, που δεν τους έχουν πάρει ακόμα με τις πέτρες.
Παπαδόπουλος Τετράδης- Κ.Ελευθεροτυπία
Σχόλιο Σταυραετού
Η ιστορία να μην ξεχνάμε γράφεται όχι από τα πρόσφατα, εν θερμώ γεγονότα, αλλά κοιτώντας πράξεις και γεγονότα δεκαετίες πίσω και ενίοτε λίγα χρόνια πίσω όταν έχουμε άμεσο αποτέλεσμα να δόυμε στο σήμερα.
Και εγώ θα ξεκινήσω από το πρόσφατο παρελθόν μόλις περίπου ένα χρόνο πριν, όπου τότε με την αρχή της "παγκόσμιας κρίσης" τότε που ένας "οίκος,¨ στην άλλη άκρη του Ατλαντικού κάποιων χρυσών αγοριών, αποφάσισαν ότι πρέπει κάτι να κάνουν για να σώσουν το ξεφτιλισμενο νόμισμά τους. Ετσι δήλωσαν "φαλιμέντο" και τότε άρχισαν όλα και έπιασαν στον ύπνο όλο τον πλανήτη. Επρεπε να αναδιανεμηθει το χρήμα αλλά.... μεταξύ τους φυσικά. Ποσώς τους ενδιέφερε ποιοι΄από την μεσάια τάξη και από ποιά χώρα, και ποιά χώρα θα επηρρεαστεί. Ο μεγάλος αντίπαλος το Ευρώ έπρεπε να χτυπηθεί... Αν δεν το καταλάβατε όλο το παιχνίδι εκεί παίζεται.... Και το παραμύθι ότι το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, που παρεπιπτόντως δεν πεθάινει ποτέ!!! , θα ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ το χάψανε/με όλοι. ΑΜΑΝ να σώσουνε οι κυβερνήσεις και οι δική μας η κότα πρώτη από όλες ,τις τράπεζές μας. Ακριβώς εδώ να θυμήσω ότι περίπου 20....μυριάκια ευρώ δεν έδωσε το Δημόσιο στις τράπεζες τότε "για να επιβιώσουν" οι καημένες γιατί δεν χόρτασαν και δεν χορτάινουν από την απίστευτη τοκογλυφία και το υπερπολλαπλάσιο κέρδος που μπαίνει πίσω στα σεντούκια τους μετά από τον υπερδανεισμό όλων αυτών των χρόνων προς τα μεσάια νοικοκυριά? Να μην μιλήσω για τους πλειστηριασμόυς κατόπιν και τα οικογενειακά δράματα που συνεπάγονται αυτών και που κάνεις δεν μιλάει όυτε βλέπουν κανένα φώς δημοσιότητας... Αυτά τα θλιβερά γίνονται στα σκοτάδια....
Λοιπόν που λέγαμε αν δεν κάνω λάθος όλη η φασαρία και για να ανασάνει το γιγαντιαίο και σπάταλο Δημόσιο ΣΗΜΕΡΑ , δεν είναι περίπου καποια 20 μυριάκια. ΛΟΙΠΟΝ? Να τα δώσουν πίσω τώρα λοιπόν οι τοκογλύφοι που στο μεταξύ, τζιράρισαν αλλού τα χρήματα και έβγαλαν και παραπάνω, και να δώσουν και μέρος από τα κέρδη τους. Εντάξει να τους κάνουμε τη χάρη να μοιραστούμε το κέρδος, ΑΛΛΑ να χρηματοδότήσουν ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ το Κράτος ΣΗΜΕΡΑ... Γιατί το χρήμα ουσιαστικά δεν χάθηκε. Απλά λίμνασε αβγάτισε και πρέπει επι τέλους να ξαναμοιραστεί πίσω. Από όποια άλλη πηγή κι αν προσπαθήσει το Κράτος να αντλήσει χρήμα, και εν προκειμένω αναφέρομαι στα δήθεν απαράιτητα μέτρα που ετσι θελίκά μας επέβαλαν αυτοί που μας κουνάνε το δάχτυλό τους, είναι πηγή στερεμένη και φυσικα αναφέρομαι στο πορτοφολάκι του καταχρεωμένου Ελληνα πολίτη της μεσάιας τάξης.
Θα αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα. Το παράδειγμα της αύξησης του ΦΠΑ. Μιά τέτοια άυξηση ίσως θα είχε αποτέλεσμα, αν η αγορά και το εμπόριο είχε δυναμική ανάπτυξης, ή έστω κύλαγε, όπως λέμε πιό λαικά. Σίγουρα σε καμμιά περίπτωση δεν περιμένεις να έχεις έσοδα από μιά τέτοια αύξηση όταν είναι γνωστό ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες κλείνουν τα μαγαζία τους το ένα μετά το άλλο, όταν η οικοδομή πλήττεται, κλπ κλπ. Την επομένη της αλλαγής του ΦΠΑ η αγορά έπεσε πολλαπλάσια και θα παραμείνει εκεί επιταχύνοντας το παραπάνω ντόμινο της πτώσης. Αρα πέφτουν οι τζίροι πέφτουν και τα έσοδα από το ΦΠΑ . Δηλαδή μιά τρύπα στο νερό. Κοντόφθαλαμα περιμένουν να έχουν έσοδα από λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, βενζίνη,>άλλο όργιο εκεί< τσιγάρα ποτά κλπ. Δεν κάνεις οικονομική πολιτική έτσι. Το περιμάζεμα γίνεται με απόφαση και ταχύτητα. Οχι με ημίμετρα και αγκυλωμένο κράτος που κινείται πιο αργά και από χελώνα. Μηχανοργάνωση παντού και ειδικά σε τομείς και υπηρεσίες αδιαφάνειας, Δραστική περιστολή αυτών των καρκινο=υπερεξόδων για τους εξοπλισμούς, διαφάνεια στις προμήθειες των νοσοκομείων, έλεγχος στη συνταγογράφιση των φαρμάκων, αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΟΧΙ με λίστες και άλλες τέτοιες βλακείες αλλά με πραγματικό έλεγχο στο τι, πόσα και προς τα που και γιατί γράφουν οι γιατρόι συγκεκριμένα φάρμακα. Αναφέρομαι εν συντομία εδώ σε μεγάλα προβλήματα δυσλειτουργίας του Δημοσίου αλλά ειδικά στο θέμα Φαρμάκων και υγείας ας μου επιτραπεί να έχω μιά παρα πάνω γνώμη γιατί από την καθημερινή μου δουλεία βλεπω τί γίνεται.
Να κάνω εδώ και μιά παρατήρηση. Ας αφήσουν ήσυχα τα Φαρμακεία και το ποσοστό κέρδους γιατί πλήττουν ανάιτια και ΥΠΟΠΤΑ ένα υγιή μέχρι σήμερα κλάδο επαγγελματιών λειτουργών, που παρόλλη την καθυστέρηση πληρωμών τους απο το.... ΔΗΜΟΣΙΟ, παραμένει φέρεγγυος υγιής και αξιόπιστος προς τους πιστωτές του.
Είναι τόσο μεγάλο το θέμα που θέλω να το κλέισω αλλά το άτιμο σαν την Λερνάια Υδρα γιγαντωνεται στη σκέψη μου και οικονομικά δεν σπούδασα ο καημένος, ένας φτώχος μάχιμος Φαρμακοποιός είμαι....
Θα τελειώσω πηγαίνοντας λίγο πιό πίσω και θα αναφερθώ στα Κοινοτικά κονδύλια που εισέρρεαν τις πορηγούμενες δεκαετίες και πριν μπούμε στη ζώνη του Ευρώ. Με τέτοιο χρήμα κανονικά θα έπρεπε η χώρα μας να είχε τέτοια ανάπτυξη που όμοιά της καμμιά άλλη χώρα της Ευρώπης τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είχε!!! δεδομένης μάλιστα και της Γεωπολιτικής της θέσης. Συγκριτικά θα μπορούσαμε να ήμασταν σήμερα το Ντουμπάι και το Μαιάμι της Ευρώπης, προσέξτε όμως.... για τους ΕΛΛΗΝΕΣ!!!! Με ανάπτυξη ,θέσεις εργασίας, ανάπτυξη τουρισμού, μεσαίας βιομηχανίας.κλπ Αντ'αυτού ουσιαστικά κανείς δεν ξέρει τι έγιναν αυτά τα τεράστια κεφάλαια που εισέρευσαν. Η μάλλον ξέρουμε. Κοντόφθαλμα οι κυβερνήσεις και εν τη γνώσει των εταίρων μπαμπόυλων ή συνενόχων, τα θεώρησαν ένα τύπο δανεισμού για να μπαλώνουν τρυπες από εδώ και από εκεί. Η χαριστική βολή μετά από αυτά τα χρόνια ήλθε και με την ανάληψη της Ολυμπιάδας του 2004, που όσο κι αν μας έκανε περήφανους, ήταν ένα γεγονός που οικονομικά γονάτισε τη χώρα γιατί ποτέ δεν ήταν δυνατόν να είναι έτοιμη να διοργανώσει τέτοιας έκτασης αθλητικό γεγονός. Η μαγκιά μας θα ήταν να πούμε ΝΑΙ θα την αναλάβουμε αλλά θα την διοργανώσουμε ταπεινά και με υποπολλαπλασιο οικονομικό προυπολογισμό από άλλές χώρες και στανταρτς, γιατί κύριοι τόσο μπορούμε.
Οι Ολυμπιακοί επι τέλους, θα ήταν μιά καλή ευκαιρία να γίνουν λίγο περισσότερο ταπεινοί και πιό κοντά στο αθλητικό Πνεύμα. Αυτή θα ήταν μαγκιά, και αν δεν τους άρεσε ,ας βρίσκαν αλλού να τους κάνουνε. Από εκει και ύστερα η ιστορία είναι γνωστή. Ο συνεχής κατήφορος, οικομικών μεγεθών ηθών και αξιών. Παντού λάθη το ένα πίσω από το άλλο που μάλλον είναι μέρος σχεδίου ολοκληρωτικόυ ξεπουλήματος χωρίς αντίκρυσμα. Τα γεγονότα τρέχουν και το κουβάρι ξετυλίγεται, αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να το παρακολουθούμε και τη ψυχή μας δυνατή για να αντιδράσουμε.... όταν χρειαστεί ....
Οσο μπορούμε.....
Και εγώ θα ξεκινήσω από το πρόσφατο παρελθόν μόλις περίπου ένα χρόνο πριν, όπου τότε με την αρχή της "παγκόσμιας κρίσης" τότε που ένας "οίκος,¨ στην άλλη άκρη του Ατλαντικού κάποιων χρυσών αγοριών, αποφάσισαν ότι πρέπει κάτι να κάνουν για να σώσουν το ξεφτιλισμενο νόμισμά τους. Ετσι δήλωσαν "φαλιμέντο" και τότε άρχισαν όλα και έπιασαν στον ύπνο όλο τον πλανήτη. Επρεπε να αναδιανεμηθει το χρήμα αλλά.... μεταξύ τους φυσικά. Ποσώς τους ενδιέφερε ποιοι΄από την μεσάια τάξη και από ποιά χώρα, και ποιά χώρα θα επηρρεαστεί. Ο μεγάλος αντίπαλος το Ευρώ έπρεπε να χτυπηθεί... Αν δεν το καταλάβατε όλο το παιχνίδι εκεί παίζεται.... Και το παραμύθι ότι το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, που παρεπιπτόντως δεν πεθάινει ποτέ!!! , θα ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ το χάψανε/με όλοι. ΑΜΑΝ να σώσουνε οι κυβερνήσεις και οι δική μας η κότα πρώτη από όλες ,τις τράπεζές μας. Ακριβώς εδώ να θυμήσω ότι περίπου 20....μυριάκια ευρώ δεν έδωσε το Δημόσιο στις τράπεζες τότε "για να επιβιώσουν" οι καημένες γιατί δεν χόρτασαν και δεν χορτάινουν από την απίστευτη τοκογλυφία και το υπερπολλαπλάσιο κέρδος που μπαίνει πίσω στα σεντούκια τους μετά από τον υπερδανεισμό όλων αυτών των χρόνων προς τα μεσάια νοικοκυριά? Να μην μιλήσω για τους πλειστηριασμόυς κατόπιν και τα οικογενειακά δράματα που συνεπάγονται αυτών και που κάνεις δεν μιλάει όυτε βλέπουν κανένα φώς δημοσιότητας... Αυτά τα θλιβερά γίνονται στα σκοτάδια....
Λοιπόν που λέγαμε αν δεν κάνω λάθος όλη η φασαρία και για να ανασάνει το γιγαντιαίο και σπάταλο Δημόσιο ΣΗΜΕΡΑ , δεν είναι περίπου καποια 20 μυριάκια. ΛΟΙΠΟΝ? Να τα δώσουν πίσω τώρα λοιπόν οι τοκογλύφοι που στο μεταξύ, τζιράρισαν αλλού τα χρήματα και έβγαλαν και παραπάνω, και να δώσουν και μέρος από τα κέρδη τους. Εντάξει να τους κάνουμε τη χάρη να μοιραστούμε το κέρδος, ΑΛΛΑ να χρηματοδότήσουν ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ το Κράτος ΣΗΜΕΡΑ... Γιατί το χρήμα ουσιαστικά δεν χάθηκε. Απλά λίμνασε αβγάτισε και πρέπει επι τέλους να ξαναμοιραστεί πίσω. Από όποια άλλη πηγή κι αν προσπαθήσει το Κράτος να αντλήσει χρήμα, και εν προκειμένω αναφέρομαι στα δήθεν απαράιτητα μέτρα που ετσι θελίκά μας επέβαλαν αυτοί που μας κουνάνε το δάχτυλό τους, είναι πηγή στερεμένη και φυσικα αναφέρομαι στο πορτοφολάκι του καταχρεωμένου Ελληνα πολίτη της μεσάιας τάξης.
Θα αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα. Το παράδειγμα της αύξησης του ΦΠΑ. Μιά τέτοια άυξηση ίσως θα είχε αποτέλεσμα, αν η αγορά και το εμπόριο είχε δυναμική ανάπτυξης, ή έστω κύλαγε, όπως λέμε πιό λαικά. Σίγουρα σε καμμιά περίπτωση δεν περιμένεις να έχεις έσοδα από μιά τέτοια αύξηση όταν είναι γνωστό ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες κλείνουν τα μαγαζία τους το ένα μετά το άλλο, όταν η οικοδομή πλήττεται, κλπ κλπ. Την επομένη της αλλαγής του ΦΠΑ η αγορά έπεσε πολλαπλάσια και θα παραμείνει εκεί επιταχύνοντας το παραπάνω ντόμινο της πτώσης. Αρα πέφτουν οι τζίροι πέφτουν και τα έσοδα από το ΦΠΑ . Δηλαδή μιά τρύπα στο νερό. Κοντόφθαλαμα περιμένουν να έχουν έσοδα από λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, βενζίνη,>άλλο όργιο εκεί< τσιγάρα ποτά κλπ. Δεν κάνεις οικονομική πολιτική έτσι. Το περιμάζεμα γίνεται με απόφαση και ταχύτητα. Οχι με ημίμετρα και αγκυλωμένο κράτος που κινείται πιο αργά και από χελώνα. Μηχανοργάνωση παντού και ειδικά σε τομείς και υπηρεσίες αδιαφάνειας, Δραστική περιστολή αυτών των καρκινο=υπερεξόδων για τους εξοπλισμούς, διαφάνεια στις προμήθειες των νοσοκομείων, έλεγχος στη συνταγογράφιση των φαρμάκων, αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΟΧΙ με λίστες και άλλες τέτοιες βλακείες αλλά με πραγματικό έλεγχο στο τι, πόσα και προς τα που και γιατί γράφουν οι γιατρόι συγκεκριμένα φάρμακα. Αναφέρομαι εν συντομία εδώ σε μεγάλα προβλήματα δυσλειτουργίας του Δημοσίου αλλά ειδικά στο θέμα Φαρμάκων και υγείας ας μου επιτραπεί να έχω μιά παρα πάνω γνώμη γιατί από την καθημερινή μου δουλεία βλεπω τί γίνεται.
Να κάνω εδώ και μιά παρατήρηση. Ας αφήσουν ήσυχα τα Φαρμακεία και το ποσοστό κέρδους γιατί πλήττουν ανάιτια και ΥΠΟΠΤΑ ένα υγιή μέχρι σήμερα κλάδο επαγγελματιών λειτουργών, που παρόλλη την καθυστέρηση πληρωμών τους απο το.... ΔΗΜΟΣΙΟ, παραμένει φέρεγγυος υγιής και αξιόπιστος προς τους πιστωτές του.
Είναι τόσο μεγάλο το θέμα που θέλω να το κλέισω αλλά το άτιμο σαν την Λερνάια Υδρα γιγαντωνεται στη σκέψη μου και οικονομικά δεν σπούδασα ο καημένος, ένας φτώχος μάχιμος Φαρμακοποιός είμαι....
Θα τελειώσω πηγαίνοντας λίγο πιό πίσω και θα αναφερθώ στα Κοινοτικά κονδύλια που εισέρρεαν τις πορηγούμενες δεκαετίες και πριν μπούμε στη ζώνη του Ευρώ. Με τέτοιο χρήμα κανονικά θα έπρεπε η χώρα μας να είχε τέτοια ανάπτυξη που όμοιά της καμμιά άλλη χώρα της Ευρώπης τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είχε!!! δεδομένης μάλιστα και της Γεωπολιτικής της θέσης. Συγκριτικά θα μπορούσαμε να ήμασταν σήμερα το Ντουμπάι και το Μαιάμι της Ευρώπης, προσέξτε όμως.... για τους ΕΛΛΗΝΕΣ!!!! Με ανάπτυξη ,θέσεις εργασίας, ανάπτυξη τουρισμού, μεσαίας βιομηχανίας.κλπ Αντ'αυτού ουσιαστικά κανείς δεν ξέρει τι έγιναν αυτά τα τεράστια κεφάλαια που εισέρευσαν. Η μάλλον ξέρουμε. Κοντόφθαλμα οι κυβερνήσεις και εν τη γνώσει των εταίρων μπαμπόυλων ή συνενόχων, τα θεώρησαν ένα τύπο δανεισμού για να μπαλώνουν τρυπες από εδώ και από εκεί. Η χαριστική βολή μετά από αυτά τα χρόνια ήλθε και με την ανάληψη της Ολυμπιάδας του 2004, που όσο κι αν μας έκανε περήφανους, ήταν ένα γεγονός που οικονομικά γονάτισε τη χώρα γιατί ποτέ δεν ήταν δυνατόν να είναι έτοιμη να διοργανώσει τέτοιας έκτασης αθλητικό γεγονός. Η μαγκιά μας θα ήταν να πούμε ΝΑΙ θα την αναλάβουμε αλλά θα την διοργανώσουμε ταπεινά και με υποπολλαπλασιο οικονομικό προυπολογισμό από άλλές χώρες και στανταρτς, γιατί κύριοι τόσο μπορούμε.
Οι Ολυμπιακοί επι τέλους, θα ήταν μιά καλή ευκαιρία να γίνουν λίγο περισσότερο ταπεινοί και πιό κοντά στο αθλητικό Πνεύμα. Αυτή θα ήταν μαγκιά, και αν δεν τους άρεσε ,ας βρίσκαν αλλού να τους κάνουνε. Από εκει και ύστερα η ιστορία είναι γνωστή. Ο συνεχής κατήφορος, οικομικών μεγεθών ηθών και αξιών. Παντού λάθη το ένα πίσω από το άλλο που μάλλον είναι μέρος σχεδίου ολοκληρωτικόυ ξεπουλήματος χωρίς αντίκρυσμα. Τα γεγονότα τρέχουν και το κουβάρι ξετυλίγεται, αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά να το παρακολουθούμε και τη ψυχή μας δυνατή για να αντιδράσουμε.... όταν χρειαστεί ....
Οσο μπορούμε.....
Δευτέρα, Μαρτίου 29, 2010
Ο Πέμπτος Καβαλάρης της Αποκάλυψης
Πολλά έγιναν και γίνονται από την τελευταία ανάρτηση του Σταυραετού.
Κυρίως αφορούσαν την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, την ανακόινωση του πρώτου πακέτου μέτρων "σωτηρίας" και έπονται κατα ριπάς και...άλλα.
Ομολογώ ότι χρειάζεται να κλείνουμε που και που τά αυτιά μας στην διάχυτη πληροφόρηση και παραπληροφόρηση, πρώτον γιατί η ανθρώπινη χωρητικότητα της κρίσης είναι πεπερασμένη και δεύτερον για να διατηρούμε και την ψυχική μας ισορροπία σε αποδεκτή κατάσταση.
Μέσα λοιπόν από τον βομβαρδισμό πληροφορίας που δέχομαι από ραδιόφωνα τηλεόραση και διαδίκτυο τον μήνα που τελειώνει πήρα και το παρακάτω από μιά καλη μου φίλη μέσω ηλ.ταχυδρομείου το οποίο προσυπογράφει ο γνωστός καθηγητής Ευγένιος Τριβιζάς.
Είναι το πρώτο από μιά σειρά αναρτήσεων του Σταυραετού που προσπαθεί να φιλτράρει τελευταία και που νομίζω ότι αξίζει διάδοσης....
Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης
Του Ευγένιου Τριβιζά
O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.
Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS», το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.
Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες.
Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β. Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας.
Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια» είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή.
Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία(1) . Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου.
Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες.
Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς.
1. «Crowd events in the Μetropolitan Αrea», Τhe Κingston Law Review, vol.9, Νo.3, December 1979.
2. Αshley Μontagu, Floyd Μatson «Τhe Dehumanization of Μan», Νew Υork: ΜcGraw-Ηill, 1983
Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι συγγραφέας-καθηγητής
Παρασκευή, Μαρτίου 26, 2010
ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΥΓΡΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΛΙΓΟ ΤΟ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ
19.03.2010
A ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
Από τα κρατητήρια στην ΓΑΔΑ, γραμμένος στίχος στους κίτρινους τοίχους όπου υπάρχουν ακόμα ξεχασμένοι κρατούμενοι για μέρες μέσα σε άθλιες συνθήκες.
ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΥΓΡΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΛΙΓΟ ΤΟ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ
------------------------------------------------------------------------------------------------
Δελτίο τύπου 15/03/2010
Ι ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ δικηγόρος ΜΑΡΙΟΥ Ζ
A ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
στις 11 μαρτίου, ημέρα Πέμπτη, έγινε η σύλληψή μου από τις αντυνομικές δυνάμεις καταστολής. Το αίσθημα της ελευθερίας και το δικαίωμα του διαδηλώνειν κόπηκε με μιάς με μένος και βία από πάνοπλο αστυνομικό των ΜΑΤ, αφού του είχε δοθεί το δικαίωμα αυτό. Αφορμή της σύλληψής μου η συμμετοχή σε διαδήλωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων του εργαζόμενου και μη, πολίτη, έχοντας περίεργο κούρεμα και σακίδιο. Αιτία ο παραδειγματισμός.
Στη χούντα έσκιζαν με μαστίγιο τα πρόσωπα των εφήβων σπουδαστών μέσα και έξω από τη Νομική Σχολή. Τώρα με την ίδια βαρβαρότητα, η 'σοσιαλιστική " κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα της τα μέσα σκίζει και μαστιγώνει τις ζωές των ανθρώπων που έχουν μοχθήσει, εκείνων που μοχθούν και εκείνων που αντιστέκονται και δεν φοβούνται να υπάρχουν, με βίαιες οικονομικές και τρομοκρατικές πολιτικές.
την πολιτική ευθύνη της παράλογης σύλληψης υποχρεούται να την αναλάβει το κράτος. Η καθολική πολιτική αντίδραση που εκφράστηκε μέσα από το κύμα διαμαρτυρίας, αποδιεκνύει ότι η κοινωνία αντιστέκεται. Και αυτό είναι ακόμα πιό σημαντικό για μένα που συνειδητά επέλεξα να παραμένω "ανένταχτος" . Το κράτος ζητά την ανυπαρξία μας και φοβάται την ύπαρξή μας.
Δεν είναι τόσο η δική μου περίπτωση προφυλάκισης, όσο τα αλλεπάλληλα παραδέιγματα ψευδών κατηγοριών που αναδεικνύουν και αποδεικνύουν την προσπάθεια του κράτους να τρομοκρατήσει και να ταπεινώσει τον κάθε άνθρωπο που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του, 'οσο και να αποθαρρύνει τον οποιονδήποτε άλλο διανοηθεί να τα υπερασπιστεί, δημιουργώντας κοινωνίες άβουλες που δεν θα αντιδρούν και δεν θα διεκδικούν.
Ευχαριστώ όσουν αγωνίζονται για την αποφυλάκισή μου τόσο από την αρχή όσο και κατά την διάρκεια, από πραγματικό ενδιαφέρον, μακριά από κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες, είτε συμφωνώ με τις μορφές είτε όχι, γιατί δεν νιώθω οτί αυτό που είναι κρίσιμο αυτή τη στιγμή είναι να συζητηθούν οι τρόποι με τους οποίους εκδηλώνεται αυτή η αλληλλεγγύη, όσο να κριθεί το ίδιο το κράτος για τις πράξεις του.
Λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά, συνεχιστές στην προσπάθεια για απελευθέρωση των κρατουμένων και της σκέψης!
Στη χούντα έσκιζαν με μαστίγιο τα πρόσωπα των εφήβων σπουδαστών μέσα και έξω από τη Νομική Σχολή. Τώρα με την ίδια βαρβαρότητα, η 'σοσιαλιστική " κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα της τα μέσα σκίζει και μαστιγώνει τις ζωές των ανθρώπων που έχουν μοχθήσει, εκείνων που μοχθούν και εκείνων που αντιστέκονται και δεν φοβούνται να υπάρχουν, με βίαιες οικονομικές και τρομοκρατικές πολιτικές.
την πολιτική ευθύνη της παράλογης σύλληψης υποχρεούται να την αναλάβει το κράτος. Η καθολική πολιτική αντίδραση που εκφράστηκε μέσα από το κύμα διαμαρτυρίας, αποδιεκνύει ότι η κοινωνία αντιστέκεται. Και αυτό είναι ακόμα πιό σημαντικό για μένα που συνειδητά επέλεξα να παραμένω "ανένταχτος" . Το κράτος ζητά την ανυπαρξία μας και φοβάται την ύπαρξή μας.
Δεν είναι τόσο η δική μου περίπτωση προφυλάκισης, όσο τα αλλεπάλληλα παραδέιγματα ψευδών κατηγοριών που αναδεικνύουν και αποδεικνύουν την προσπάθεια του κράτους να τρομοκρατήσει και να ταπεινώσει τον κάθε άνθρωπο που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του, 'οσο και να αποθαρρύνει τον οποιονδήποτε άλλο διανοηθεί να τα υπερασπιστεί, δημιουργώντας κοινωνίες άβουλες που δεν θα αντιδρούν και δεν θα διεκδικούν.
Ευχαριστώ όσουν αγωνίζονται για την αποφυλάκισή μου τόσο από την αρχή όσο και κατά την διάρκεια, από πραγματικό ενδιαφέρον, μακριά από κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες, είτε συμφωνώ με τις μορφές είτε όχι, γιατί δεν νιώθω οτί αυτό που είναι κρίσιμο αυτή τη στιγμή είναι να συζητηθούν οι τρόποι με τους οποίους εκδηλώνεται αυτή η αλληλλεγγύη, όσο να κριθεί το ίδιο το κράτος για τις πράξεις του.
Λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά, συνεχιστές στην προσπάθεια για απελευθέρωση των κρατουμένων και της σκέψης!
Από τα κρατητήρια στην ΓΑΔΑ, γραμμένος στίχος στους κίτρινους τοίχους όπου υπάρχουν ακόμα ξεχασμένοι κρατούμενοι για μέρες μέσα σε άθλιες συνθήκες.
ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΥΓΡΟ ΚΛΟΥΒΙ, ΛΙΓΟ ΤΟ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΟΥΛΙ
------------------------------------------------------------------------------------------------
Δελτίο τύπου 15/03/2010
Ι ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ δικηγόρος ΜΑΡΙΟΥ Ζ
Στη φυλακή αποφάσισαν ανακριτής και εισαγγελέας ότι π΄ρπει να οδηγηθεί ο Μάριος Ζ, γιατί τόλμησε να συμμετέχει στη μεγάλη πορεία της Πάμπτης (11-03-2010), και είχε την ατυχία να βρεθεί στο πεδιό δράσης ενός ασύδοτου πωρωμένου ψεύτη αστυνομικού.
Ο Μάριος συνελήφθη στην οδό Πανεπιστημίου, μπροστά στην Αγροτική Τράπεζα, και κοντά στα πανώ του ΕΕΚ και των και των σωματείων που ακολουθούσαν, από πάνοπλο άντρα των ΜΑΤ ο οποίος του επιτέθηκε ξαφνικά από πίσω, ερεθισμένος όπως φαίνεται από τα φουντωτά ράστα μαλλιά του και την ανέμελη εμφάνισή του, μπροστά σε δεκάδες άλλους πολίτες που συμμετείχαν στην πορεία και που διαμαρτύρονταν γιαυτό.
Με τη συνηθισμένη επαγγελματική πώρωση ο αστυνομικός που τον συνέλαβε αφού τον οδήγησε στη ΓΑΔΑ κατέθεσε σε βάρος του οτι είχε κρυμμένα τα χαρακτηριστικά του, ότι του είχε εκσφενδονίσει μολοτωφ και ότι κινδύνεψε από φωτιά.
Ο Μάριος είχε την τύχη να καταγραφεί η σκηνή της σύλληψής του από πολλές φωτογραφικές μηχανές και σε video, και προσκομίστηκαν και στην ανάκριση οι φωτογραφίες που αποδεικνύουν αδιάψευστα ότι το πρόσωπο του ήταν εντελώς γυμνό, ότι καμμία μολοτωφ και καμμιά φωτιά δεν υπήρχε στο σημείο που πιάστηκε και στον γύρω χώρο, ότι στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε ένταση, που μπορεί να ταιριάξει με την κατάθεση του αστυνομικού.
Εξάλλου, επικαλέσθηκε κατά την ανάκριση δεκάδες μάρτυρες πολίτες, που βρισκόντουσαν παρόντες στο γεγονός και που προσφέρθηκαν αυθόρμητα να καταθέσουν την αλήθεια.
Ομως, ανακριτής και εισαγγελέας αφού άκουσαν εκτός διαδικασίας τους μάρτυρες αστυνομικούς και από την άλλη αγνόησαν τους δεκάδες μάρτυρες υπεράσπισης και τις φωτογραφίες, προχώρησαν στην πρωτοφανή απόφαση για προφυλάκιση,
Προφυλάκιση που γίνεται
με τις διατάξεις ενός νόμου, απονομιμοποιημένου ήδη στη συνείδηση της κοινωνίας, αφού η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει εδώ και έξι μήνες την κατάργησή του,
κατά παράβαση των διατάξεων περί προφυλάκισης, και μάλιστα περιφρονώντας αγνοώντας και παραβιάζοντας επιδεικτικά τις αλλαγές που πρόσφατα έγιναν στο σχετικό άρθρο του νόμου, σύμφωνα με τις οποίες για να επιβληθεί προφυλάκιση απαιτείται να είναι κάποιος ύποπτος φύγης είτε να έχει αμετάκλητες καταδίκες στο ιστορικό του, προυποθέσεις που καμιά δεν ισχύει για τον Μάριο.
Ο Μάριος, που διδάσκει κολύμβηση σε νήπια στο ΟΑΚΑ, δουλεύοντας 7 μέρες την εβδομάδα, οδηγείται στις φυλακές και τα παιδιά του, που στα χέρια του μαθαίνουν να αγαπάνε το νερό, θα χάσουν το δάσκαλό τους.
Κι εμείς θα χάσουμε την πίστη μας στο προφανές και στο αυτονόητο. Δεν θα χάσουμε όμως την πίστη μας στο Μάριο και θα παλέψουμε για την απόδειξη της αλήθειας, την αποφυλάκιση και την απαλλαγή του.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο Μάριος συνελήφθη στην οδό Πανεπιστημίου, μπροστά στην Αγροτική Τράπεζα, και κοντά στα πανώ του ΕΕΚ και των και των σωματείων που ακολουθούσαν, από πάνοπλο άντρα των ΜΑΤ ο οποίος του επιτέθηκε ξαφνικά από πίσω, ερεθισμένος όπως φαίνεται από τα φουντωτά ράστα μαλλιά του και την ανέμελη εμφάνισή του, μπροστά σε δεκάδες άλλους πολίτες που συμμετείχαν στην πορεία και που διαμαρτύρονταν γιαυτό.
Με τη συνηθισμένη επαγγελματική πώρωση ο αστυνομικός που τον συνέλαβε αφού τον οδήγησε στη ΓΑΔΑ κατέθεσε σε βάρος του οτι είχε κρυμμένα τα χαρακτηριστικά του, ότι του είχε εκσφενδονίσει μολοτωφ και ότι κινδύνεψε από φωτιά.
Ο Μάριος είχε την τύχη να καταγραφεί η σκηνή της σύλληψής του από πολλές φωτογραφικές μηχανές και σε video, και προσκομίστηκαν και στην ανάκριση οι φωτογραφίες που αποδεικνύουν αδιάψευστα ότι το πρόσωπο του ήταν εντελώς γυμνό, ότι καμμία μολοτωφ και καμμιά φωτιά δεν υπήρχε στο σημείο που πιάστηκε και στον γύρω χώρο, ότι στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε ένταση, που μπορεί να ταιριάξει με την κατάθεση του αστυνομικού.
Εξάλλου, επικαλέσθηκε κατά την ανάκριση δεκάδες μάρτυρες πολίτες, που βρισκόντουσαν παρόντες στο γεγονός και που προσφέρθηκαν αυθόρμητα να καταθέσουν την αλήθεια.
Ομως, ανακριτής και εισαγγελέας αφού άκουσαν εκτός διαδικασίας τους μάρτυρες αστυνομικούς και από την άλλη αγνόησαν τους δεκάδες μάρτυρες υπεράσπισης και τις φωτογραφίες, προχώρησαν στην πρωτοφανή απόφαση για προφυλάκιση,
Προφυλάκιση που γίνεται
με τις διατάξεις ενός νόμου, απονομιμοποιημένου ήδη στη συνείδηση της κοινωνίας, αφού η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει εδώ και έξι μήνες την κατάργησή του,
κατά παράβαση των διατάξεων περί προφυλάκισης, και μάλιστα περιφρονώντας αγνοώντας και παραβιάζοντας επιδεικτικά τις αλλαγές που πρόσφατα έγιναν στο σχετικό άρθρο του νόμου, σύμφωνα με τις οποίες για να επιβληθεί προφυλάκιση απαιτείται να είναι κάποιος ύποπτος φύγης είτε να έχει αμετάκλητες καταδίκες στο ιστορικό του, προυποθέσεις που καμιά δεν ισχύει για τον Μάριο.
Ο Μάριος, που διδάσκει κολύμβηση σε νήπια στο ΟΑΚΑ, δουλεύοντας 7 μέρες την εβδομάδα, οδηγείται στις φυλακές και τα παιδιά του, που στα χέρια του μαθαίνουν να αγαπάνε το νερό, θα χάσουν το δάσκαλό τους.
Κι εμείς θα χάσουμε την πίστη μας στο προφανές και στο αυτονόητο. Δεν θα χάσουμε όμως την πίστη μας στο Μάριο και θα παλέψουμε για την απόδειξη της αλήθειας, την αποφυλάκιση και την απαλλαγή του.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
www.freemariosz.wordpress.com
Σημείωση του Σταυραετού.
Χθές ανακοινώθηκε στατιστική που έλεγε ότι τις τελευταίες μέρες έιχαμε 5 νεκρούς στην Αθήνα από ποικίλλες μορφές παραβατικότητας ενώ οι ληστείες (όχι πλέον για χοντρά σε Ταχυδρομεία Τράπεζες κλπ, αλλά και για ψιλά...) ακόυμπησαν τις 200.
Οσο θα εξαθλιώνεται η μεσαία τάξη (που υποτίθεται ότι στηρίζει και την οικονομία της χώρας ) πραγμα που φάινεται είναι και το ζητούμενο, τόσο και θα πληθαίνουν οι παραβατικότητες και τα φαινόμενα κοινωνικής αναταραχής.
Καλά θα κάνει λοιπόν η Αστυνομία να ανασκουμπωθεί ΤΩΡΑ όσο είναι νωρίς και να κοιτάξει καθαρά ποιά είναι η πρόληψη , πραγματική αιτία του φαινομένου και ποιός είναι ο πραγηματικός εχθρός της. Σε τελική ανάλυση πραγματικά να φυλάξει την έννομο τάξη και να προστατέψει τον Πολίτη.
Γιατί αλλιώς θα πεσει ο πέλεκυς πάνω της και στα κεφάλια της Πολιτικής Αρχής ξαφνικά όταν η κοινωνική έκρηξη θα τα παρασύρει όλα...
Ο νοών νοήτω....
Οσο θα εξαθλιώνεται η μεσαία τάξη (που υποτίθεται ότι στηρίζει και την οικονομία της χώρας ) πραγμα που φάινεται είναι και το ζητούμενο, τόσο και θα πληθαίνουν οι παραβατικότητες και τα φαινόμενα κοινωνικής αναταραχής.
Καλά θα κάνει λοιπόν η Αστυνομία να ανασκουμπωθεί ΤΩΡΑ όσο είναι νωρίς και να κοιτάξει καθαρά ποιά είναι η πρόληψη , πραγματική αιτία του φαινομένου και ποιός είναι ο πραγηματικός εχθρός της. Σε τελική ανάλυση πραγματικά να φυλάξει την έννομο τάξη και να προστατέψει τον Πολίτη.
Γιατί αλλιώς θα πεσει ο πέλεκυς πάνω της και στα κεφάλια της Πολιτικής Αρχής ξαφνικά όταν η κοινωνική έκρηξη θα τα παρασύρει όλα...
Ο νοών νοήτω....
(θα επακολουθήσουν και άλλα που έχω μαζεμένα)
Δευτέρα, Μαρτίου 01, 2010
Υπάρχουν ακόμα άγγελοι στη Γή (μιά ιατρική ανακάλυψη και μιά ανθρώπινη ιστορία)
Θοδωρής Γιάνναρος, μοριακός - πυρηνικός βιολόγος
email: theogiannaros@in.gr , 210 - 9340880
Ένα θαύμα ζουν πολλοί Έλληνες πρώην καρδιοπαθείς, οι οποίοι είχαν την ατυχία να έχουν πολλές στενώσεις στα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς τους, αλλά και σε πολλά μικρότερα παράπλευρα, σε τέτοιο δε βαθμό που να μην επιδέχονται συμβατική επέμβαση, με συμβατικές τεχνικές, από συμβατικούς χειρούργους της καρδιάς. Όπως είναι ευνόητο, οι άνθρωποι αυτοί κινδύνευαν ανά πάσα στιγμή να βρεθούν κοντά σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις, ενώ, τώρα, μετά τη συνάντησή τους με τον καρδιοχειρουργό-άνθρωπο, Σωτήρη Πράπα, αντιμετωπίζουν πλέον τη ζωή με αισιοδοξία (;) ξαναγεννήθηκαν δηλαδή. Λέγεται ότι ο άνθρωπος (;) αυτός έχει πάρει μαθήματα από τον Θεό!
Στους προαναφερθέντες ασθενείς εφαρμόστηκε η νέα μέθοδος του καθηγητή Σωτήρη Πράπα. Η καρδιοχειρουργική ομάδα του τούς έκανε την καρδιά κυριολεκτικά «κόσκινο» με πολλές πολλές ... τρύπες, Μετά την κατασκευή των «λαγουμιών», όπως συνηθίζει να λέει ο κος Πράπας, δημιούργησε με χρήση αρχέγονων κυττάρων (;)βλαστικών κυττάρων, τα οποία, αφού συλλέχθηκαν και απομονώθηκαν, μετά από ειδική επεξεργασία εγχύθηκαν στα προκατασκευασμένα λαγούμια και μετά από λίγο, τα θαυματουργά αυτά κύτταρα δημιούργησαν ένα εντελώς καινούργιο μικροκυκλοφορικό δίκτυο με μικροσκοπικά αγγεία. Με την αποκατάσταση της σωστής αιμάτωσης, ως διά μαγείας σταματούν οι βασανιστικοί πόνοι, αλλά και μια σειρά άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας που τους ταλαιπωρούσαν, απλώς περνούν σε μία γλυκιά λησμονιά, μια και η καρδιά λειτουργεί πια κανονικά, σαν ένα ακριβό ελβετικό ρολόι!
Αυτό το μοναδικό επίτευγμα στη χώρα μας, που ανακοινώθηκε σε τρία παγκόσμια συνέδρια, και μάλιστα η παγκόσμια καρδιοχειρουργική εταιρεία, τιμής ένεκεν, για τη μεγάλη αυτή ιατρική καινοτομία, ανέθεσε το πρόσφατο «Παγκόσμιο Συνέδριο Καρδιοχειρουργικής», το οποίο έγινε στην Κω, στην ομάδα του καθηγητή Σωτήρη Πράπα, διευθυντή καρδιοχειρουργικής στο Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν (Ο Σωτήρης ο Πράπας ήταν και ο πρόεδρος του Συνεδρίου) Η καινοτόμα αυτή, νέα μέθοδος του Σωτήρη Πράπα, είναι συνέχεια μιας σειράς άλλων πρωτοποριακών επιτευγμάτων των τελευταίων χρόνων στην καρδιοχειρουργική. Ένα απ' αυτά είναι και το «ελληνικό μπαϊπάς», που ήδη εφαρμόζεται σ' όλο τον κόσμο. Επιστημονικά είναι διεθνώς γνωστό ως «Π-graft» ή «Π-circuit» («κύκλωμα Π») και είναι μια μέθοδος που επινόησε ο καθηγητής Σωτήρης Πράπας. Πρόκειται για μια επαναστατική μέθοδο σύνδεσης του «κυκλώματος Π», δηλαδή μαστικών αρτηριών, με το φυσικό κύκλωμα των στεφανιαίων αρτηριών.
Μάλιστα, γίνεται χωρίς εξωσωματική κυκλοφορία, αλλά με πάλλουσα την καρδιά, δηλαδή σε λειτουργία, άρα, χωρίς επιπλοκές, και κυρίως χωρίς όριο ηλικίας για τους καρδιοπαθείς που δεν μπορούν να γιατρευτούν χωρίς επέμβαση. Αλλά τα τελευταία χρόνια, μια άλλη πρωτιά, της ίδιας επιστημονικής ομάδας, συγκέντρωσε τον θαυμασμό και το ενδιαφέρον των επιστημόνων απ' όλο τον κόσμο.
Η ΤΡΙΠΛΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Το νεκρωμένο, ύστερα από έμφραγμα μέρος της καρδιάς, το «ζωντανεύουν» με έγχυση αρχέγονων κυττάρων, σε συνδυασμό με μάζεμα, «καρίκωμα», αλλά και μπαϊπάς «Π-graft». Μέχρι αυτή τη στιγμή η καρδιοχειρουργική ομάδα του καθηγητή Σωτήρη Πράπα έχει χειρουργήσει και αποκαταστήσει πολλές δεκάδες πρώην καρδιοπαθείς που πλέον χαίρονται τη ζωή τους με την πλήρως (;) ανακατασκευασμένη καρδιά τους. «Αυτή είναι η κατηγορία των ασθενών που τους χειρουργήσαμε, έχοντας κάνει την τριπλή παρέμβαση, δηλαδή μπαϊπάς για τις ισχαιμικές περιοχές, καρίκωμα για την περιοχή που ήταν διατεταμένη ανευρυσματική και έγχυση αρχέγονων κυττάρων» λέει ο καθηγητής. Στην πράξη, η ομάδα του Σωτήρη Πράπα αποτελεί και ένα τμήμα που θα εφαρμόζει και ό,τι καινούργιο προκύπτει διεθνώς από τη χρήση των βλαστοκυττάρων, διότι το νοσοκομείο που στεγάζει την ομάδα είναι νοσοκομείο αναφοράς σε ένα παγκόσμιο δίκτυο.
Από το σύνολο των ασθενών στα τρία χρόνια που εφαρμόστηκε αυτή η τεχνική, υπήρξε μόνο μία απώλεια. Οι υπόλοιποι είναι εν ζωή και μάλιστα σε πολύ καλή κατάσταση. Μιλάμε, δηλαδή, για μία σημαντική βελτίωση του προσδόκιμου επιβίωσης», λέει ο καθηγητής Πράπας. Ας δούμε τώρα πώς επιτυγχάνεται η εκπληκτική αυτή αρδευτική διακλάδωση που εφαρμόζεται. Το λέιζερ τρυπά την καρδιά και ανοίγει «λαγούμια», τα οποία δημιουργούν την περίφημη αυτή «αρδευτική διακλάδωση». Επιτυγχάνεται έτσι μία πολύ καλύτερη αιμάτωση της καρδιάς. Η ομάδα του δρα Σωτήρη Πράπα χρησιμοποιεί τα αρχέγονα κύτταρα και για μια άλλη τους ιδιότητα, την αγγειογένεση. Εφαρμόζεται σε περιστατικά που έχουν διάχυτες στενώσεις των αγγείων, σε βαθμό που να μην μπορεί ο καρδιοχειρουργός να βρει ανοιχτό αυλό, γύρω από τις στενώσεις, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κάνει ούτε μπαϊπάς ούτε αγγειοπλαστική.
«Αυτά τα περιστατικά μέχρι τώρα ήταν ανεγχείρητα», λέει ο κ. Πράπας, καθώς ο ίδιος έχει χειρουργήσει, μέσα στην τελευταία 6ετία, πάνω από 3.000 άρρωστες καρδιές. «Στο παρελθόν, οι θεράποντες περιοριζόταν μόνο στη χορήγηση φαρμάκων και οι άνθρωποι ζούσαν με πολλούς πόνους και μια σειρά άλλων προβλημάτων. Τώρα, έχουμε διευρύνει τη χρήση των αρχέγονων κυττάρων και επαναφέραμε μια παλιά τεχνική με μια πρόσθετη βελτίωση, κάνοντας οπές, τρύπες δηλαδή στην καρδιά, με τη χρήση ειδικών χειρουργικών λέιζερ ακριβείας. Μετατρέπουμε τοιουτοτρόπως την κυκλοφορία της ανθρώπινης καρδιάς σε κυκλοφορία καρδιάς... κροκοδείλου, ενός ζώου που στην καρδιά δεν έχει στεφανιαία αγγεία, αλλά η αιμάτωση γίνεται απευθείας από το κέντρο της καρδιάς μέσω διαύλων. Εδώ συνδυάζουμε δύο πράγματα. Κάνουμε μια κεντρική τρύπα με λέιζερ και γύρω από αυτή τρεις άλλες βελόνες εγχέουν αρχέγονα κύτταρα, που δημιουργούν νέα μικροσκοπικά αγγεία, έχοντας έτσι αποτελέσματα από αυτή τη διπλή πλέον παρέμβαση. Αυτό γίνεται πολλές φορές. Τα μικροσκοπικά νέα αγγεία συνδέονται με τα πολυδαιδαλώδη «λαγούμια» που ανοίξαμε και πλέον αποκαθιστούμε μια «αρδευτική διακλάδωση», πετυχαίνοντας έτσι πολύ καλύτερη αιμάτωση της καρδιάς. Και αυτό είναι ευεργετικό για τον ασθενή, εφόσον τα διάχυτα δικά του αγγεία στην καρδιά ήταν στενωμένα και έδιναν την εικόνα... ενός «κομπολογιού», έτσι, που κάνοντας μπαϊπάς δεν εύρισκε κανείς πώς να στείλει το αίμα. Στην περίπτωση αυτή, προκαλούμε τον οργανισμό να κατασκευάσει από μόνος του καινούργια αγγεία με τη βοήθεια μίας ειδικής ταξιαρχίας στρατιωτών, ειδικευμένης σε πολύπλοκά αρδευτικά έργα (;) την ταξιαρχία των βλαστικών κυττάρων! Την ομάδα του δρα Σωτήρη Πράπα (στο κέντρο της φωτό) απαρτίζουν οι: Βασίλης Κωτσής, αναπλ. διευθυντής, Γιάννης Παναγιωτόπουλος, επιμ. Α, Δημήτρης Πρωτόγερος και Γιάννης Λιναρδάκης, επιμ. Β, Πόλυ Στρατήγη, Φωτεινή Ντάνου και Ελένη Κουρή, μέλη της καρδιοαναπνευστικής ομάδας, και Αντζιελιάνα Τσιοβά, τεχνικός εξωσωματικής λειτουργίας.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να σας διηγηθώ το περιστατικό που με έκανε να αναλογιστώ πως άνθρωποι-γιατροί σαν τον Σωτήρη τον Πράπα μάς κάνουν πραγματικά υπερήφανους που είναι φίλοι μας(;), μας κάνουν να ηρεμούμε ψυχικά, γνωρίζοντας πως υπάρχουν ακόμα Φύλακες Άγγελοι στη γη, που η δουλειά τους είναι να μας νοιάζονται. Πριν από μερικά χρόνια, η γυναίκα μου, που δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ψάχνει και να βρίσκει άτομα που υποφέρουν και να προσπαθεί να τα βοηθήσει, με φώναξε στο σαλόνι για να ακούσω κάτι που μόλις ανέφεραν στην τηλεόραση. Επρόκειτο για έναν 55χρονο άνεργο, πατέρα 5 παιδιών, ανασφάλιστο που αργοπέθαινε στο σπίτι του στην αγκαλιά των πέντε παιδιών του. Όταν το είδα, πιστέψτε με τρελάθηκα. Δεν ήταν δυνατόν να σχεδιάζουμε πώς θα ξοδέψουμε χρήματα στις διακοπές, τη στιγμή που άλλοι συνάνθρωποί μας αργοπέθαιναν για μερικά βρομοευρώ που τους λείπουν. Τι έκανα; Τηλεφώνησα στον Σωτήρη Πράπα. Τον βρήκα σε σύντομες οικογενειακές διακοπές στο εξωτερικό. Ήταν προπαραμονή Χριστουγέννων άλλωστε. Άρχισα να του διηγούμαι την ιστορία του ανθρώπου. Πριν ακόμα ολοκληρώσω, ο Σωτήρης με διέκοψε και μου είπε. «Πες στον άνθρωπο να πάει τώρα στο νοσοκομείο για τα προεγχειρητικά και θα τον εγχειρήσω αύριο το πρωί. Ας μην ανησυχεί για το οικονομικό. Θα μιλήσω και με τον πρόεδρο του νοσοκομείου».
Ο Σωτήρης Πράπας παράτησε Χριστουγεννιάτικα την οικογένειά του, ήρθε στην Ελλάδα, χειρούργησε τον ασθενή, ξενύχτησε πάνω από το κεφάλι του και τα κατάφερε. Ο ασθενής χειρουργήθηκε χωρίς να του ζητήσει ούτε το νοσοκομείο μία τσακιστή δεκάρα και χαίρεται πια τη ζωή του με τα πέντε του παιδιά. Όταν την επομένη συναντήθηκα με τον Σωτήρη Πράπα, θα μου μείνει αξέχαστη η πρώτη του κουβέντα. «...ξέρεις Θοδωρή, στο χειρουργείο τα δάκρυα μου τρέχαν ασταμάτητα. Έβλεπα τα ροζιασμένα του χέρια και μου θύμιζε τον δικό μου πατέρα. Ήταν και αυτός οικοδόμος.»
Αυτός είναι ο Σωτήρης Πράπας - ο φίλος μου!
email: theogiannaros@in.gr , 210 - 9340880
Ένα θαύμα ζουν πολλοί Έλληνες πρώην καρδιοπαθείς, οι οποίοι είχαν την ατυχία να έχουν πολλές στενώσεις στα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς τους, αλλά και σε πολλά μικρότερα παράπλευρα, σε τέτοιο δε βαθμό που να μην επιδέχονται συμβατική επέμβαση, με συμβατικές τεχνικές, από συμβατικούς χειρούργους της καρδιάς. Όπως είναι ευνόητο, οι άνθρωποι αυτοί κινδύνευαν ανά πάσα στιγμή να βρεθούν κοντά σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις, ενώ, τώρα, μετά τη συνάντησή τους με τον καρδιοχειρουργό-άνθρωπο, Σωτήρη Πράπα, αντιμετωπίζουν πλέον τη ζωή με αισιοδοξία (;) ξαναγεννήθηκαν δηλαδή. Λέγεται ότι ο άνθρωπος (;) αυτός έχει πάρει μαθήματα από τον Θεό!
Στους προαναφερθέντες ασθενείς εφαρμόστηκε η νέα μέθοδος του καθηγητή Σωτήρη Πράπα. Η καρδιοχειρουργική ομάδα του τούς έκανε την καρδιά κυριολεκτικά «κόσκινο» με πολλές πολλές ... τρύπες, Μετά την κατασκευή των «λαγουμιών», όπως συνηθίζει να λέει ο κος Πράπας, δημιούργησε με χρήση αρχέγονων κυττάρων (;)βλαστικών κυττάρων, τα οποία, αφού συλλέχθηκαν και απομονώθηκαν, μετά από ειδική επεξεργασία εγχύθηκαν στα προκατασκευασμένα λαγούμια και μετά από λίγο, τα θαυματουργά αυτά κύτταρα δημιούργησαν ένα εντελώς καινούργιο μικροκυκλοφορικό δίκτυο με μικροσκοπικά αγγεία. Με την αποκατάσταση της σωστής αιμάτωσης, ως διά μαγείας σταματούν οι βασανιστικοί πόνοι, αλλά και μια σειρά άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας που τους ταλαιπωρούσαν, απλώς περνούν σε μία γλυκιά λησμονιά, μια και η καρδιά λειτουργεί πια κανονικά, σαν ένα ακριβό ελβετικό ρολόι!
Αυτό το μοναδικό επίτευγμα στη χώρα μας, που ανακοινώθηκε σε τρία παγκόσμια συνέδρια, και μάλιστα η παγκόσμια καρδιοχειρουργική εταιρεία, τιμής ένεκεν, για τη μεγάλη αυτή ιατρική καινοτομία, ανέθεσε το πρόσφατο «Παγκόσμιο Συνέδριο Καρδιοχειρουργικής», το οποίο έγινε στην Κω, στην ομάδα του καθηγητή Σωτήρη Πράπα, διευθυντή καρδιοχειρουργικής στο Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν (Ο Σωτήρης ο Πράπας ήταν και ο πρόεδρος του Συνεδρίου) Η καινοτόμα αυτή, νέα μέθοδος του Σωτήρη Πράπα, είναι συνέχεια μιας σειράς άλλων πρωτοποριακών επιτευγμάτων των τελευταίων χρόνων στην καρδιοχειρουργική. Ένα απ' αυτά είναι και το «ελληνικό μπαϊπάς», που ήδη εφαρμόζεται σ' όλο τον κόσμο. Επιστημονικά είναι διεθνώς γνωστό ως «Π-graft» ή «Π-circuit» («κύκλωμα Π») και είναι μια μέθοδος που επινόησε ο καθηγητής Σωτήρης Πράπας. Πρόκειται για μια επαναστατική μέθοδο σύνδεσης του «κυκλώματος Π», δηλαδή μαστικών αρτηριών, με το φυσικό κύκλωμα των στεφανιαίων αρτηριών.
Μάλιστα, γίνεται χωρίς εξωσωματική κυκλοφορία, αλλά με πάλλουσα την καρδιά, δηλαδή σε λειτουργία, άρα, χωρίς επιπλοκές, και κυρίως χωρίς όριο ηλικίας για τους καρδιοπαθείς που δεν μπορούν να γιατρευτούν χωρίς επέμβαση. Αλλά τα τελευταία χρόνια, μια άλλη πρωτιά, της ίδιας επιστημονικής ομάδας, συγκέντρωσε τον θαυμασμό και το ενδιαφέρον των επιστημόνων απ' όλο τον κόσμο.
Η ΤΡΙΠΛΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Το νεκρωμένο, ύστερα από έμφραγμα μέρος της καρδιάς, το «ζωντανεύουν» με έγχυση αρχέγονων κυττάρων, σε συνδυασμό με μάζεμα, «καρίκωμα», αλλά και μπαϊπάς «Π-graft». Μέχρι αυτή τη στιγμή η καρδιοχειρουργική ομάδα του καθηγητή Σωτήρη Πράπα έχει χειρουργήσει και αποκαταστήσει πολλές δεκάδες πρώην καρδιοπαθείς που πλέον χαίρονται τη ζωή τους με την πλήρως (;) ανακατασκευασμένη καρδιά τους. «Αυτή είναι η κατηγορία των ασθενών που τους χειρουργήσαμε, έχοντας κάνει την τριπλή παρέμβαση, δηλαδή μπαϊπάς για τις ισχαιμικές περιοχές, καρίκωμα για την περιοχή που ήταν διατεταμένη ανευρυσματική και έγχυση αρχέγονων κυττάρων» λέει ο καθηγητής. Στην πράξη, η ομάδα του Σωτήρη Πράπα αποτελεί και ένα τμήμα που θα εφαρμόζει και ό,τι καινούργιο προκύπτει διεθνώς από τη χρήση των βλαστοκυττάρων, διότι το νοσοκομείο που στεγάζει την ομάδα είναι νοσοκομείο αναφοράς σε ένα παγκόσμιο δίκτυο.
Από το σύνολο των ασθενών στα τρία χρόνια που εφαρμόστηκε αυτή η τεχνική, υπήρξε μόνο μία απώλεια. Οι υπόλοιποι είναι εν ζωή και μάλιστα σε πολύ καλή κατάσταση. Μιλάμε, δηλαδή, για μία σημαντική βελτίωση του προσδόκιμου επιβίωσης», λέει ο καθηγητής Πράπας. Ας δούμε τώρα πώς επιτυγχάνεται η εκπληκτική αυτή αρδευτική διακλάδωση που εφαρμόζεται. Το λέιζερ τρυπά την καρδιά και ανοίγει «λαγούμια», τα οποία δημιουργούν την περίφημη αυτή «αρδευτική διακλάδωση». Επιτυγχάνεται έτσι μία πολύ καλύτερη αιμάτωση της καρδιάς. Η ομάδα του δρα Σωτήρη Πράπα χρησιμοποιεί τα αρχέγονα κύτταρα και για μια άλλη τους ιδιότητα, την αγγειογένεση. Εφαρμόζεται σε περιστατικά που έχουν διάχυτες στενώσεις των αγγείων, σε βαθμό που να μην μπορεί ο καρδιοχειρουργός να βρει ανοιχτό αυλό, γύρω από τις στενώσεις, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κάνει ούτε μπαϊπάς ούτε αγγειοπλαστική.
«Αυτά τα περιστατικά μέχρι τώρα ήταν ανεγχείρητα», λέει ο κ. Πράπας, καθώς ο ίδιος έχει χειρουργήσει, μέσα στην τελευταία 6ετία, πάνω από 3.000 άρρωστες καρδιές. «Στο παρελθόν, οι θεράποντες περιοριζόταν μόνο στη χορήγηση φαρμάκων και οι άνθρωποι ζούσαν με πολλούς πόνους και μια σειρά άλλων προβλημάτων. Τώρα, έχουμε διευρύνει τη χρήση των αρχέγονων κυττάρων και επαναφέραμε μια παλιά τεχνική με μια πρόσθετη βελτίωση, κάνοντας οπές, τρύπες δηλαδή στην καρδιά, με τη χρήση ειδικών χειρουργικών λέιζερ ακριβείας. Μετατρέπουμε τοιουτοτρόπως την κυκλοφορία της ανθρώπινης καρδιάς σε κυκλοφορία καρδιάς... κροκοδείλου, ενός ζώου που στην καρδιά δεν έχει στεφανιαία αγγεία, αλλά η αιμάτωση γίνεται απευθείας από το κέντρο της καρδιάς μέσω διαύλων. Εδώ συνδυάζουμε δύο πράγματα. Κάνουμε μια κεντρική τρύπα με λέιζερ και γύρω από αυτή τρεις άλλες βελόνες εγχέουν αρχέγονα κύτταρα, που δημιουργούν νέα μικροσκοπικά αγγεία, έχοντας έτσι αποτελέσματα από αυτή τη διπλή πλέον παρέμβαση. Αυτό γίνεται πολλές φορές. Τα μικροσκοπικά νέα αγγεία συνδέονται με τα πολυδαιδαλώδη «λαγούμια» που ανοίξαμε και πλέον αποκαθιστούμε μια «αρδευτική διακλάδωση», πετυχαίνοντας έτσι πολύ καλύτερη αιμάτωση της καρδιάς. Και αυτό είναι ευεργετικό για τον ασθενή, εφόσον τα διάχυτα δικά του αγγεία στην καρδιά ήταν στενωμένα και έδιναν την εικόνα... ενός «κομπολογιού», έτσι, που κάνοντας μπαϊπάς δεν εύρισκε κανείς πώς να στείλει το αίμα. Στην περίπτωση αυτή, προκαλούμε τον οργανισμό να κατασκευάσει από μόνος του καινούργια αγγεία με τη βοήθεια μίας ειδικής ταξιαρχίας στρατιωτών, ειδικευμένης σε πολύπλοκά αρδευτικά έργα (;) την ταξιαρχία των βλαστικών κυττάρων! Την ομάδα του δρα Σωτήρη Πράπα (στο κέντρο της φωτό) απαρτίζουν οι: Βασίλης Κωτσής, αναπλ. διευθυντής, Γιάννης Παναγιωτόπουλος, επιμ. Α, Δημήτρης Πρωτόγερος και Γιάννης Λιναρδάκης, επιμ. Β, Πόλυ Στρατήγη, Φωτεινή Ντάνου και Ελένη Κουρή, μέλη της καρδιοαναπνευστικής ομάδας, και Αντζιελιάνα Τσιοβά, τεχνικός εξωσωματικής λειτουργίας.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να σας διηγηθώ το περιστατικό που με έκανε να αναλογιστώ πως άνθρωποι-γιατροί σαν τον Σωτήρη τον Πράπα μάς κάνουν πραγματικά υπερήφανους που είναι φίλοι μας(;), μας κάνουν να ηρεμούμε ψυχικά, γνωρίζοντας πως υπάρχουν ακόμα Φύλακες Άγγελοι στη γη, που η δουλειά τους είναι να μας νοιάζονται. Πριν από μερικά χρόνια, η γυναίκα μου, που δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ψάχνει και να βρίσκει άτομα που υποφέρουν και να προσπαθεί να τα βοηθήσει, με φώναξε στο σαλόνι για να ακούσω κάτι που μόλις ανέφεραν στην τηλεόραση. Επρόκειτο για έναν 55χρονο άνεργο, πατέρα 5 παιδιών, ανασφάλιστο που αργοπέθαινε στο σπίτι του στην αγκαλιά των πέντε παιδιών του. Όταν το είδα, πιστέψτε με τρελάθηκα. Δεν ήταν δυνατόν να σχεδιάζουμε πώς θα ξοδέψουμε χρήματα στις διακοπές, τη στιγμή που άλλοι συνάνθρωποί μας αργοπέθαιναν για μερικά βρομοευρώ που τους λείπουν. Τι έκανα; Τηλεφώνησα στον Σωτήρη Πράπα. Τον βρήκα σε σύντομες οικογενειακές διακοπές στο εξωτερικό. Ήταν προπαραμονή Χριστουγέννων άλλωστε. Άρχισα να του διηγούμαι την ιστορία του ανθρώπου. Πριν ακόμα ολοκληρώσω, ο Σωτήρης με διέκοψε και μου είπε. «Πες στον άνθρωπο να πάει τώρα στο νοσοκομείο για τα προεγχειρητικά και θα τον εγχειρήσω αύριο το πρωί. Ας μην ανησυχεί για το οικονομικό. Θα μιλήσω και με τον πρόεδρο του νοσοκομείου».
Ο Σωτήρης Πράπας παράτησε Χριστουγεννιάτικα την οικογένειά του, ήρθε στην Ελλάδα, χειρούργησε τον ασθενή, ξενύχτησε πάνω από το κεφάλι του και τα κατάφερε. Ο ασθενής χειρουργήθηκε χωρίς να του ζητήσει ούτε το νοσοκομείο μία τσακιστή δεκάρα και χαίρεται πια τη ζωή του με τα πέντε του παιδιά. Όταν την επομένη συναντήθηκα με τον Σωτήρη Πράπα, θα μου μείνει αξέχαστη η πρώτη του κουβέντα. «...ξέρεις Θοδωρή, στο χειρουργείο τα δάκρυα μου τρέχαν ασταμάτητα. Έβλεπα τα ροζιασμένα του χέρια και μου θύμιζε τον δικό μου πατέρα. Ήταν και αυτός οικοδόμος.»
Αυτός είναι ο Σωτήρης Πράπας - ο φίλος μου!
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 19, 2010
Αυτό το "ΚΑΠΟΤΕ" που το έλεγαν "ΖΩΗ"
ΚΑΠΟΤΕ ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές
ΤΩΡΑ έχει μόνον δύο
ΚΑΠΟΤΕ δουλέυαμε οκτώ ώρες
ΤΩΡΑ έχουμε χάσει το μέτρημα
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας
ΤΩΡΑ τα λέμε μέσω SMS, MSN και SKYPE
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε τις πότρες των σπιτιών μας ανοικτές όπως και τις καρδιές μας
ΤΩΡΑ κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός είτε είναι κακός.
ΚΑΠΟΤΕ πίναμε νερό της βρύσης και είμασταν μιά χαρά.
ΤΩΡΑ πίνουμε εμφιαλωμένο και... αρρωσταίνουμε
ΚΑΠΟΤΕ παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες, είχαμε δύο τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον για να δούμε
ΤΩΡΑ παίζουμε ποδόσφαιρο στο play station έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
ΚΑΠΟΤΕ κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι
ΤΩΡΑ κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τσιπ....3000 κυβικών
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας
ΤΩΡΑ δεν έχουμε χρόνον για κανέναν.
ΚΑΠΟΤΕ η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό
ΤΩΡΑ είναι μαλακία
ΚΑΠΟΤΕ λέγαμε καλημέρα σε έναν περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό.
ΤΩΡΑ μας τα λέει ο navigator
ΚΑΠΟΤΕ ζούσαμε σε σπίτι 65 τετρ και ...ήμασταν ευτυχισμένοι
ΤΩΡΑ ζούμε σε σπίτια 120 τετρ και δεν χωράμε μέσα
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάηδισμα των πουκιών, να νοιώσουμε την ευωδία του βρεγμένου χρώματος
ΤΩΡΑ τα βλέπουμε στην τηλεόραση
ΚΑΠΟΤΕ ζητάγαμε συγνώμη από κοντά
ΤΩΡα το λέμε και με SMS
ΚΑΠΟΤΕ αγοράχαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια
ΤΩΡΑ το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο
ΚΑΠΟΤΕ τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σαν τον Σεφέρη
ΤΩΡΑ πάιρνουν από τον Καρβέλα
ΚΑΠΟΤΕ ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία
ΤΩΡΑδεν πάμε γιατί είναι ... μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες
ΚΑΠΟΤΕ οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με την φωνή
ΤΩΡΑ τραγουδούν με κάτι άλλο
ΚΑΠΟΤΕ ντοκουμέντο ήταν μιά επιστημονική ανακάλυψη
ΤΩΡΑ ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει οπαδούς δύο ομάδων να ανοίγουν το κεφάλι ο ένας του άλλου
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε "Εκανα λάθος"
ΤΩΡΑ λέμε "Αυτός φταίει"
ΚΑΠΟΤΕ τα παιδιά έβλεπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μικυ Μαους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα
ΤΩΡΑ βλέπουν τους Power Rangers, και τους Monsters με όπλα και χεοροβομβίδες να σκοτώνουν, να ξεκοιλιάζουν....τους κακούς
ΚΑΠΟΤΕ νοιαζόμασταν για τον γείτονα
ΤΩΡΑ τσαντιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς
ΚΑΠΟΤΕ ζούσαμε με έναν μισθό
ΤΩΡΑ ζούμε με τους μισθούς που θα πάρουμε
ΚΑΠΟΤΕ περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιά
ΤΩΡΑ μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια
ΚΑΠΟΤΕ τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός
ΤΩΡα μας δανείζουν οι τράπεζες
ΚΑΠΟΤΕ δουλεύαμε για να ζήσουμε
ΤΩΡΑ ζούμε για να δουλέυουμε
ΚΑΠΟΤΕ δεν είχαμε φράγκο στη τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο αισιόδοξοι, ακόμη και ευτυχισμένοι!
ΤΩΡΑ έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.....
ΤΩΡΑ έχει μόνον δύο
ΚΑΠΟΤΕ δουλέυαμε οκτώ ώρες
ΤΩΡΑ έχουμε χάσει το μέτρημα
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας
ΤΩΡΑ τα λέμε μέσω SMS, MSN και SKYPE
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε τις πότρες των σπιτιών μας ανοικτές όπως και τις καρδιές μας
ΤΩΡΑ κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός είτε είναι κακός.
ΚΑΠΟΤΕ πίναμε νερό της βρύσης και είμασταν μιά χαρά.
ΤΩΡΑ πίνουμε εμφιαλωμένο και... αρρωσταίνουμε
ΚΑΠΟΤΕ παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες, είχαμε δύο τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον για να δούμε
ΤΩΡΑ παίζουμε ποδόσφαιρο στο play station έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
ΚΑΠΟΤΕ κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι
ΤΩΡΑ κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τσιπ....3000 κυβικών
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας
ΤΩΡΑ δεν έχουμε χρόνον για κανέναν.
ΚΑΠΟΤΕ η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό
ΤΩΡΑ είναι μαλακία
ΚΑΠΟΤΕ λέγαμε καλημέρα σε έναν περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό.
ΤΩΡΑ μας τα λέει ο navigator
ΚΑΠΟΤΕ ζούσαμε σε σπίτι 65 τετρ και ...ήμασταν ευτυχισμένοι
ΤΩΡΑ ζούμε σε σπίτια 120 τετρ και δεν χωράμε μέσα
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάηδισμα των πουκιών, να νοιώσουμε την ευωδία του βρεγμένου χρώματος
ΤΩΡΑ τα βλέπουμε στην τηλεόραση
ΚΑΠΟΤΕ ζητάγαμε συγνώμη από κοντά
ΤΩΡα το λέμε και με SMS
ΚΑΠΟΤΕ αγοράχαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια
ΤΩΡΑ το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο
ΚΑΠΟΤΕ τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σαν τον Σεφέρη
ΤΩΡΑ πάιρνουν από τον Καρβέλα
ΚΑΠΟΤΕ ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία
ΤΩΡΑδεν πάμε γιατί είναι ... μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες
ΚΑΠΟΤΕ οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με την φωνή
ΤΩΡΑ τραγουδούν με κάτι άλλο
ΚΑΠΟΤΕ ντοκουμέντο ήταν μιά επιστημονική ανακάλυψη
ΤΩΡΑ ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει οπαδούς δύο ομάδων να ανοίγουν το κεφάλι ο ένας του άλλου
ΚΑΠΟΤΕ είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε "Εκανα λάθος"
ΤΩΡΑ λέμε "Αυτός φταίει"
ΚΑΠΟΤΕ τα παιδιά έβλεπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μικυ Μαους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα
ΤΩΡΑ βλέπουν τους Power Rangers, και τους Monsters με όπλα και χεοροβομβίδες να σκοτώνουν, να ξεκοιλιάζουν....τους κακούς
ΚΑΠΟΤΕ νοιαζόμασταν για τον γείτονα
ΤΩΡΑ τσαντιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς
ΚΑΠΟΤΕ ζούσαμε με έναν μισθό
ΤΩΡΑ ζούμε με τους μισθούς που θα πάρουμε
ΚΑΠΟΤΕ περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιά
ΤΩΡΑ μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια
ΚΑΠΟΤΕ τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός
ΤΩΡα μας δανείζουν οι τράπεζες
ΚΑΠΟΤΕ δουλεύαμε για να ζήσουμε
ΤΩΡΑ ζούμε για να δουλέυουμε
ΚΑΠΟΤΕ δεν είχαμε φράγκο στη τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο αισιόδοξοι, ακόμη και ευτυχισμένοι!
ΤΩΡΑ έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.....
Φαρμακευτικός Κόσμος
Γιώργος Πετράκης
Γιώργος Πετράκης
Δευτέρα, Ιανουαρίου 18, 2010
Λίγα λόγια για μιά μικρή χώρα με Μεγάλη Ψυχή!!!
Μετά από πού καιρό που είχα να ανανεώσω το ιστολόγιο μου, έιχα κατά νου να γ΄ραψω κάτι άλλο και ετοιμαζόμουνα γιαυτό, συγκεκριμένα κάτι σχετι΄κα με την οικονομική κατάσταση της χώρας μας αλλά και άλλα επικαιρα μου μας βρήκαν με την είσοδο του νέου χρόνου, ... αλλά... να που με πρόλαβε το θλιβερό γεγονός του καταστροφικότερου σεισμού των τελευταίων χρόνων και αναγκάζομαι σαν μικρί λιθαράκι να αναγράψω κάτι που έλαβα σήμερα σχετικά με αυτή την φτωχική χώρα αλλά που όπως έχει αποδείξει έχει μεγάλη καρδιά.
Με όποιον τροπο μπορεί ο καθένας ας βοηθήσουμε και ας αναμεταδώσουμε αυτή τη μικρή πληροφορία για την Φίλο αυτό μακρινό νησί...Ο Θεός (και οι άνθρωποι ας τους βοηθήσουν όσον το δυνατόν γρηγορότερα)
"Λίγα λόγια για την Αϊτή..."
"Με αφορμή (δυστυχώς) τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε την Αϊτή έψαξα να μάθω για αυτή την χώρα και την ιστορία της. Έμαθα λοιπόν ότι η Αϊτή ήταν γαλλική που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1804.Ήταν η πρώτη ανεξάρτητη χώρα αφροαμερικάνων και το μόνο κράτος που «γεννήθηκε» μετά από επιτυχημένη επανάσταση των δούλων.
Η Αϊτή ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελληνική επανάσταση και την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος!
Ο ΤΟΤΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ JEAN-PIERRE BOYER έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης".
Είχαν προηγηθεί πολύχρονοι αγώνες των σκλάβων της Αιτής κατά των λευκών Γάλλων γαιοκτημόνων με αποτέλεσμα, το 1803 να εγκαθιδρυθεί το πρώτο κράτος στον κόσμο που διακήρυττε την κατάργηση κάθε φυλετικής διάκρισης.
Η ΑΙΤΗ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ της επανάστασης, παρότι κατεστραμμένη από το δικό της πόλεμο, έστειλε στο Παρίσι, στον Αδαμάντιο Κοραή, 25 τόνους καφέ, ώστε να εκποιηθούν για να αγορασθούν όπλα για τον αγώνα των Ελλήνων. Επίσης έστειλε εκατό εθελοντές στρατιώτες να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, οι οποίοι όμως …δεν έφθασαν ποτέ. Φημολογείται ότι τους μακέλεψαν οι τότε αποικιοκράτες, φίλοι στενοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Νομίζω ότι όλοι οι Έλληνες πρέπει όπως μπορεί ο καθένας να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να «ξανασταθούν στα πόδια τους».. Άλλωστε αυτοί σε αντίθεση με τους ευρωπαίους «φίλους» μας, ποτέ δεν ζήτησαν τα «δανεικά» τους πίσω..."
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 23, 2009
Ο Αγιος Βασίλης δάκρυσε..
‘’…Κάθε χρόνο ὁ Ἅγιος Βασίλης τὶς παραμονὲς τῆς Πρωτοχρονιᾶς γυρίζει ἀπὸ χώρα σὲ χώρα κι ἀπὸ χωριὸ σὲ χωριό, καὶ χτυπᾶ τὶς πόρτες γιὰ νὰ δεῖ ποιὸς θὰ τὸν δεχτεῖ μὲ καθαρὴ καρδιά.
Μία χρονιὰ λοιπόν, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ τράβηξε. Ἤτανε σὰν καλόγερος ἀσκητής, ντυμένος μὲ κάτι μπαλωμένα παλιοράσα, μὲ χοντροπάπουτσα στὰ ποδάρια του καὶ μ᾿ ἕνα ταγάρι περασμένο στὸν ὦμο του. Γὶ αὐτὸ τὸν παίρνανε γιὰ διακονιάρη καὶ δὲν τ᾿ ἀνοίγανε τὴν πόρτα. Ὁ Ἅγιος Βασίλης ἔφευγε λυπημένος, γιατὶ ἔβλεπε τὴν ἀπονιὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ συλλογιζότανε τοὺς φτωχοὺς ποὺ διακονεύουνε, ἐπειδὴς ἔχουνε ἀνάγκη, μ᾿ ὅλο ποὺ αὐτὸς ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ κανέναν, κι οὔτε πεινοῦσε, οὔτε κρύωνε.
Ἀπ᾿ ὅλα τὰ χωριὰ πρόκρινε τὰ πιὸ φτωχά, καὶ τράβηξε κατὰ κεῖ, ἀνάμεσα στὰ ξερὰ βουνὰ ποὺ βρισκόντανε κάτι καλύβια.
Περπατοῦσε νύχτα κι ὁ χιονιᾶς βογκοῦσε, ἡ πλάση ἤτανε πολὺ ἄγρια. Ψυχὴ ζωντανὴ δὲν ἀκουγότανε, ἐξὸν ἀπὸ κανένα τσακάλι ποὺ γάβγιζε.
Ἀφοῦ περπάτηξε κάμποσο, βρέθηκε σ᾿ ἕνα ἀπάγκιο ποὺ ἔκοβε ὁ ἀγέρας ἀπό ῾να μικρὸ βουνό, κι εἶδε ἕνα μαντρὶ κολλημένο στὰ βράχια.
Ὁ Ἅγιος σίμωσε στὸ καλύβι τοῦ τσομπάνου καὶ χτύπησε τὴν πόρτα μὲ τὸ ραβδί του καὶ φώναξε:
«Ἐλεῆστε με, χριστιανοί, γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἀποθαμένων σας! Κι ὁ Χριστὸς μᾶς διακόνεψε σὰν ἦρθε σὲ τοῦτον τὸν κόσμο!».
Ἡ πόρτα ἄνοιξε καὶ βγῆκε ἕνας τσομπάνης, παλικάρι ὡς εἰκοσιπέντε χρονῶ, μὲ μαῦρα γένια· καὶ δίχως νὰ δεῖ καλὰ καλὰ ποιὸς χτυποῦσε τὴν πόρτα, εἶπε στὸ γέροντα:
«Πέρασε μέσα στ᾿ ἀρχοντικό μας νὰ ζεσταθεῖς! Καλὴ μέρα καὶ καλὴ χρονιά!».
Αὐτὸς ὁ τσομπάνης ἤτανε ὁ Γιάννης ὁ Μπάικας, ποὺ τὸν λέγανε Γιάννη Βλογημένον, ἄνθρωπος ἀθῶος σὰν τὰ πρόβατα ποὺ βόσκαγε, ἀγράμματος ὁλότελα.
Μέσα στὴν καλύβα ἔφεγγε μὲ λιγοστὸ φῶς ἕνα λυχνάρι. Ὁ Γιάννης, σὰν εἶδε στὸ φῶς πὼς ὁ μουσαφίρης ἤτανε γέροντας καλόγερος, πῆρε τὸ χέρι του καὶ τ᾿ ἀνασπάστηκε καὶ τό ῾βαλε ἀπάνω στὸ κεφάλι του. Ὕστερα φώναξε καὶ τὴ γυναίκα του, ὡς εἴκοσι χρονῶ κοπελούδα, ποὺ κουνοῦσε τὸ μωρό τους μέσα στὴν κούνια. Κι ἐκείνη πῆγε ταπεινὰ καὶ φίλησε τὸ χέρι τοῦ γέροντα, κι εἶπε:
«Κόπιασε, παπποῦ, νὰ ξεκουραστεῖς».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης στάθηκε στὴν πόρτα καὶ βλόγησε τὸ καλύβι κι εἶπε:
«Βλογημένοι νά ῾σαστε, τέκνα μου, κι ὅλο τὸ σπιτικό σας!!».
Ὁ Γιάννης ἔβαλε ξύλα στὸ τζάκι καὶ ξελόχισε(4) ἡ φωτιά. Ὁ Ἅγιος ἀπίθωσε σὲ μία γωνιὰ τὸ ταγάρι του, ὕστερα ἔβγαλε τὸ μπαλωμένο τὸ ράσο του κι ἀπόμεινε μὲ τὸ ζωστικό του. Τὸν βάλανε κι ἔκατσε κοντὰ στὴ φωτιά, κι ἡ γυναίκα τοῦ ῾βαλε καὶ μία μαξιλάρα ν᾿ ἀκουμπήσει.
Ὁ Ἅγιος Βασίλης γύρισε κι εἶδε γύρω του καὶ ξανάπε μέσα στὸ στόμα του:
«Βλογημένο νά ῾ναι τοῦτο τὸ καλύβι!».
Ὁ Γιάννης μπαινόβγαινε, γιὰ νὰ φέρει τό ῾να καὶ τ᾿ ἄλλο. Ἡ γυναίκα του μαγείρευε. Ὁ Γιάννης ξανάριξε ξύλα στὴ φωτιά.
Μονομιᾶς φεγγοβόλησε τὸ καλύβι μὲ μίαν ἀλλιώτικη λάμψη καὶ ἐφάνηκε σὰν παλάτι. Τὰ δοκάρια σὰν νά ῾τανε μαλαμοκαπνισμένα, κι οἱ πυτιὲς(5) ποὺ ἤτανε κρεμασμένες σὰν νὰ γινήκανε χρυσὰ καντήλια, καὶ τὰ τυροβόλια κι οἱ καρδάρες καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ σύνεργα ποὺ τυροκομοῦσε ὁ Γιάννης, λὲς κι ἤτανε διαμαντοκολλημένα. Καὶ τὰ ξύλα ποὺ καιγόντανε στὴ φωτιὰ εὐωδιάζανε σὰν μοσκολίβανο καὶ δὲν τρίζανε, ὅπως τρίζανε τὰ ξύλα τῆς φωτιᾶς, παρὰ ψέλνανε σὰν τοὺς ἀγγέλους πού ῾ναι στὸν Παράδεισο.
Ὁ Γιάννης ἤτανε καλὸς ἄνθρωπος, ὅπως τὸν ἔφτιαξε ὁ Θεός.
Φτωχὸς ἤτανε, εἶχε λιγοστὰ πρόβατα, μὰ πλούσια καρδιά: «Τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια!». Ἤτανε αὐτὸς καλός, μὰ εἶχε καὶ καλὴ γυναίκα. Κι ὅποιος τύχαινε νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα τους, ἔτρωγε κι ἔπινε καὶ κοιμότανε. Κι ἂν ἤτανε καὶ πικραμένος, ἔβρισκε παρηγοριά. Γὶ αὐτὸ κι ὁ Ἅγιος Βασίλης κόνεψε στὸ καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονὴ τῆς χάρης του, κι ἔδωσε τὴν εὐλογία του.
Κείνη τὴ νύχτα τὸν περιμένανε ὅλες οἱ πολιτεῖες καὶ τὰ χωριὰ τῆς οἰκουμένης, ἀρχόντοι, δεσποτάδες κι ἐπίσημοι ἀνθρώποι, πλὴν ἐκεῖνος δὲν πῆγε σὲ κανέναν τέτοιον ἄνθρωπο, παρὰ πῆγε στὸ μαντρὶ τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου.
Καθίσανε στὸ τραπέζι καὶ φάγανε, ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος, ἡ γυναίκα του κι ὁ μπάρμπα - Μάρκος ὁ Βουβός, ποὺ τὸν εἶχε συμμαζέψει ὁ Γιάννης καὶ τὸν βοηθοῦσε.
Σὰν τελείωσε τὴν εὐχὴ κι ἑτοιμαζόντανε νὰ πλαγιάσουνε, τοῦ λέγει ὁ Γιάννης :
«Ἐσύ, γέροντα, ποῦ ξέρεις τὰ γράμματα, πές μας σὲ ποιὰ παλάτια ἄραγες πῆγε ἀπόψε ὁ Ἅη-Βασίλης; Οἱ ἀρχόντοι κι οἱ βασιλιάδες τί ἁμαρτίες μπορεῖ νά ῾χουνε; Ἐμεῖς οἱ φτωχοὶ εἴμαστεν ἁμαρτωλοὶ καὶ κακορίζικοι, ἐπειδὴς ἡ φτώχεια μᾶς κάνει νὰ κολαζόμαστε!».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης δάκρυσε…
Μία χρονιὰ λοιπόν, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ τράβηξε. Ἤτανε σὰν καλόγερος ἀσκητής, ντυμένος μὲ κάτι μπαλωμένα παλιοράσα, μὲ χοντροπάπουτσα στὰ ποδάρια του καὶ μ᾿ ἕνα ταγάρι περασμένο στὸν ὦμο του. Γὶ αὐτὸ τὸν παίρνανε γιὰ διακονιάρη καὶ δὲν τ᾿ ἀνοίγανε τὴν πόρτα. Ὁ Ἅγιος Βασίλης ἔφευγε λυπημένος, γιατὶ ἔβλεπε τὴν ἀπονιὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ συλλογιζότανε τοὺς φτωχοὺς ποὺ διακονεύουνε, ἐπειδὴς ἔχουνε ἀνάγκη, μ᾿ ὅλο ποὺ αὐτὸς ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ κανέναν, κι οὔτε πεινοῦσε, οὔτε κρύωνε.
Ἀπ᾿ ὅλα τὰ χωριὰ πρόκρινε τὰ πιὸ φτωχά, καὶ τράβηξε κατὰ κεῖ, ἀνάμεσα στὰ ξερὰ βουνὰ ποὺ βρισκόντανε κάτι καλύβια.
Περπατοῦσε νύχτα κι ὁ χιονιᾶς βογκοῦσε, ἡ πλάση ἤτανε πολὺ ἄγρια. Ψυχὴ ζωντανὴ δὲν ἀκουγότανε, ἐξὸν ἀπὸ κανένα τσακάλι ποὺ γάβγιζε.
Ἀφοῦ περπάτηξε κάμποσο, βρέθηκε σ᾿ ἕνα ἀπάγκιο ποὺ ἔκοβε ὁ ἀγέρας ἀπό ῾να μικρὸ βουνό, κι εἶδε ἕνα μαντρὶ κολλημένο στὰ βράχια.
Ὁ Ἅγιος σίμωσε στὸ καλύβι τοῦ τσομπάνου καὶ χτύπησε τὴν πόρτα μὲ τὸ ραβδί του καὶ φώναξε:
«Ἐλεῆστε με, χριστιανοί, γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἀποθαμένων σας! Κι ὁ Χριστὸς μᾶς διακόνεψε σὰν ἦρθε σὲ τοῦτον τὸν κόσμο!».
Ἡ πόρτα ἄνοιξε καὶ βγῆκε ἕνας τσομπάνης, παλικάρι ὡς εἰκοσιπέντε χρονῶ, μὲ μαῦρα γένια· καὶ δίχως νὰ δεῖ καλὰ καλὰ ποιὸς χτυποῦσε τὴν πόρτα, εἶπε στὸ γέροντα:
«Πέρασε μέσα στ᾿ ἀρχοντικό μας νὰ ζεσταθεῖς! Καλὴ μέρα καὶ καλὴ χρονιά!».
Αὐτὸς ὁ τσομπάνης ἤτανε ὁ Γιάννης ὁ Μπάικας, ποὺ τὸν λέγανε Γιάννη Βλογημένον, ἄνθρωπος ἀθῶος σὰν τὰ πρόβατα ποὺ βόσκαγε, ἀγράμματος ὁλότελα.
Μέσα στὴν καλύβα ἔφεγγε μὲ λιγοστὸ φῶς ἕνα λυχνάρι. Ὁ Γιάννης, σὰν εἶδε στὸ φῶς πὼς ὁ μουσαφίρης ἤτανε γέροντας καλόγερος, πῆρε τὸ χέρι του καὶ τ᾿ ἀνασπάστηκε καὶ τό ῾βαλε ἀπάνω στὸ κεφάλι του. Ὕστερα φώναξε καὶ τὴ γυναίκα του, ὡς εἴκοσι χρονῶ κοπελούδα, ποὺ κουνοῦσε τὸ μωρό τους μέσα στὴν κούνια. Κι ἐκείνη πῆγε ταπεινὰ καὶ φίλησε τὸ χέρι τοῦ γέροντα, κι εἶπε:
«Κόπιασε, παπποῦ, νὰ ξεκουραστεῖς».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης στάθηκε στὴν πόρτα καὶ βλόγησε τὸ καλύβι κι εἶπε:
«Βλογημένοι νά ῾σαστε, τέκνα μου, κι ὅλο τὸ σπιτικό σας!!».
Ὁ Γιάννης ἔβαλε ξύλα στὸ τζάκι καὶ ξελόχισε(4) ἡ φωτιά. Ὁ Ἅγιος ἀπίθωσε σὲ μία γωνιὰ τὸ ταγάρι του, ὕστερα ἔβγαλε τὸ μπαλωμένο τὸ ράσο του κι ἀπόμεινε μὲ τὸ ζωστικό του. Τὸν βάλανε κι ἔκατσε κοντὰ στὴ φωτιά, κι ἡ γυναίκα τοῦ ῾βαλε καὶ μία μαξιλάρα ν᾿ ἀκουμπήσει.
Ὁ Ἅγιος Βασίλης γύρισε κι εἶδε γύρω του καὶ ξανάπε μέσα στὸ στόμα του:
«Βλογημένο νά ῾ναι τοῦτο τὸ καλύβι!».
Ὁ Γιάννης μπαινόβγαινε, γιὰ νὰ φέρει τό ῾να καὶ τ᾿ ἄλλο. Ἡ γυναίκα του μαγείρευε. Ὁ Γιάννης ξανάριξε ξύλα στὴ φωτιά.
Μονομιᾶς φεγγοβόλησε τὸ καλύβι μὲ μίαν ἀλλιώτικη λάμψη καὶ ἐφάνηκε σὰν παλάτι. Τὰ δοκάρια σὰν νά ῾τανε μαλαμοκαπνισμένα, κι οἱ πυτιὲς(5) ποὺ ἤτανε κρεμασμένες σὰν νὰ γινήκανε χρυσὰ καντήλια, καὶ τὰ τυροβόλια κι οἱ καρδάρες καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ σύνεργα ποὺ τυροκομοῦσε ὁ Γιάννης, λὲς κι ἤτανε διαμαντοκολλημένα. Καὶ τὰ ξύλα ποὺ καιγόντανε στὴ φωτιὰ εὐωδιάζανε σὰν μοσκολίβανο καὶ δὲν τρίζανε, ὅπως τρίζανε τὰ ξύλα τῆς φωτιᾶς, παρὰ ψέλνανε σὰν τοὺς ἀγγέλους πού ῾ναι στὸν Παράδεισο.
Ὁ Γιάννης ἤτανε καλὸς ἄνθρωπος, ὅπως τὸν ἔφτιαξε ὁ Θεός.
Φτωχὸς ἤτανε, εἶχε λιγοστὰ πρόβατα, μὰ πλούσια καρδιά: «Τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια!». Ἤτανε αὐτὸς καλός, μὰ εἶχε καὶ καλὴ γυναίκα. Κι ὅποιος τύχαινε νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα τους, ἔτρωγε κι ἔπινε καὶ κοιμότανε. Κι ἂν ἤτανε καὶ πικραμένος, ἔβρισκε παρηγοριά. Γὶ αὐτὸ κι ὁ Ἅγιος Βασίλης κόνεψε στὸ καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονὴ τῆς χάρης του, κι ἔδωσε τὴν εὐλογία του.
Κείνη τὴ νύχτα τὸν περιμένανε ὅλες οἱ πολιτεῖες καὶ τὰ χωριὰ τῆς οἰκουμένης, ἀρχόντοι, δεσποτάδες κι ἐπίσημοι ἀνθρώποι, πλὴν ἐκεῖνος δὲν πῆγε σὲ κανέναν τέτοιον ἄνθρωπο, παρὰ πῆγε στὸ μαντρὶ τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου.
Καθίσανε στὸ τραπέζι καὶ φάγανε, ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος, ἡ γυναίκα του κι ὁ μπάρμπα - Μάρκος ὁ Βουβός, ποὺ τὸν εἶχε συμμαζέψει ὁ Γιάννης καὶ τὸν βοηθοῦσε.
Σὰν τελείωσε τὴν εὐχὴ κι ἑτοιμαζόντανε νὰ πλαγιάσουνε, τοῦ λέγει ὁ Γιάννης :
«Ἐσύ, γέροντα, ποῦ ξέρεις τὰ γράμματα, πές μας σὲ ποιὰ παλάτια ἄραγες πῆγε ἀπόψε ὁ Ἅη-Βασίλης; Οἱ ἀρχόντοι κι οἱ βασιλιάδες τί ἁμαρτίες μπορεῖ νά ῾χουνε; Ἐμεῖς οἱ φτωχοὶ εἴμαστεν ἁμαρτωλοὶ καὶ κακορίζικοι, ἐπειδὴς ἡ φτώχεια μᾶς κάνει νὰ κολαζόμαστε!».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης δάκρυσε…
Φώτης Κόντογλου Το βλογημένο μαντρί
Για την αντιγραφή και τις ευχές
Νικήτας Κανάκης
Πρόεδρος ΓτΚ
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 02, 2009
ΘΕΜΑ!!! Οικιακοί βοηθοί κινητικά πλήρως εξαρτημένων ατόμων
Σαν συνέχεια της ανάρτησής μου στις 27 Νοεμβρίου ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ με αφορμή το ατυχές γεγονός που συνέβη στην Κατερίνα το καλοκαίρι, παραθέτω την συγκροτημένη και πλήρη σκέψεων και προβληματισμών απαντητική επιστολή της ίδιας της παθούσας προς τον κοινό μας φίλο Νίκο Βουλγαρόπουλο. διαχειριστή του πορταλ www.dısabled.gr.
Προχθές προώθησα το γεγονός και σε γνωστό δημοσιογράφο πρωινής ραδιοφωνικής ζώνης και ο οποίος είχε μαζί μου τηλεφωνική επικοινωνία όπου του εξέθεσα και τις δικές μου απόψεις. Δεν ξέρω τί θα γίνει τελικά και αν μπορεί να γίνει, ή ως που μπορεί να πάει το θέμα αυτό που καίει πολλούς εξαρτώμενους συμπολιτες μας, αλλά κάποια στιγμή αν θέλουμε να έχουμε κράτος πρόνοιας θα πρέπει να σταματήσουμε να την εννούμε και να σταματούμε ΜΟΝΟΝ στην παροχή επιδομάτων. Χρειάζονται υποδομές εξειδικευμένης υποστήριξης, από τους οικιακούς βοηθούς, μέχρις τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τις παροχές αναλώσιμων βοηθημάτων ΔΩΡΕΑΝ και χωρίς να σου βγάζουν την ψυχή στη γραφειοκρατία,κλπ. κλπ Κάποια στιγμή πρέπει να ξεκινήσουμε επι τέλους, αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένη χώρα!!
Τα εμποδιζόμενα άτομα είναι εκεί ΕΔΩ ανάμεσά μας (ίσως και πάνω του 10% του πληθυσμού=
, διψάνε να προσφέρουν ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΑ στην κοινωνία,
ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!
Δίνω όμως τον λόγο στην Κατερίνα μέσω της επιστολής της.
Προχθές προώθησα το γεγονός και σε γνωστό δημοσιογράφο πρωινής ραδιοφωνικής ζώνης και ο οποίος είχε μαζί μου τηλεφωνική επικοινωνία όπου του εξέθεσα και τις δικές μου απόψεις. Δεν ξέρω τί θα γίνει τελικά και αν μπορεί να γίνει, ή ως που μπορεί να πάει το θέμα αυτό που καίει πολλούς εξαρτώμενους συμπολιτες μας, αλλά κάποια στιγμή αν θέλουμε να έχουμε κράτος πρόνοιας θα πρέπει να σταματήσουμε να την εννούμε και να σταματούμε ΜΟΝΟΝ στην παροχή επιδομάτων. Χρειάζονται υποδομές εξειδικευμένης υποστήριξης, από τους οικιακούς βοηθούς, μέχρις τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τις παροχές αναλώσιμων βοηθημάτων ΔΩΡΕΑΝ και χωρίς να σου βγάζουν την ψυχή στη γραφειοκρατία,κλπ. κλπ Κάποια στιγμή πρέπει να ξεκινήσουμε επι τέλους, αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένη χώρα!!
Τα εμποδιζόμενα άτομα είναι εκεί ΕΔΩ ανάμεσά μας (ίσως και πάνω του 10% του πληθυσμού=
, διψάνε να προσφέρουν ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΑ στην κοινωνία,
ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!
Δίνω όμως τον λόγο στην Κατερίνα μέσω της επιστολής της.
Θα ήθελα να σας επισημάνω ότι η αποστολέας είναι πολίτης με σοβαρή τετραπληγία πλήρως εξαρτώμενη. Παρόλα αυτά ζω μόνη μου και είμαι αναγκασμένη συχνά να αλλάζω βοηθούς φροντιστές. Το περασμένο καλοκαίρι είχα μια τραυματική εμπειρία όταν η αλλοδαπή βοηθός μου, με εγκατέλειψε αβοήθητη αφού έκλεψε κάποια πράγματα μεγάλης αξίας που υπήρχαν στο σπίτι μου.
Ένα θέμα που απασχολεί ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού μας και πολύ εύκολα θα μπορούσε ο καθένας να βρεθεί στη θέση αυτή. Είναι οι πολίτες με σοβαρή κινητική αναπηρία. Ο κάθε άνθρωπος που κυκλοφορεί στην πόλη μπορεί από ένα παραπάτημα ή ένα τροχαίο ατύχημα να βρεθεί πλήρως εξαρτημένος. Μετά τί γίνεται; Πώς επανεντάσσεται σε όποιο επάγγελμα κάνει; Πώς συνεχίζει να ζει, όταν χρειάζεται βοήθεια στα πάντα; Και δεν μιλάμε μόνο για την ιατρική αποκατάσταση, αλλά για μια κανονική ζωή ενεργού πολίτη-καταναλωτή-ψηφοφόρου-συντρόφου-γονιού. Γίνεται βάρος στην οικογένειά του;
Στην Ελλάδα το ρολό βοηθού, φροντιστή συνήθως αναλαμβάνουν αλλοδαποί, με μεγάλες πολιτισμικές αποκλίσεις από τις δικές μας, όπου πολλές φόρες δεν έχουν συναντήσει ποτέ ανθρώπους με αναπηρία. Όμως πόσο εύκολα οι μετανάστες μπορούν να αποδεχτούν ως εργοδότες τους ανθρώπους αυτούς; Οι άνθρωποι με αναπηρία, έχοντας σοβαρά προβλήματα, πόσο εύκολο είναι να επιβληθούν ως εργοδότες;
Κάποτε στην Ελλάδα δε θα πρέπει να μιλήσουμε για βοηθούς φροντιστές επαγγελματίες και όχι πια μονό για ανθρώπους χωρίς καμία γνώση; Έχοντας πλήρη σωματική εξάρτηση πόσο μπορείς να κρατήσεις τα όρια του εργοδότη και να μην εξαρτηθείς πλήρως συναισθηματικά και πρακτικά από τον οποιοδήποτε βοηθό;
Είναι γνωστό ότι οι μετανάστες λόγο των οικονομικών και κοινωνικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν εξαιτίας της απομάκρυνσης από τη χώρα τους, στην πλειοψηφία τους αντιμετωπίζουν προβλήματα κατάθλιψης , άγχους, στρες. Όλα αυτά οδηγούν σε παραβατικές συμπεριφορές και γενικά σε προσωπικότητες που χρειάζονται ψυχολογική στήριξη. Έτσι, πρέπει να συνεργαστούν και να συμβιώσουν δυο ομάδες πληθυσμών ιδιαίτερα ευάλωτες. Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι και πόσο στον αέρα βρίσκεται η ζωή, η επιβίωση, η αξιοπρέπεια του καθενός.
Όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσουμε ότι ο οποιοσδήποτε από σας μπορεί να βρεθεί σε αυτήν τη θέση, θα μπορούσατε να διαθέσετε το χρόνο σας κάνοντας ρεπορτάζ και συνεντεύξεις σε επίπεδο πολιτικό και μια οργανωμένη πίεση ανεξαρτήτου πολίτικης τοποθέτησης. Είστε διαθέσιμοι να στηρίξετε μια τέτοια προσπάθεια; Mιας και μέχρι τώρα η προβολή μας από τα M.M.E δεν είναι ικανοποιητική ούτε σε ποιότητα ούτε σε χρόνο.
Μην ξεχνάτε ότι οι καταπιεσμένες μειονότητες κοινωνιολογικά έχουν δύναμη πίεσης. Όμως όλο το σύστημα προσπαθεί να τις αποδυναμώσει από τη δύναμη που έχουν σαν κοινωνική μειονότητα. Περιορίζουν στο ελάχιστο (ανάλογα με το βαθμό αναπηρίας) το ενδεχόμενο να συμμετέχουν σε κέντρα αποφάσεων. Βεβαία από το ’80 και μετά αναγνωριστήκαν ως πολιτική δύναμη. Λειτούργησαν ως σημείο αναφοράς στα προεκλογικά και μετεκλογικά κείμενα. Και αυτό γιατί κάποιοι είχαν ήδη οργανωθεί, για παράδειγμα οι τυφλοί, ανεξάρτητοι κινητικά και πιο αποδεκτοί, καθόσον δεν τους διακρίνει καμία δυσμορφία. Άρχισαν έτσι να λειτουργούν σαν πολιτικά υποκείμενα. Έχει να κάνει και το γεγονός ότι, με το να συμπερίλαβες στα κομματικά προγράμματα των κόσμο των αναπήρων, που στην πλειοψηφία ζουν ως εξαρτημένα άτομα, τριπλασιάζεις τις ψήφους σου αθροίζοντας αυτόματα και τα μελή των οικογενειών τους. Όποτε καταλήγουμε ότι συμφέρει η εξάρτηση γιατί φέρνει ψήφους, εκλογική πελατεία. Αν ήμουν ανεξάρτητος πολίτης, κάνεις απ’ την οικογένεια μου δε θα νοιαζόταν για τα προεκλογικά προγράμματα και τις κυβερνητικές πολιτικές.
Προτάσεις που θα μπορούσαν να ξεκινήσουν άμεσα για ανεξάρτητη διαβίωση:
- Εκπαίδευση των βοηθών-φροντιστών για σωστή αντιμετώπιση και συμπεριφορά
- Εκπαίδευση στα διάφορα βοηθήματα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι με αναπηρία
- Σεμινάρια ανά την Ελλάδα σε άνεργους πολίτες ώστε μετά την αποφοίτηση να μπορούν να εργαστούν ως βοηθοί με βάρδιες.
Κατερίνα Καστρινάκη
Νοέμβριος 2009
Η Κατερίνα Καστρινάκη είναι απόφοιτη Πολιτικών Επιστημών και Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και τελειόφοιτη στη Νομική Σχολή Αθηνών. Αυτήν τη στιγμή εργάζεται στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς και είναι ιδρυτικό μέλος σε πολλούς φορείς όπως: Σύλλογος Παραπληγικών Ελλάδος, Very Special Art Hellas, Mobility International Hellas, Σύλλογος Αναπήρων Φοιτητών Ελλάδος.
Τηλ επικοινωνίας: 210 8314575, 697 6031 595, email: kastr.k@gmail.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)